Mini-statiefPES 2010 (playstation-spel voor onze voetbalfanaat)
Doe Het Zelf (voor mijn doe-het-graag-zelvende manlief)
En, dus, uh, ja, wordt vervolgd.....
Posts tonen met het label Leuks bij de post. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Leuks bij de post. Alle posts tonen
zondag, januari 31, 2010
Kiloknaller!
Een cadeaubon twv 500 euro krijgen als prijs voor een simpel spelletje en die mogen besteden aan boeken, cd's etc is eindeloos leuk (en tegelijk ook een beetje ongelofelijk). Zoals beloofd hier mijn Bol-Boeken-Buit :o). Een deel daarvan om precies te zijn, want er is nog een restbedrag over ook....
Mini-statief
Mini-statief
dinsdag, december 29, 2009
Hé big spender...
Heb ik eens een leuk nieuwtje, vergeet ik het helemaal te vertellen hier op mijn good old blog.
2 Weken geleden kreeg ik een mailtje van Bol dat ik een prijs had gewonnen met het Sinterklaas-spel. Een simpel spelletje waarin je kadootjes in schoorstenen moest gooien. Paar keer oefenen en ik had het voor elkaar (jahaaaa, zó simpel was het dus). Ik was dat hele spelletje alweer vergeten toen ik dus dat berichtje van Bol in mijn postvakje vond.
Mijn prijs was een cadeaubon van .... schrik niet.... 500 Euro! Ik kon het niet geloven, heb dan ook gecheckt of het geen grapje was. Maar nee, serieus gewonnen en een serieuze prijs. 500 Euro, hemeltjelief, dat is me nogal wat. Dat zijn heul veul boeken (of cd'tjes of dvd'tjes of spelletjes of of of).
Na intern overleg heb ik besloten mijn mannen mee te laten delen in de pret, zij mogen alledrie iets uitzoeken bij Bol. En de rest ga ik heerlijk verbrassen, tralalalaaaaa :o)
Wordt vervolgd. Uiteraard!
2 Weken geleden kreeg ik een mailtje van Bol dat ik een prijs had gewonnen met het Sinterklaas-spel. Een simpel spelletje waarin je kadootjes in schoorstenen moest gooien. Paar keer oefenen en ik had het voor elkaar (jahaaaa, zó simpel was het dus). Ik was dat hele spelletje alweer vergeten toen ik dus dat berichtje van Bol in mijn postvakje vond.
Mijn prijs was een cadeaubon van .... schrik niet.... 500 Euro! Ik kon het niet geloven, heb dan ook gecheckt of het geen grapje was. Maar nee, serieus gewonnen en een serieuze prijs. 500 Euro, hemeltjelief, dat is me nogal wat. Dat zijn heul veul boeken (of cd'tjes of dvd'tjes of spelletjes of of of).Na intern overleg heb ik besloten mijn mannen mee te laten delen in de pret, zij mogen alledrie iets uitzoeken bij Bol. En de rest ga ik heerlijk verbrassen, tralalalaaaaa :o)
Wordt vervolgd. Uiteraard!
woensdag, april 02, 2008
Groet'n uut Grûn
Blij verrast toen ik de brievenbus** opende en een pakje zag liggen. Toen ik las dat het voor Judith Hengelaar was, moest ik gniffelen. Ik heet namelijk helemaal geen Hengelaar, maar deze vergissing wordt vaak gemaakt. Logisch ook, met zo'n email-adres ;o)
Het pakje kwam uit Groningen en oh la la, wat stonden de jongens te dringen om het open te mogen maken. Maar wat een pech voor hen, toen D. al het roze pakpapier zag, bedacht hij dat het vast voor mij was. Bah, roze, dat is niet voor jongens (verder is hij best geëmancipeerd hoor :o).
Het pakje kwam uit Groningen en oh la la, wat stonden de jongens te dringen om het open te mogen maken. Maar wat een pech voor hen, toen D. al het roze pakpapier zag, bedacht hij dat het vast voor mij was. Bah, roze, dat is niet voor jongens (verder is hij best geëmancipeerd hoor :o).
Roze! Met stippen!! Geweldig!!!
Een heerlijk verwenpakket voor mij. Tessa leest mijn weblog grondig, dat is duidelijk. Ze weet waar ik blij van wordt. Bloemzaden, thee, lavendel, chocola (oh, ooooh, chocola), cederhouten mottenverdrijvers. Een prachtige gebreide boekenlegger (je hebt geen idee hoe nuttig die is voor mij, als notoire ezelsorenmaker, slechte eigenschap, ik weet het ;o(. Bij deze beloof ik plechtig om hem goed te gaan gebruiken. Om de bestipte tuinhandschoenen en onderzetters heb ik zo gelachen. Dankjewel, Tessa, je bent een lieverd. Dankje, dankjewel voor dit lieve welkom-in-je-nieuwe-huis-pakket.
