Zo opa, zo kleinzoon

Er rolde ook weer een paar sokken van mijn naalden. Voor D. deze keer.
Van het restant van de sokken die ik vorig jaar voor mijn vader's verjaardag breide.

Kleine voetjes worden groot....

Diamonds and pearls...

Met kralen breien had voor mij heel lang iets ouderwetsigs. Buideltasjes met eindeloos veel kleine glaskraaltjes. Knap werk, maar niets voor mij. Maar met kralen kun je natuurlijk veel meer doen. Aangestoken door Cat van Letsknit2gether ging ik aan de slag met een zakje glazen kraaltjes (parelmoerig in paarsroze, aqua en geelgroen), een restje zwart garen en dunne naaldjes.




Ik had het hele zakje aan de draad geregen en op een gegeven moment leek het erop dat ik kralen tekort kwam. Maar, soms zit het leven mee, de lengte was precies goed voor een armband voor mezelf.

Sluiting eraan gezet en klaar was mijn bling-blingetje.

Hap-snap

En nu eerst een blogje schrijven, eindelijk weer eens. De volgorde van alle gemaakte/genaaide/gesponnen/beleefde 'dingen' van de afgelopen tijd ben ik kwijt, dus ik ga gewoon maar ergens beginnen. Aan de hand van de foto's die ik heb gemaakt, kom ik waarschijnlijk een heel eind. En de rest verzin ik er wel bij ;o)

Tijdens onze (mei)vakantie gingen we (uiteraard zou ik bijna zeggen) naar een hergebruikersmarkt (originele naam voor een rommelmarkt, nietwaar?). Daar vond ik een handvol haaknaalden in allerlei maten (die ik nog niet had).

Hartstikke mooi, maar die pasten er niet bij in mijn haaknaaldenbuis (ook ooit gekocht op een rommelmarkt, ik begin een patroon te herkennen).

Dus na de vakantie achter mijn naaimachien gekropen om een nieuwe haaknaaldenopberger te maken.



Alles een eigen plek, met ruimte voor uitbreiding (of hoe verzin je een goed excuus voor een iets te royaal geknipt stofje?). Zodra ik eraan denk, plak ik bij elk vakje een stukje band waar ik de maten op kan schrijven. Oh oh oh, wat een georganiseerd geheel :o)

Ik heb gesponnen de laatste tijd, veel gesponnen. Op mijn Ashford Kiwi, op mijn geleende Louët (enkeltrapper) en op mijn Louët dubbeltrapper (huh? wat? waar komt die ineens vandaan?... uh tja, dat verdient een eigen blogje...)

Een streng 3-draads getwijnde Duitse wol, zelfgeverfd met Acid Dyes. Mijn 2e Navajo-twijnsel. Teveel twist, niet helemaal tevreden nog. Meer oefenen. Maar al beter dan wat ik tot nu toe fabriceerde, dus er is nog hoop.

Zie, het Navajo'en gaat al beter. Nog wel af en toe een wat onregelmatig stukje, maar over het algemeen ben ik de overtwist kwijt. Heeeeeel langzaam trappen is de truuk.

Bluefaced Leicester (dat zo'n lelijk schaap zulke zalige wol kan produceren). 2-Draads. Lontwol geverfd met Acid Dyes, alweer paars/roze/blauwen, oh, wat hou ik daar toch van. Daarna gesponnen. 100 gram.

Toen ik bijna door mijn geverfde lontwol heen was, snel wat nieuwe voorraad geverfd. Eerst verven, daarna spinnen vind ik echt het allerleukst om te doen. Zo verrassend en kleurrijk en beslist niet saai bij het spinnen.

De bovenste 'toef' heeft allerlei herfsttinten. De onderste verfde ik zonder vooropgezet plan, ik liet de kleuren het werk doen. Spannende mengkleuren ontstonden voor mijn ogen.

De herfst-toef gesponnen. Navajo-ply. Toch weer te snel gewild en iets teveel twist in de draad. Morgen ga ik de streng nat ophangen en verzwaren, dan komt er wel weer balans in, verwacht ik.

De spannende kleuren in 'singles.

En in een Navajo-ply. BFL, superzacht en luchtig.

Dezelfde verfsessie leverde ook deze kleurenpracht op. De groene vlecht heb ik nog niet weer aangeraakt. Groen is toch echt mijn kleur niet. De regenboogspiraal was maar 50 gram en ik was van plan om de gesponnen draad te twijnen met een effen draad (zwart) om de kleuren optimaal uit te laten komen.

Maar het werd een Navajo-ply. Mijn eerste echte Navajo feitelijk.

De kleuren vind ik prachtig, de overtwist niet. Maar goed, zoals gezegd, dat gaat inmiddels steeds beter.

Verder nog wat kleine strengetjes, gewoon voor de leuk. Van boven naar beneden:

- Superwash merino. Aaaaaaah, moeilijk om te spinnen. Té glad (logisch, want superwash) en kwetsbaar. De draad knapte regelmatig en het was erg lastig om de boel dan weer aan elkaar te 'lijmen'. Navajo-ply. Ik vraag me af of dit sterk/duurzaam genoeg is voor sokken. Ik heb via Janny van de Wolboerderij nog wat superwash lontwol in bestelling (maar dat moet uit Nieuw-Zeeland komen, dus dat duurt nog even), ik ben heel benieuwd of dat ook zo glad (en moeilijk te spinnen) is. Wordt vervolgd. Het lijkt me ideaal om sokkenwol te kunnen spinnen die ik niet op de hand hoef te wassen.

- Een klein strengetje geverfde BFL, Navajo.

- Roodbruine merino lontwol, Navajo.

En nu, bedtijd. De avond is alweer om. 1 Blogje slechts, hoe haal ik op deze manier ooit de schade in?

Broeikas-effect

Al sinds de verhuizing lopen we te dubben wat te doen met het zgn. bloemkozijn in ons huis. Een bloemkozijn is een soort rechthoekige 'bak' die tegen de gevel zit met een raam erin. Het geeft een ruimtelijk gevoel (het bloemkozijn zit voor de helft in het speelgedeelte van de kamer en de helft in de hobbykamer) en een heel diepe vensterbank. Die diepe vensterbank biedt verschillende mogelijkheden, maar hoe en wat precies daar konden we het maar niet over eens worden. Kussens erin om een fijn zit- en leesplekje te maken? Een speelplek voor de jongens? Gewoon een vensterbank voor planten? Een verzamelplek voor zooi? Want dat is het risico als zo'n plek geen 'echt' doel heeft, dat het vol komt te staan met van alles en niks.

En toen ineens wist ik het. Ik ga er een paar paprika's inzetten. Een inpandige kas. Leuk! Het werden uiteindelijk twee rode paprika's, een gele en een oranje. En twee gele tomatenplanten.





Deze foto is van een dikke week geleden en in de tussentijd zijn de paprika- en tomatenplanten enorm gegroeid. We hebben er al nieuwe stokjes bij gezet ter ondersteuning. In beide tomatenplanten zitten nu bloemetjes, dus dat belooft wat.

Er moet nog een definitief 'vloertje/vensterbank' in het bloemkozijn komen, maar dat is project 138 van onze to-do-lijst :o)

Niet alleen ik ben blij met mijn 'kasje'.... ook Jonas ligt er graag in het zonnetje.

Bloggers Block

Het is niet dat ik niets heb te zeggen of te laten zien (integendeel!), maar op de één of andere manier schoot het bloggen er steeds bij in. Misschien juist wel doordat ik zoveel wil zeggen en showen, dat ik niet wist waar ik moest beginnen?


Laat ik gewoon ergens beginnen. Onze vakantie. Richting het zuiden. Oisterwijk in Brabant. Lekker dicht bij Irma en consorten (niet geheel toevallig). Heerlijk om elkaar in het gezicht te kunnen kijken en te praten over alles en niks (en wol!). Ik heb gelachen, ik heb gehuild, ik heb genoten. Irma, dankjewel, gewoon omdat jij jij bent (en ik ik).

Het was een heerlijke week. Een vrijstaand huisje op een klein park, midden in het bos. Een overdekt zwembad op loopafstand. Een inrichting uit het jaar blik (maar goed, dan waardeer je je eigen toko bij thuiskomst des te meer ;o).

Van alles gedaan, van alles gezien. O.a. De Kleine Aarde in Boxtel en het Historisch Openlucht Museum in Eindhoven, waar die dag een heuse vikingtraining gaande was. D. was er niet bij te slaan. Ik vermaakte me ondertussen bij de kaartweefster en de beenbewerker en de rest. Ik heb voor het eerst gezien hoe naaldbind-werk er uitziet. Wat een leuk museum. Tot in de punten áf, geweldig. Als ik dichterbij woonde, zou ik me best bij de vrijwillige spinners of naaldbinders willen aansluiten (moet ik wel eerst leren tolspinnen en/of naaldbinden).

In het Safaripark de Beekse Bergen heb ik een toef kamelenhaar gescoord. Tijdens de auto-safari zag ik net naast de weg een pluk liggen, die we natuuuuurlijk niet konden laten liggen. Achterliggende auto's voor laten gaan, kijken of er geen hongerige dieren in de buurt waren (we reden door het kamelen- en onbekende springbokachtigen-deel, dus ook al hadden ze honger, dan hadden we nog niets te vrezen, maar voor het verhaal klinkt het spannender), deur open, pluk oppakken, deur dicht. Geen parkwacht achter ons aan, pffffff. Het is heerlijk zacht en luchtig. Ik ga me eens verdiepen hoe ik dit moet verspinnen. Eerst moeten de haren er nog uitgezocht, dat weet ik al wel.

'Aapjes kijken' in de Beekse Bergen

Eens kijken, wat zat er nog meer in die ene week gepropt/gestopt? Zwemmen, natuurlijk. De vrijmarkt op Koninginnedag (leuk!). Op weg naar huis hebben we een tussenstop bij mijn zus, zwager en kinderen gemaakt. De kinderen vermaken zich (zoals altijd) kostelijk met elkaar en wij hebben tijd om even bij te kletsen.