Toevallig heb ik vanmiddag ook een welkom-thuis-pakketje gemaakt. Maar dan van een heel ander soort. Vrienden van ons hebben na eindeloos lang wachten een dochter gekregen. Ze komen dit weekend thuis uit Bolivia.
Deze feestslinger is onderdeel van hun welkomstkado. De vlaggetjes zijn van een katoenen stofje, de letters heb ik uit vilt geknipt en op de vlaggetjes genaaid voor ik ze verder afgewerkt heb. Lintje is dubbelgevouwen biaisband.
Ik ga Tessa's unieke inpakpapier hergebruiken. Ik heb heel voorzichtig plakband en sticker van het folie gepeuterd en het papier even gestreken. Het is weer zo goed als nieuw. Hiep hoi voor recycle'en.
Ik wil voor onze jongens ook een naam-feestslinger maken. Met de vlag van hun geboorteland erin verwerkt. Dan kunnen we met de verjaardagen een persoonlijke slinger ophangen. Leuk, origineel én duurzaam.
** Goh, onze brievenbus, daar moet ik eens een fotootje van maken, da's geen 13-in-een-dozijn-bus, een blogje waard.
maandag, maart 24, 2008
Aaipot
Neef van 9-bijna-10 maakte mij wijzer. Het is een I-pod en geen MP3-speler die ik kado kreeg bij een abonnement op een tv-gids. Mij maakt het niet uit hoe het ding heet en waarschijnlijk blijf ik het ding gewoontegetrouw toch MP3 noemen. Maar het is een leuk speledingetje en ik heb er zojuist 3 cd's op 'gezet', helemaal zelf en daar ben ik best een beetje trots op (zegt het veel over mijn technisch niveau dat ik hier trots op ben? Hmmm, waarschijnlijk wel).
Natuurlijk kan mijn schattige kleine zwarte blokje niet naakt door het leven (tja, wijs geworden door mijn mobieltje-los-in-de-tas, je zou mijn beeldschermpje eens moeten zien :o(
Avondje achter de naaimachine... (gevoerd) hoesje gemaakt.
Ik zit nog een beetje in mijn roze-fase en dit hoesje is net niet té lief voor me. Het roze is pittig roze, ik hou niet zo van dat fletse. De ruitjes en stipjes komen van een online stoffenwinkel. De roosjes komen van een oud, maar gaaf laken dat ik niet kon laten liggen bij de kringloopwinkel (ik vind eigenlijk nooit leuke stofjes, dus was extra blij met deze vondst). Het sierrandje heb ik al jaaaaaren in huis, ooit op de markt gekocht.
Het flapje zit vast met een elastiekje langs de achterkant. Hmnee, geen foto van.
Kiekeboe! Nestel voor de koptelefoon.
Natuurlijk kan mijn schattige kleine zwarte blokje niet naakt door het leven (tja, wijs geworden door mijn mobieltje-los-in-de-tas, je zou mijn beeldschermpje eens moeten zien :o(
Avondje achter de naaimachine... (gevoerd) hoesje gemaakt.
Ik zit nog een beetje in mijn roze-fase en dit hoesje is net niet té lief voor me. Het roze is pittig roze, ik hou niet zo van dat fletse. De ruitjes en stipjes komen van een online stoffenwinkel. De roosjes komen van een oud, maar gaaf laken dat ik niet kon laten liggen bij de kringloopwinkel (ik vind eigenlijk nooit leuke stofjes, dus was extra blij met deze vondst). Het sierrandje heb ik al jaaaaaren in huis, ooit op de markt gekocht.
Het flapje zit vast met een elastiekje langs de achterkant. Hmnee, geen foto van.
Kiekeboe! Nestel voor de koptelefoon.
Dit is hem. Nog geen 8 bij 4 cm. Wonder der techniek. Muziek, video's, spelletjes, foto's, E-books, opnemen en afspelen. Een Aaipotje dus.
zondag, maart 02, 2008
Aktie is reaktie
Pakjes krijgen, het blijft geweldig. Helemaal als iets onverwacht komt (maar zelfs als je weet dat er iets zit te komen, maar je weet niet precies wanneer). Ik word altijd zo blij als de pakjesmeneer voor de deur staat.