En tussendoor, veel schapen en veel wol. Samen met Irma naar Zeeland gereden (god, Irma, wat had jij een slechte navigator in de auto, neem toch een Tom-Tom ipv deze Dom-Dom) en daar zijn we bij de Wolboerderij Blij Bezuiden geweest *zwaait naar Janny en Ingrid* en bij de schapenboerderij Goede Hope van Jan en Miek van Erp. De winkel van Janny, hemeltjelief, daar kun je me een dag opsluiten. Wat een weelde, al die wolletjes, al die kleuren, jum.

De rondleiding langs de schapen van Jan en Miek viel in het water (letterlijk, de regen viel met bakken uit de lucht). Maar het was leuk. Al die soorten schapen, Jan die er met zoveel passie en kennis over vertelt. En toen kwamen we daar ook nog vandaan met een zak grijze Polwarth. Het leven is goed.

Maar bij de Wolboerderij gingen we natuurlijk ook niet met lege handen naar buiten. Ik kocht er wat naturel sokkenwol om te verven, wat verschillende lontwolletjes (Polwarth en fijne wol met Tussah-zijde) om te verven en te spinnen. En een spinnewiel. Na verschillende wielen geprobeerd te hebben, besloot ik de Ashford Kiwi mee te nemen (nadat ik hem betaald had, natuurlijk :o).

Mijn fruithapje :o)

Thuis gelijk wat lontwol geverfd (met levensmiddelenvloeistoffen en Acid Dyes) en gesponnen.

Ik moet erg wennen aan dit nieuwe wiel met een andere aandrijving dan ik gewend ben. Ik geloof best dat er veel meer mogelijkheden op dit wiel zitten dan op de Louët die ik nu te leen heb, maar ik word erg onrustig van mijn Kiwi'tje. Ik ga steeds sneller trappen en sneller en sneller. Hopelijk went dit gauw. Maar ik heb een beetje twijfels of dit echt hét wiel voor mij is. Nou goed, er is altijd nog Marktplaats ;o). Wordt vervolgd....

Dit blogje stond al een tijdje in concept en in de tussentijd is er het één en ander veranderd op spinnewielgebied. Daarover later meer (morgen of overmorgen of overovermorgen of daarna...)

Keek van de week 4 - Volkoren scones met banaan

Wel het recept, geen foto deze keer.... uh.... omdat ze al op waren, voor ik bedacht dat ik even een fotootje zou moeten maken ;o)

Volkoren scones met banaan

Nodig:
125 gram zelfrijzend bakmeel
2 theelepels bakpoeder
125 gram havermeel + iets extra (biowinkel)
50 gram poedersuiker
2 theelepels citroenrasp
2 rijpe bananen
2 theelepels kaneel
4 - 5 eetlepels melk + iets extra

Werkwijze:
Zeef het meel met het bakpoeder in een grote kom, roer er de suiker en citroenrasp doorheen.
Prak in een andere kom de bananen, maak er geen gladde puree van.
Roer de melk en kaneel erdoor.
Voeg het meelmengsel erdoor. Als het te droog blijft, iets melk toevoegen.

Rol het deeg uit tot ongeveer 2 cm dik. Snijd het deeg in 9 vierkanten.
Besmeer de scones met wat melk en strooi er wat havermeel.

Bakken in voorverwarmde oven op 220 graden, ongeveer 15 - 20 minuten.

Tips:
- Meng het deeg niet te lang, dan worden de scones taai.
- Je kunt de scones ook uit het deeg steken met een ronde uitsteekvorm of met een glas.
- Als je geen havermeel kunt of wilt gebruiken, kun je ook gewoon tarwebloem nemen. Je kunt het zelfrijzend bakmeel ook vervangen door tarwebloem, maar moet dan wel wat meer bakpoeder gebruiken.

Klep dicht!

Vorige week vond ik bij de kringloopwinkel een oud schooltafeltje. Metalen onderstel, houten bak, met klepdeksel. Ik heb geen foto van het tafeltje gemaakt, maar op marktplaats staat een aantal vergelijkbare exemplaren. Met een vaag idee wat ik met dit tafeltje wilde doen, heb ik het mee naar huis genomen. De afgelopen dagen heeft het een metamorfose ondergaan.



Het metalen onderstel is vervangen door een houten kastje. De oude laklaag hebben we er afgehaald (fijne klus :o) en het hout hebben we daarna met houtbeits en vloeibare bijenwas ingewreven (het past nu bij onze boekenkast/vensterbank-combi). Wielen er onder en klaar was mijn breikastje cq -tafeltje.

In het kastje staat een mand met een paar mooie bollen en strengen. Klaar voor het grijpen en voor nu mooi genoeg om verlekkerd naar te kijken. Naast de mand mijn map met patronen, stekentabellen en ander handigs dat je graag bij de hand wilt hebben.

Maar het mooiste.....

Onder de klep liggen mijn naaldenrol, een tasje met allerlei brei-hulpjes, de sokken waar ik mee bezig ben (Vinnland) en het patroon daarvan. Onder het patroon liggen nog 2 paar half-affe sokken. Ooit ga ik die afmaken (denk ik, hoop ik).

Heerlijk, alles onder handbereik, maar toch uit het zicht (én van de bank!).

Keek van de week - 3 - Rozijnenbrood met kaneel

Ik vind de reacties op 'mijn' recepten vaak zo grappig, dat ik mooi doorga met de 'keek van de week'. Voor vrienden die van de week hun gezamenlijke verjaardag vierden, bakte ik een rozijnbroodje met kaneel en suiker. De bakvorm (glazen cakevorm) kregen ze erbij :o)

Het kado viel goed in de smaak (letterlijk en figuurlijk).

Rozijnenbrood met kaneel en suiker




Dit recept gaat uit van het kneden en rijzen in een broodbakmachine. Afbakken doe je in de oven. Je kunt, als je geen bbm hebt, ook een pak broodmix gebruiken, wat extra suiker door het deeg doen en het volgens de aanwijzingen op het pak bereiden (of bloem, gist, water, zout gebruiken, maar dan moet je even zoeken naar een goed basis-broodrecept). Na de eerste rijs besmeer je het uitgerolde deeg met boter/kaneel/suiker en dan rol je de plak deeg op en leg je in een bakvorm. Je kunt het deeg dan nog een keer laten rijzen, maar in mijn ervaring is dat niet echt nodig.

Nodig:

175 ml melk
15 gram boter
3 eetlepels suiker
1 theelepel zout
240 gram bloem
2 theelepels (droge) gist
100 gram (gewelde en uitgelekte) rozijnen
25 gram zachte boter of nog makkelijk, vloeibare boter
40 gram bruine basterdsuiker
2 theelepels kaneel

Werkwijze:

Doe de eerste 6 ingrediënten in het blik van de bbm.
Stel in op wit- of zoetbrood, alleen deeg.
Voeg de rozijnen toe na de eerste kneding/piep.
Laat de boter intussen zacht worden (of gebruik vloeibare boter) en meng de suiker met het kaneel.
Vet een broodvorm van 24 cm in met boter.

Neem na het eindsignaal het deeg uit de machine en druk er lucht uit. Laat het deeg 5 minuten rusten. Rol het deeg uit tot een rechthoek van ong. 20 cm breed en 40 cm lang.
Besmeer het met de zachte of vloeibare boter en bestrooi dan met het suiker/kaneelmengsel.
Rol het deeg op en leg het met de 'naad' naar beneden in de broodvorm.

Volgens het officiële recept moet je het deeg nu een uur op een warme plek laten rijzen (of een nacht in de koelkast zetten) en in een voorverwarmde oven op 175 graden bakken (25 - 30 minuten, tot het brood gaar is), maar ik zet de bakvorm na het oprollen in de oven en zet de oven dan aan. De opwarmtijd is een soort verkapte rijs-tijd. Ik bak het brood iets langer dan aangegeven. Op het eind van de baktijd controleren of het brood gaar is (saté-prikker of, leuker, breinaald erin steken. Als die er droog uitkomt, is het brood gaar).

Iets af laten koelen voor het snijden.

Heerlijk ontbijtbrood, maar ook verrukkelijk bij de koffie of thee. Extra lekker met een likje echte boter.

Niet alleen erg lekker, maar ook erg mooi!

(Dit is het broodje dat ik de dag na de verjaardag voor onszelf bakte)

Blik op blik

Men hebbe de ergernis van een voortdurend omvallend pennenpotje.

Men neme een leeg blik met een leuk plaatje. Een stukje papier en een stickermaker.




Men beplakke het blik.



Men is niet tevreden.

Men neme een stofje.

Men beplakke het beplakte blik.

Men is blij met het resultaat.

Oh help, zie ik hier iets van een thema ontstaan??

Groet'n uut Grûn

Blij verrast toen ik de brievenbus** opende en een pakje zag liggen. Toen ik las dat het voor Judith Hengelaar was, moest ik gniffelen. Ik heet namelijk helemaal geen Hengelaar, maar deze vergissing wordt vaak gemaakt. Logisch ook, met zo'n email-adres ;o)

Het pakje kwam uit Groningen en oh la la, wat stonden de jongens te dringen om het open te mogen maken. Maar wat een pech voor hen, toen D. al het roze pakpapier zag, bedacht hij dat het vast voor mij was. Bah, roze, dat is niet voor jongens (verder is hij best geëmancipeerd hoor :o).

Roze! Met stippen!! Geweldig!!!

Een heerlijk verwenpakket voor mij. Tessa leest mijn weblog grondig, dat is duidelijk. Ze weet waar ik blij van wordt. Bloemzaden, thee, lavendel, chocola (oh, ooooh, chocola), cederhouten mottenverdrijvers. Een prachtige gebreide boekenlegger (je hebt geen idee hoe nuttig die is voor mij, als notoire ezelsorenmaker, slechte eigenschap, ik weet het ;o(. Bij deze beloof ik plechtig om hem goed te gaan gebruiken. Om de bestipte tuinhandschoenen en onderzetters heb ik zo gelachen. Dankjewel, Tessa, je bent een lieverd. Dankje, dankjewel voor dit lieve welkom-in-je-nieuwe-huis-pakket.