Een paar weken geleden (loop ik echt al zo lang achter met bloggen??), kreeg ik een doos in handen gedrukt, waar geen afzender opstond en de postcode herkende ik niet zo snel. Spannend. Snel uitpakken. Wauw, wol, verf, kadootjes. Ik moet tot mijn schaamte bekennen dat ik pas halverwege het uitpakken door had dat de doos van Irma kwam, laten we het er maar op houden dat ik zo verblind was door de inhoud van de doos dat mijn analytische vermogens tot het nulpunt waren verminderd ;o)
Van linksboven naar rechtsonder. 'Monsters' spinwol om te testen en te vergelijken. Een fijne bol Bluefaced Leicester sokkenwol. Wolverf (spruce, pink, sky blue en burgundy). Een verdwaalde viltstift van Irma's oudste :o). Een doosje met een schattig glazen beschermengeltje. Cederhouten anti-mottenhangers (handig, gelijk in gebruik genomen!) en nog een zakje paarse wolverf. Deels een kado voor mijn verjaardag, deels zelf betaald. Echt een fijne verwen-doos.
Ik wilde graag eens zelfstrepend garen verven en ik had een mooie constructie bedacht om lange stukken kleur te kunnen verven. 2 Stoelen in de kamer gezet en maar rondjes lopen. En dan zitten er veel meters cq. rondjes in 100 gram garen hoor. De 2 klusjesmannen die met de schuifdeuren aan het plaatsen waren, keken dan ook wat bedenkelijk ;o)
Het lukte, echt streepjesgaren voor sokken. Maar toen ik er mee ging breien, viel het resultaat me eigenlijk een beetje tegen. Het roze was te rozen en het blauw te blauw. De streng ligt nu te wachten tot een oververfbadje. Waarschijnlijk rood of zo, zodat de kleuren wat meer bij elkaar komen te liggen.
Een paar weken geleden (loop ik echt al zo lang achter met bloggen??), kreeg ik een doos in handen gedrukt, waar geen afzender opstond en de postcode herkende ik niet zo snel. Spannend. Snel uitpakken. Wauw, wol, verf, kadootjes. Ik moet tot mijn schaamte bekennen dat ik pas halverwege het uitpakken door had dat de doos van Irma kwam, laten we het er maar op houden dat ik zo verblind was door de inhoud van de doos dat mijn analytische vermogens tot het nulpunt waren verminderd ;o)
Van linksboven naar rechtsonder. 'Monsters' spinwol om te testen en te vergelijken. Een fijne bol Bluefaced Leicester sokkenwol. Wolverf (spruce, pink, sky blue en burgundy). Een verdwaalde viltstift van Irma's oudste :o). Een doosje met een schattig glazen beschermengeltje. Cederhouten anti-mottenhangers (handig, gelijk in gebruik genomen!) en nog een zakje paarse wolverf. Deels een kado voor mijn verjaardag, deels zelf betaald. Echt een fijne verwen-doos.
En (niet raar als je mij kent) natuurlijk ben ik gelijk aan het verven gegaan met de nieuwe kleuren verf.
Ik wilde graag eens zelfstrepend garen verven en ik had een mooie constructie bedacht om lange stukken kleur te kunnen verven. 2 Stoelen in de kamer gezet en maar rondjes lopen. En dan zitten er veel meters cq. rondjes in 100 gram garen hoor. De 2 klusjesmannen die met de schuifdeuren aan het plaatsen waren, keken dan ook wat bedenkelijk ;o)
Het lukte, echt streepjesgaren voor sokken. Maar toen ik er mee ging breien, viel het resultaat me eigenlijk een beetje tegen. Het roze was te rozen en het blauw te blauw. De streng ligt nu te wachten tot een oververfbadje. Waarschijnlijk rood of zo, zodat de kleuren wat meer bij elkaar komen te liggen.
Ook nog wat lontwol geverfd of later te spinnen. Links Duitse wol met de kleur spruce (het heeft iets van mint, maar dan pittiger, blauwgroener, rechts Coburger Fuchs met allerlei al dan niet zelfgemengde paarzen.
Een klein strengetje sokkenwol met verlopende spruce-tinten geverfd en een deel overgeverfd met marine.
Opgebreid tot een paar toe-up sokjes voor M. BIj de hakken zie je goed hoe de tinten verlopen. De voet is wat lang, de boord wat kort. Gelukkig is onze kleine man niet zo kritisch ;o)
zondag, januari 06, 2008
Slot-act
Wat klopt er niet aan dit plaatje?
We blijken zelfdenkende sloten in dit huis te hebben. De handvaten (of zijn het handvatten?) die wij het mooist vonden, waren niet op voorraad en daarom hebben verschillende deuren in huis nog een tijdelijke deurkruk. Op de badkamerdeur zit een handvat met een slot erop, met aan beide kanten sleutels.