Toevallig heb ik vanmiddag ook een welkom-thuis-pakketje gemaakt. Maar dan van een heel ander soort. Vrienden van ons hebben na eindeloos lang wachten een dochter gekregen. Ze komen dit weekend thuis uit Bolivia.

Deze feestslinger is onderdeel van hun welkomstkado. De vlaggetjes zijn van een katoenen stofje, de letters heb ik uit vilt geknipt en op de vlaggetjes genaaid voor ik ze verder afgewerkt heb. Lintje is dubbelgevouwen biaisband.

Ik ga Tessa's unieke inpakpapier hergebruiken. Ik heb heel voorzichtig plakband en sticker van het folie gepeuterd en het papier even gestreken. Het is weer zo goed als nieuw. Hiep hoi voor recycle'en.

Ik wil voor onze jongens ook een naam-feestslinger maken. Met de vlag van hun geboorteland erin verwerkt. Dan kunnen we met de verjaardagen een persoonlijke slinger ophangen. Leuk, origineel én duurzaam.


** Goh, onze brievenbus, daar moet ik eens een fotootje van maken, da's geen 13-in-een-dozijn-bus, een blogje waard.

1 April, kikker in je bil!

Eigenlijk wilde ik een 1-aprilsgrap uithalen op mijn weblog, maar na lang dubben heb ik het niet gedaan. De grap die ik had bedacht, vond ik toch eigenlijk niet zo leuk (plus dat ik niet het risico wil lopen dat mijn dierbare lezers wegblijven :o)

Gistermorgen hebben we met zijn allen keihard gezongen voor mijn neefje die vandaag jarig is. Maar hij riep al gelijk: 'Jahaaaa, het is 1 april' :o)

In de loop van de dag heb ik Leo, zijn vader en mijn vader naar Meneer de Leeuw laten vragen bij Artis. Oude grap, maar hij blijft leuk. Briefje neerleggen met het telefoonnummer van Artis en zeggen dat er iemand voor hen heeft gebeld (met een geloofwaardige reden uiteraard), of ze even willen terugbellen. De voornaam heb ik dan natuurlijk niet verstaan, maar wel 'de Leeuw'.

Leo en mijn vader hadden na 'dit is het informatienummer van Artis' de grap al door, mijn schoonvader is het hele keuzemenu doorgegaan tot hij een medewerkster aan de lijn kreeg die hem uiteindelijk vertelde dat er iemand een grap met hem uithaalde. Oh man, ik pieste bijna in mijn broek van het lachen (medewerkster Artis waarschijnlijk niet, sorry!).

Volgend jaar: Mevrouw de Wolf uit Emmen? :o)

Hebben jullie ook flauwe grappen uitgehaald? Zo ja, vertel, vertel....

3 Voor mij

Nu de rust steeds meer terugkomt na de heftige gebeurtenissen van het afgelopen half jaar, merk ik dat mijn creativiteit meer en meer opborrelt. Ik ben vaak in mijn hobbykamer te vinden, met name achter de naaimachine, en er is van alles uit mijn handen gekomen de laatste tijd. Grote dingen, kleine dingen, voor anderen en voor mezelf. 3 Dingen voor mezelf.




Een nieuwe tas. Een fijne, ruime tas, speciaal geschikt voor boodschappen. Gemaakt van ribcord met geborduurde bloemetjes. Een vakje (met drukknoop) aan de binnenkant voor sleutels en portemonnee.



Inmiddels heb ik voor mijn zus ook een nieuwe tas gemaakt. Zelfde model, ander stofje. Zij was hier vorig weekend en bedacht, bij het zien van mijn collectie tassen, dat ze voor haar verjaardag een Judith-tas zou vragen. Vind ik altijd zo prettig, als mensen aangeven waar ik ze blij mee kan maken :o)




Een toerenteller voor mijn breisels. Dit groene tellertje lag al heel lang ongebruikt onder in mijn breimand. Zo´n ding is niet handig als je veel sokken breit. En zo´n tellertje los bij je, nou ja, dat raakt dus binnen de kortste keren zoek (zeker met een zoon die álles kan gebruiken in zijn spel). Met wat priegelen heb ik er een hangertje van gemaakt dat je om een breinaald kunt schuiven.
Dit is trouwens het uitzicht vanachter mijn werkblad. Onscherp helaas, maar geloof me, het is de moeite waard ;o)

En eindelijk, eindelijk heb ik een persoonlijke rolmaat. Ik heb een paar keer eentje voor iemand anders gemaakt, maar zelf had ik alleen maar van die standaard, onpersoonlijke rolmaten. Maar vanavond heb ik met een stippenstofje en een stukje sierband een rolmaat voor mezelf 'ingepakt'. Compleet met mijn initialen erop. Ik heb nog 2 van deze reuzehandige (op)rolmaten liggen (van de Heemaa) en ik vermoed dat ik die ook nog ga opleuken. Ik heb er gewoon lol in.

Maar we gaan ons eerst eens buigen over een vorige week bij de kringloopwinkel gevonden oud schooltafeltje/-bureautje. Een houten bak met klapdeksel, compleet met inktpot-gaatje. We willen de pootjes vervangen en er een bijzettafeltje van maken. Voor mijn breispullen. Die nu altijd op de bank vegeteren en eigenlijk is dat helemaal niet handig (denk aan die ondernemende peuter) en al helemaal geen gezicht (bij onverwachte visite moet ik altijd eerst de bank leegschuiven voor we genoeg zitplaatsen hebben).

De lak is lelijk en beschadigd, daar moeten we dus iets aan doen. Schuren en opnieuw lakken of verven. Of misschien iets met tafelzeil bedenken. Oh help, waarom denk ik nu meteen weer aan stippen??

Knip!

En dat was mijn naaimachine-snoertje ;o(

'Kijk mamma, ik kan knippen'.

En bedankt kleine peuter met een obsessie voor pielen en prutsen en uitproberen. En bedankt domme mamma die in een onbewaakt moment een schaar op tafel liet liggen.

In opperste concentratie stond de kleine man met de schaar het snoer van het voetpedaal van mijn naaimachine door te knippen. Toen ik het ontdekte, had hij al een stukje van het snoer geknipt.

3 Mazzeltjes:
- Ik heb de naaimachine bij niet-gebruik altijd van het stroom.
- Manlief houdt wel van dit soort reparatie-klusjes en pakte subiet de soldeerbout en krimphulsjes uit zijn gereedschapskast. En ja, stiekem gniffelde hij.
- Het was niet mijn stofschaar.

Toch leverde het ook wat op. Een wijze les. Laat geen mega-ondernemende peuters achter je rug om op ontdekkingstocht gaan. Spits je oren zodra het stil wordt. Stilte is altijd verdacht!

Wat het ook opleverde is een nieuwe opbergplek voor mijn scharen (en een tang en een draaimes). Alles zo voor het grijpen. Voor mij. Niet voor de grijpgrage vingers van peuterzoon.

Speciaal voor de foto heb ik de stapel stoffen en recente maaksels aan de kant geveegd ;o)

Magneetstrip van de Ikea, ingepakt in stippelstof. Passend bij het prikbord. Niks ingewikkelds, gewoon met tape vastgezet. Zodra ik stippen-áf ben (gaat dat ooit gebeuren?), vouw ik er een ander lapje om heen.


Het metalen schaartje in het midden heb ik al heeeeel lang. Ik heb het van de week toevallig met mijn tante zitten uitrekenen (na 23 jaar ben ik opgehouden te tellen, ik voelde me spontaan stokoud ;o). Bij de opening van onze verbouwde basisschool kregen alle kinderen een schaar met de naam, datum en gelegenheid erin gegraveerd. Met die scharen mochten we allemaal een lint doorknippen. Verkleed natuurlijk. Ik heb er nog een krantenartikel met foto van in mijn plakboek. En de schaar heb ik al die tijd met veel plezier gebruikt. Vast item in mijn etui. Op de 'lagere' school, later de MAVO en HAVO en tijdens mijn studies. Altijd zat die schaar in mijn etui. De eerste keer dat ik hem liet slijpen, is helaas aan de binnenkant de datum weggeslepen (vandaar dat ik de exacte leeftijd van de schaar niet paraat heb ;o). Vandaag heb ik besloten dat de schaar wel weer een slijpbeurt kan gebruiken. En dan kan ie er weer jaaaaaaaaren tegenaan....

Pasen?!

De paashaas is laat dit jaar ;o)

Dit jaar heb ik voor de paasdagen eieren geverfd met de levensmiddelenkleurstoffen die ik ook voor wolverven gebruik. Leek me een leuk experiment. Ik heb een deel met vloeibare kleurstof geverfd en een deel met FlavorAid (limonadepoeder). De vloeibare verf pakte heel mooi op de eieren (aqua en paars). Het limonadepoeder deed helaas erg weinig. Die eieren heb ik later overgeverfd met een restje rode kleurstof (het roze ei).

Het 'nestje' is Bluefaced Leicester sokkenwol geverfd in de pan met burgundy van Jacquard.

IC-sokjes

IC? Wat is dat nu voor een rare naam voor sokken!

Laat me het uitleggen. Lieve vriendin I. vond een paar sokken van deze paars/blauw/bruine wol in haar kraampakket. Ook voor haar inimini-dochter C. breide ik een paar inimini-sokjes van dit garen. Moeder-dochter sokken. En nu van het laatste restje breide ik gister nog een paar kleine sokjes.

Toe-up met een short-row hiel. 2-1 Boordje. Gebreid tijdens een dagje 'vaste wal'. Dus op de boot, in de auto en bij de Ikea lekker zitten breien (maar stiekem brei ik op mijn eigen bank het allerfijnst, precies de goede houding ;o).