Vanmorgen had Leo de sleutels van de overloopkant uit de deur gehaald en op de vensterbank in de badkamer gelegd. Een paar keer heen en weer gelopen, niets aan het handje. Een half uurtje later wilde ik iets uit de badkamer pakken... deur op slot. Huh? Wie heeft die deur nu op slot gedaan en waar zijn de sleutels? Jaaaa, die liggen binnen. En de deur is met geen mogelijkheid open te krijgen. Grrrr. Hoe gaan we dit oplossen? Sleutels van een ander, zelfde deurkruk in huis erbij gepakt. Natuurlijk, past niet. Kijken in de keet van de bouwvakkers of daar misschien nog een zelfde slot mét sleutels ligt. Helaas. Uiteindelijk heeft Leo de boor in het slot gestoken om de heleboel open/los te wroeten. Want het is wel erg lastig zonder badkamer (en de reservetandenborstels liggen ook in de badkamer, waar toveren we op zondag nieuwe vandaan?). Was nog een heel gedoe (boor te kort), maar al mopperend ('wie bedenkt zo'n kl*te-systeem?') ging de deur gelukkig weer open.
Je moet er toch niet aan denken hoe dit ook had kunnen gaan? Onze peuter opgesloten en wij niet bij hem kunnen. Nog erger, Leo aan het werk, ik alleen thuis (en niet zo handig met de klopboormachine.. maar misschien, dán wel?). We kregen helemaal de kriebels van het idee en hebben gelijk de sleutels uit het slot gehaald en het slot buiten werking gezet. Later bedacht mijn zus een nog erger scenario. Ik opgesloten en peuter op de overloop. Dan had ik niemand kunnen bellen en.... aaaargh, niet teveel over nadenken. En nu maar hopen dat de nieuwe deurklinken er snel zijn. Met een gewoon draaislotje voor de badkamer. Wel zo veilig.
Over naar leukere berichten. We hebben nu een doorloopdouche (mijn schoonzus noemt het steevast 'de wasstraat' ;o), omdat we wel graag samen willen douchen, maar niet van kou kleumen houden. Van de week hebben we de douchekoppen opgehangen (daarvoor was het een beetje behelpen met een losse handdouche = lastig haren wassen) en we hebben de douchees gelijk 's avonds ingewijd. Met zijn vieren onder de douche. Gezellig!
Links zie je nog net een stukje van de glazen douchewand. Gezandstraald glas en het is iets groenig. Ik vind het zo mooi. Stom hè, dat je zo blij kunt zijn met een douche?
De rest van de badkamer is nog niet af. We hebben afgelopen dinsdag (dagje naar de 'vaste wal', afspraak bij de notaris voor de verkoop van ons oude huis gecombineerd met een waslijst aan boodschappen) 2 wasbakken gekocht, maar daar moet nog een kast onder/omheen gebouwd worden. Voor nu is Fred onze redder in nood. Dit is het 3e huis waar Fred woont en eigenlijk vinden we het jammer dat Fred straks over en teveel is. In het eerste huis was hij lichtblauw (ijsblauw), in het vorige huis werd hij, zoals te zien, bordeauxrood. Fred is officieel een stereomeubel van Ikea, maar blijkt ook errug handig in de badkamer (en voelt zich vast op nog meer plekken thuis).
Op Fred een teiltje als alternatieve wasbak. Oudste heeft het als taak op zich genomen om de inhoud van het teiltje regelmatig te lozen in de wc (wonderlijk waar kinderen soms blij van worden ;o).
Nog een fijne meevaller bij de wasbakken. We vonden er 2 naar onze zin bij de Gamma ('dat zeg ik, Gamma') in Dokkum. Het waren de laatste 2 in het schap, dus hup, snel in de kar. Na Dokkum moesten we nog naar Leeuwarden, omdat er maar 2 van de benodigde maat vouwgordijnen in Dokkum waren. Bij de Gamma in Leeuwarden waren er ook 2 op voorraad en de laatste hebben we besteld. In Leeuwarden ontdekten we tot onze verrassing in de aanbiedingenhoek een zelfde wasbak als die we net gekocht hadden. Met 50% korting! Om een lang verhaal kort(er) te maken. We hebben de goedkopere wasbak gekocht en 1 van de 'volle mep' wasbakken weer teruggebracht. Jammer genoeg kregen we niet alsnog korting op de andere wasbak (met als reden dat het model bij het ene filiaal uit het assortiment gaat, vandaar de hoge korting en bij het andere filiaal niet, vandaar de normale prijs). Nou goed, we waren blij met de onverwachte korting (en op de vouwgordijnen zat ook al korting, dat stond nergens vermeld en ontdekten we pas bij de kassa). Grappig is dat, blij zijn met korting, terwijl je voor een kapitaal aan spullen staat af te rekenen ;o)
We blijken zelfdenkende sloten in dit huis te hebben. De handvaten (of zijn het handvatten?) die wij het mooist vonden, waren niet op voorraad en daarom hebben verschillende deuren in huis nog een tijdelijke deurkruk. Op de badkamerdeur zit een handvat met een slot erop, met aan beide kanten sleutels.