Knap staaltje poolwerk trouwens hè?

Keek van de week - 2 - Drammer Hage

Het recept voor Drammer Hage (luchtige cake met een kokos-basterdsuiker laag) heb ik al jaaaaaaren in mijn receptenmap. Geen idee waar ik het ooit heb gevonden. Maar inmiddels hebben verschillende mensen in mijn omgeving het recept overgenomen om het aan hun repertoire toe te voegen. Dat vind ik het leukst aan recepten, geven en krijgen. Ik heb meer van zulke doorgevers, het zijn vaak de favorieten in mijn verzameling.

Drammer Hage

Nodig voor de cake:
250 gram cakemeel
50 gram boter
300 gram suiker
3 eieren
200 ml melk

Nodig voor de kokoslaag:
125 gram boter
100 gram geraspte kokos
250 gram donkere basterdsuiker
50 ml melk

Bereiding:
Oven voorverwarmen op 200 graden (hetelucht 175 graden).
Eieren met de suiker kloppen.
Melk verwarmen en de boter hierin smelten (niet laten koken).
Roer het cakemeel door het suiker/ei-mengsel en voeg vervolgens de melk toe.
Beslag overdoen in ingevette, rechthoekige of vierkante bakvorm.
Vorm in het midden van de oven bakken in ca. 30 - 40 minuten (tot de cake gaar is).

Maak intussen de kokoslaag.
Verwarm de melk en smelt hierin de boter (niet laten koken).
Roer suiker en kokos door elkaar en voeg de melk toe.
kokosmengsel over de cake spatelen (gaat goed met een natte lepel).
De oven op de hoogste of grill-stand zetten en de cake bovenin nog 5 minuten bakken.
Af laten koelen en in de vorm in stukken snijden.



2 Opmerkingen:
- Als je denkt 'dit beslag is veeeeeel te dun', geen paniek, dat hoort zo.
- Niet weglopen als de cake onder de grill staat of een kookwekker gebruiken. Anders verbrandt de boel, wat voor een enorme stank zorgt en voor een oneetbare Drammer Hage. Vraag me niet hoe ik dat weet ;o)

Keek van de week - 1 - Bananenbrood

Kom ik toch net tot de ontdekking dat ik dit bericht al een week in concept had staan. Vooruit, een week te laat.....


Het zal geen verrassing zijn, ik sta graag in de keuken. Koken doe ik graag, maar bakken vind ik ook altijd een feestje. Vandaar, een nieuwe traditie voor mijn weblogje. De keek van de week (of koek of taart of...).

Een paar bananen op de fruitschaal die al behoorlijk bruin zijn, roepen om een recept voor bananenbrood (uit 'Het Complete Bak Kookboek - uitgeverij de Lantaarn). Eigenlijk is het helemaal geen brood, maar een stevige koek. Lekker bij de thee, koffie of bij het ontbijt.

Bananenbrood

Nodig:
250 gram bloem
4 theelepels bakpoeder
2 theelepels koekkruiden
1/4 theelepel zout
150 gram zachte boter
200 gram lichte basterdsuiker (ik gebruik bruine, die heb ik standaard in huis)
2 eieren, losgeklopt
250 gram fijngeprakte bananen (ong. 2 middelgrote bananen)
Mijn variatie deze keer: een flinke handvol pompoenpitten en zonnebloempitten

Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet een bakvorm in (tulbandvorm doet het altijd goed)
Zeef de bloem, het bakpoeder, de koekkruiden en het zout in een kom. Meng het goed.
Klop de boter met de suiker met een mixer. Klop de eieren er 1 voor 1 doorheen. Klop de bananenpuree er door. Schep het bloemmengsel er rustig door. En in mijn geval de pitten. Vul de bakvorm. Bak 35 - 45 minuten, tot de koek gaar is en de bovenkant mooi gekleurd. Laat een minuut of 10 afkoelen en stort de koek uit de vorm.






Het brood (koek) is warm erg lekker, met een likje boter (echte, natuurlijk, geen wagensmeer oftewel margarine) en kan een paar dagen in een dichte bak worden bewaard.

Nipt

Om half 11 breide ik de laatste toeren, om kwart voor 11 zaten we aan de thee bij mijn ouders. Mijn vader is vandaag jarig en zijn verjaardagssokken waren precies op tijd klaar (oké, oké, de losse draadjes heb ik tijdens de thee weggewerkt). Wegens een iets té optimistische tijdsinschatting zat ik vannacht om half 1 nog te breien, ik wilde niet, zoals vorig jaar, sokken-nog-op-de-naalden kado geven ;o)

Maar ze zijn klaar en ze passen en pappe is er erg blij mee. Iedereen tevreden.

Fabel sokkengaren van Drops. 2 Bolletjes van 50 gram voor een paar sokken maat 42 met lange boorden. De één kwam precies uit, voor de ander had ik een stukje van een ander bolletje nodig. Gelukkig had ik nog een restant van D´s sokken over. Wel frappant dat 2 fabrieksgewonden bolletjes zoveel verschillen in gewicht.