Vanmorgen had Leo de sleutels van de overloopkant uit de deur gehaald en op de vensterbank in de badkamer gelegd. Een paar keer heen en weer gelopen, niets aan het handje. Een half uurtje later wilde ik iets uit de badkamer pakken... deur op slot. Huh? Wie heeft die deur nu op slot gedaan en waar zijn de sleutels? Jaaaa, die liggen binnen. En de deur is met geen mogelijkheid open te krijgen. Grrrr. Hoe gaan we dit oplossen? Sleutels van een ander, zelfde deurkruk in huis erbij gepakt. Natuurlijk, past niet. Kijken in de keet van de bouwvakkers of daar misschien nog een zelfde slot mét sleutels ligt. Helaas. Uiteindelijk heeft Leo de boor in het slot gestoken om de heleboel open/los te wroeten. Want het is wel erg lastig zonder badkamer (en de reservetandenborstels liggen ook in de badkamer, waar toveren we op zondag nieuwe vandaan?). Was nog een heel gedoe (boor te kort), maar al mopperend ('wie bedenkt zo'n kl*te-systeem?') ging de deur gelukkig weer open.
Je moet er toch niet aan denken hoe dit ook had kunnen gaan? Onze peuter opgesloten en wij niet bij hem kunnen. Nog erger, Leo aan het werk, ik alleen thuis (en niet zo handig met de klopboormachine.. maar misschien, dán wel?). We kregen helemaal de kriebels van het idee en hebben gelijk de sleutels uit het slot gehaald en het slot buiten werking gezet. Later bedacht mijn zus een nog erger scenario. Ik opgesloten en peuter op de overloop. Dan had ik niemand kunnen bellen en.... aaaargh, niet teveel over nadenken. En nu maar hopen dat de nieuwe deurklinken er snel zijn. Met een gewoon draaislotje voor de badkamer. Wel zo veilig.
Over naar leukere berichten. We hebben nu een doorloopdouche (mijn schoonzus noemt het steevast 'de wasstraat' ;o), omdat we wel graag samen willen douchen, maar niet van kou kleumen houden. Van de week hebben we de douchekoppen opgehangen (daarvoor was het een beetje behelpen met een losse handdouche = lastig haren wassen) en we hebben de douchees gelijk 's avonds ingewijd. Met zijn vieren onder de douche. Gezellig!
Links zie je nog net een stukje van de glazen douchewand. Gezandstraald glas en het is iets groenig. Ik vind het zo mooi. Stom hè, dat je zo blij kunt zijn met een douche?
De rest van de badkamer is nog niet af. We hebben afgelopen dinsdag (dagje naar de 'vaste wal', afspraak bij de notaris voor de verkoop van ons oude huis gecombineerd met een waslijst aan boodschappen) 2 wasbakken gekocht, maar daar moet nog een kast onder/omheen gebouwd worden. Voor nu is Fred onze redder in nood. Dit is het 3e huis waar Fred woont en eigenlijk vinden we het jammer dat Fred straks over en teveel is. In het eerste huis was hij lichtblauw (ijsblauw), in het vorige huis werd hij, zoals te zien, bordeauxrood. Fred is officieel een stereomeubel van Ikea, maar blijkt ook errug handig in de badkamer (en voelt zich vast op nog meer plekken thuis).
Op Fred een teiltje als alternatieve wasbak. Oudste heeft het als taak op zich genomen om de inhoud van het teiltje regelmatig te lozen in de wc (wonderlijk waar kinderen soms blij van worden ;o).