Een kijkje onder de dekens naar D´s (toen nieuwe) sokken. Inmiddels zien ze er niet meer zo mooi en pluisvrij uit. Veel gedragen, een goed teken.

Goed, wat zal ik nu eens op de pennen zetten? Ik heb zoveel mooie wolletjes liggen en ook een stapel uitdagende patronen. Tis moeilijk kiezen. Goh, wat een luxe-probleem hè?

Aaipot

Neef van 9-bijna-10 maakte mij wijzer. Het is een I-pod en geen MP3-speler die ik kado kreeg bij een abonnement op een tv-gids. Mij maakt het niet uit hoe het ding heet en waarschijnlijk blijf ik het ding gewoontegetrouw toch MP3 noemen. Maar het is een leuk speledingetje en ik heb er zojuist 3 cd's op 'gezet', helemaal zelf en daar ben ik best een beetje trots op (zegt het veel over mijn technisch niveau dat ik hier trots op ben? Hmmm, waarschijnlijk wel).

Natuurlijk kan mijn schattige kleine zwarte blokje niet naakt door het leven (tja, wijs geworden door mijn mobieltje-los-in-de-tas, je zou mijn beeldschermpje eens moeten zien :o(

Avondje achter de naaimachine... (gevoerd) hoesje gemaakt.



Ik zit nog een beetje in mijn roze-fase en dit hoesje is net niet té lief voor me. Het roze is pittig roze, ik hou niet zo van dat fletse. De ruitjes en stipjes komen van een online stoffenwinkel. De roosjes komen van een oud, maar gaaf laken dat ik niet kon laten liggen bij de kringloopwinkel (ik vind eigenlijk nooit leuke stofjes, dus was extra blij met deze vondst). Het sierrandje heb ik al jaaaaaren in huis, ooit op de markt gekocht.

Het flapje zit vast met een elastiekje langs de achterkant. Hmnee, geen foto van.

Kiekeboe! Nestel voor de koptelefoon.

Dit is hem. Nog geen 8 bij 4 cm. Wonder der techniek. Muziek, video's, spelletjes, foto's, E-books, opnemen en afspelen. Een Aaipotje dus.

Wat een week!

Dan denk je een doodgewone, saaie week tegemoet te gaan.....

Waar begin ik?

Onze zwarte kater (13 jaar, liefste van de hele wereld) kampt met een blaasprobleem dat niet echt over wil gaan. Hij is nu met zijn 2e kuur antibioticum bezig, na de nodige prikken te hebben gehad en als hij na deze week niet opknapt, gaan we een onderzoekstraject in om uit te zoeken wat er precies aan de hand is. Echo, operatie. De veearts noemde als mogelijke boosdoener 'een tumor' in zijn blaas of nieren, ik schrok me rot....

Waar we nog meer van zijn geschrokken, was de plotselinge pijn bij onze kleine man M. Het begon vrij onschuldig met een beetje pijn bij het plassen. Na een bezoekje aan de huisarts en urine-testje dachten we aan blaasontsteking. Maar de kuur sloeg niet erg aan en de pijn liep gaandeweg zo op, dat de arme jongen het uitbrulde bij elke druppel plas. Zo afschuwelijk om te zien. Je voelt je dan zoooo machteloos. En natuurlijk maakte ik me zorgen. Ik heb ook wel eens blaasontsteking gehad en ja, dat is pijnlijk, maar ik kon me niet herinneren dat ik toen zó op mijn kop stond van de pijn.

Maar net voor de nacht kwam de oorzaak aan het licht:

Een niersteen! Dat verklaart de vreselijke pijn die onze peuter had.

Bizar. De niersteen is meer dan een centimeter lang en op het breedste punt een halve centimeter in doorsnede. De huisarts had zoiets nog nooit gezien bij zo'n jong kind (M. is nu 2,5) en kon er in de vakliteratuur ook niets over vinden. Kortom: het 2e medische traject wordt opgestart. Kinderarts en eventueel uroloog. Laten we hopen dat dit eenmalig was en er verder niets akeligs achter weg komt...

En dan, omdat er soms ook bijzonder mooie dingen gebeuren in een doodgewone, saaie week. De moeder van mijn vriendin (nierdialyse-patïente) heeft onlangs een nieuwe nier gekregen. Een fantastisch, emotioneel en spannend feit dat haar de kans geeft op een beter leven. Ik heb al jaaaaaaren een donor-codicil (mijn eerste hebben mijn ouders mee-ondertekend, omdat ik toen nog behoorlijk minderjarig was), maar deze gebeurtenis brengt het allemaal wel heel dichtbij. Dit is waar het om gaat! En tegelijk weet je dat er aan de andere kant mensen heel veel verdriet hebben om het overlijden van een dierbare. Ik heb daarom voor beide families een kaarsje gebrand.

Pfoe, het was me het weekje wel. Mag het volgende week een tikkeltje rustiger, alsjeblieft?