Nog een fijne meevaller bij de wasbakken. We vonden er 2 naar onze zin bij de Gamma ('dat zeg ik, Gamma') in Dokkum. Het waren de laatste 2 in het schap, dus hup, snel in de kar. Na Dokkum moesten we nog naar Leeuwarden, omdat er maar 2 van de benodigde maat vouwgordijnen in Dokkum waren. Bij de Gamma in Leeuwarden waren er ook 2 op voorraad en de laatste hebben we besteld. In Leeuwarden ontdekten we tot onze verrassing in de aanbiedingenhoek een zelfde wasbak als die we net gekocht hadden. Met 50% korting! Om een lang verhaal kort(er) te maken. We hebben de goedkopere wasbak gekocht en 1 van de 'volle mep' wasbakken weer teruggebracht. Jammer genoeg kregen we niet alsnog korting op de andere wasbak (met als reden dat het model bij het ene filiaal uit het assortiment gaat, vandaar de hoge korting en bij het andere filiaal niet, vandaar de normale prijs). Nou goed, we waren blij met de onverwachte korting (en op de vouwgordijnen zat ook al korting, dat stond nergens vermeld en ontdekten we pas bij de kassa). Grappig is dat, blij zijn met korting, terwijl je voor een kapitaal aan spullen staat af te rekenen ;o)
Nog meer leuks. Bij de post de afgelopen tijd. Als eerst een doosje uit Warnsveld.
Met mijn favoriete sokkenwolletjes (de Meilenweit is momenteel in de uitverkoop bij Wolhalla). Én een setje van mijn favoriete sokkennaalden, Knitpicks. Scherp, glad, metaal. Ik had al een tijdje 2 maten in huis (2,25 en 2,5), gekocht in Engeland en nu ze eindelijk ook in Nederland worden verkocht, heb ik gelijk een set gekocht. Nu heb ik fijn een dubbele set in de meest gebruikte maten (voor het breien van 2 sokken tegelijk) en nog meer maten van dit fijne merk.
En net na de verhuizing kwam er een grote doos mijn kant op (een verhuisdoos, hoe toepasselijk :o), met daarin een lang gewenste kaardemolen van Louët. Weer iets van mijn wensenlijstje geschrapt. Ik heb zo'n zin om ermee aan de slag te gaan, maar stel het nog even uit tot er minder nuttiger-dingen te doen zijn hier.
maandag, december 17, 2007
N N ?!
Stond vorige week vrijdag toch onverwachts de pakjesbezorger voor de deur. Verrassing! Ik verwachtte niets (er zijn nog wat dingen voor ons nieuwe huis onderweg, maar daarvoor was het nog te vroeg) dus ik vroeg me af wat het zou kunnen zijn. Tot ik de postcode zag en de letters NN zag. Toen wist ik gelijk dat het pakje van Lies kwam. Ik heb onlangs voor Lies een magische bol gemaakt en toen had ik wat semi-geheimzinnige berichtjes geschreven die ik ondertekende met NN (van Nomen Nescio). Ik vond het zo'n grappig toevalligheidje. Eén van die stiekeme berichtjes was het 500e commentaar op Lies'blog, waarvoor ze een kadootje weggaf. Boffen, want ik heb echt noooooit geluk met verlotingen en ander leuks.
Mijn mond viel open toen ik de doos openmaakte. Ooooooooooooooooooooooooooh...
2 pakketjes gekaarde kid-mohair. Superzacht. Wat prachtig! En de kleuren, helemaal mij! En zo feestelijk ingepakt met die rode strikken. Ik ben er echt ontzettend blij mee. Dankje Lies, dankjewel!
Ik heb nog nooit met kidmohair gesponnen (vilten is niet mijn specialiteit, al zou ik dat graag goed willen leren, ooit). Het liefst zou ik nu een lege klos op mijn Louëtje zetten en beginnen, maar ik hou me in. Ik bewaar de kidmohair tot na de verhuizing en ga er dan op-ti-maal van genieten. Ik ben benieuwd of ik er een mooi garen van kan maken. Kan ik in de tussentijd mooi nog even nadenken hoe ik de kleuren wil verwerken (apart spinnen en twijnen, 2 kleuren twijnen of om en om met een pluk blauw en een pluk paars spinnen en dan twijnen of toch navajo (moet ik dat nog wel netjes leren) of twijnen met een andere draad? Oh oh, al die keuzes). Ik zou zeggen, hou mijn weblog in de gaten voor de vorderingen :o)
Er zat ook een citroenzeepje in de doos (de overbelichte vlek op de foto). Ik ben dol op natuurlijke zeepjes. Dus het citroentje gaat zeker gebruikt worden.
M. was ook helemaal enthousiast. Hij zat steeds in de doos te kijken en zei dan: 'Ooooh... moooooooi'. En met zijn vingertje door het gaatje aan de onderkant te prikken: 'Mamma... kijke...' Ja, jongen, ik vind het ook zo mooi :o)
Mijn mond viel open toen ik de doos openmaakte. Ooooooooooooooooooooooooooh...
2 pakketjes gekaarde kid-mohair. Superzacht. Wat prachtig! En de kleuren, helemaal mij! En zo feestelijk ingepakt met die rode strikken. Ik ben er echt ontzettend blij mee. Dankje Lies, dankjewel!
Ik heb nog nooit met kidmohair gesponnen (vilten is niet mijn specialiteit, al zou ik dat graag goed willen leren, ooit). Het liefst zou ik nu een lege klos op mijn Louëtje zetten en beginnen, maar ik hou me in. Ik bewaar de kidmohair tot na de verhuizing en ga er dan op-ti-maal van genieten. Ik ben benieuwd of ik er een mooi garen van kan maken. Kan ik in de tussentijd mooi nog even nadenken hoe ik de kleuren wil verwerken (apart spinnen en twijnen, 2 kleuren twijnen of om en om met een pluk blauw en een pluk paars spinnen en dan twijnen of toch navajo (moet ik dat nog wel netjes leren) of twijnen met een andere draad? Oh oh, al die keuzes). Ik zou zeggen, hou mijn weblog in de gaten voor de vorderingen :o)
Er zat ook een citroenzeepje in de doos (de overbelichte vlek op de foto). Ik ben dol op natuurlijke zeepjes. Dus het citroentje gaat zeker gebruikt worden.
M. was ook helemaal enthousiast. Hij zat steeds in de doos te kijken en zei dan: 'Ooooh... moooooooi'. En met zijn vingertje door het gaatje aan de onderkant te prikken: 'Mamma... kijke...' Ja, jongen, ik vind het ook zo mooi :o)
donderdag, december 13, 2007
Frappant
Ik was op zoek naar een kastje. Voor in onze nieuwe badkamer. Wat we nu hebben, is niet geschikt. Dus een nieuw kastje. Of een ander kastje, want per se nieuw hoeft niet. Voor zelf maken hebben we nu te weinig tijd (of eigenlijk gewoon te weinig inspiratie). Dus een kijkje nemen op Marktplaats. Wat is er toch on-ge-lo-ve-lijk veel te koop. Ik blijf me daarover verbazen.
Het kastje is trouwens supernetjes geverfd. Zelfs de latjes (uh, hoe heten die dingen ook al weer?) zijn aan de achterkant/binnenkant geverfd (glas eruit, latjes verven, glas weer terug). Yep, grondig gedaan dus.
Wat ook frappant is, is dat het me nooit lukt om kleuren levensecht op de foto en dus op mijn blog te krijgen. Op de foto hierboven is dus helemaal niet te zien hoe bijna-gelijk de blauwen zijn ;o(. Nou goed, dan moeten jullie me maar op mijn woord geloven (of langskomen voor het bewijs) ;o)
Misschien ga ik tzt het kastje toch nog oververven. Misschien wel roze. Ja, je moet toch wat, als enig meisje in een mannenhuishouden ;o)
Om het af te leren, nog 2 recente spinsels. Zuid-Duitse wol, dat qua zachtheid en spinbaarheid goed kan concurreren met Bluefaced Leicester (maar als lontwol een stuk goedkoper is).
Ik dacht aan een oud vitrinekastje of zo en dat dan verven. Zodat het de oubollige look kwijt is (want daar hou ik niet zo van). Nou, ik zag best veel van dit soort kastjes en terwijl ik aan het nadenken was, voor welke kleur ik zou kiezen (oranje, limeachtig) kwam daar ineens een blauw vitrinekastje voorbij. En dat leek me ideaal. Want al-geverfd betekent gemakkelijk over te verven (geen oude lak- of waslagen die d'r eerst af moeten). Even schuren en ontvetten en hup, een nieuw laagje verf erop. Of misschien ook niet, want de kleur blauw leek me eigenlijk ook zo gek nog niet (alleen een beetje voorspelbaar voor een badkamer misschien ;o).
Vandaag kwam het kastje hier en toen ik het uitpakte (het was zeeeeeeer degelijk ingepakt, lagen vloeipapier en bubbelplastic, dat best erg handig is voor volgende week als de kwetsbare dingen aan de beurt zijn om te verkassen), werd ik zeer blij verrast. De kleur blauw van de foto was heeeel anders dan de kleur in het echt. Want wat is toeval? De kleur van het kastje is zo goed als hetzelfde als de kleur van (één van) de tegeltjes van de wc beneden. En het is helemaal geen gangbaar blauwe kleur.
Het kastje is trouwens supernetjes geverfd. Zelfs de latjes (uh, hoe heten die dingen ook al weer?) zijn aan de achterkant/binnenkant geverfd (glas eruit, latjes verven, glas weer terug). Yep, grondig gedaan dus.
Frappant hè?
Wat ook frappant is, is dat het me nooit lukt om kleuren levensecht op de foto en dus op mijn blog te krijgen. Op de foto hierboven is dus helemaal niet te zien hoe bijna-gelijk de blauwen zijn ;o(. Nou goed, dan moeten jullie me maar op mijn woord geloven (of langskomen voor het bewijs) ;o)
Misschien ga ik tzt het kastje toch nog oververven. Misschien wel roze. Ja, je moet toch wat, als enig meisje in een mannenhuishouden ;o)
Om het af te leren, nog 2 recente spinsels. Zuid-Duitse wol, dat qua zachtheid en spinbaarheid goed kan concurreren met Bluefaced Leicester (maar als lontwol een stuk goedkoper is).
Links is de streng zonder naam, rechts is Indian Summer. Het zijn echt herfstbladeren-kleuren. Gesponnen van geverfde wol.
Jongste manneke in huis voelt zich, na 3 dagen koorts (de thermometer schoot gisteravond tot 40,5 graden, pffffff) gelukkig weer fris en fruitig (wel nog een beetje wiebelig op de benen). Geen excuus meer dus, aan de slag, Judith, inpakken maar weer!
zaterdag, december 08, 2007
Als een kadootje...
Hier kan ik toch zó van genieten. Als mensen iets moois maken van een bestelling.
Ik weet wat erin zit, ik heb het zelf uitgezocht en betaald... en toch voelt het als een kadootje :o)
Het boek Knitting Workshop van Elizabeth Zimmermann. Besteld bij Socktopus in Engeland.
De zilveren envelop straalde me tegemoet in de brievenbus en het boek was verpakt in heel bijzonder vloeipapier. Als verrassing (zie, toch echt kadootjes) een stekenmarkeerder en 2 zakjes Eucalan wasmiddel. Leuk, heel leuk!
Ik weet wat erin zit, ik heb het zelf uitgezocht en betaald... en toch voelt het als een kadootje :o)
Het boek Knitting Workshop van Elizabeth Zimmermann. Besteld bij Socktopus in Engeland.
De zilveren envelop straalde me tegemoet in de brievenbus en het boek was verpakt in heel bijzonder vloeipapier. Als verrassing (zie, toch echt kadootjes) een stekenmarkeerder en 2 zakjes Eucalan wasmiddel. Leuk, heel leuk!
zondag, november 04, 2007
En het is nog niet eens december...
Maar het voelde wel alsof het Sinterklaas was eergisteren. Bij de post zat een geweldig kadootje van de lieve Lizet. Een prachtige lange wolbroek (longies) voor M. in Black Rainbow, ik vind hem geweldig. Hij heeft de eerste slaapdiensten erop zitten (Lizet heeft een superservice en verstuurt de wolbroeken gelanoliseerd, ideaal!) en we hebben hem in alle opzichten goedgekeurd. M. zegt steeds: 'Mooooooooi'. En daar heeft hij groot gelijk in!
De pijpen nog even opgerold, heel fijn, kan de kleine man de broek nog lekker lang aan. Ik vind het bijna zonde dat de longies alleen maar in bed wordt gedragen, maar overdag een gebreide broek aan vind ik dan nét weer wat té (alhoewel, met deze kleuren...)
En alsof dat nog niet genoeg was, kreeg ik een streng sokkenwol (met Bluefaced Leicester wol, dus superzacht) van haar en een schattig stekenmarkeerdertje en chocolade (voor de jongens... nou die hebben we dus lekker met zijn vieren gedeeld ;o). De sokkenwol heeft Lizet voor mij geverfd in 'Flowers of the Mediterranean'. Eén van mijn favorieten van dit moment (maar het is moeilijk kiezen hoor, ze heeft zoooooveel moois op haar site).
Ik heb een fijn weekend gehad. Gehaakt, gebreid, gesponnen, geborduurd, genaaid, geverfd (o.a. voor de magische bollenruil, dus daar kan ik niets van laten zien. Ik weet niet of mijn 'ontvangster' hier meeleest).
Van streng naar bol.....
En van bol weer naar streng.... en nee, ik zit niet om werk verlegen ;o)
De pijpen nog even opgerold, heel fijn, kan de kleine man de broek nog lekker lang aan. Ik vind het bijna zonde dat de longies alleen maar in bed wordt gedragen, maar overdag een gebreide broek aan vind ik dan nét weer wat té (alhoewel, met deze kleuren...)
En alsof dat nog niet genoeg was, kreeg ik een streng sokkenwol (met Bluefaced Leicester wol, dus superzacht) van haar en een schattig stekenmarkeerdertje en chocolade (voor de jongens... nou die hebben we dus lekker met zijn vieren gedeeld ;o). De sokkenwol heeft Lizet voor mij geverfd in 'Flowers of the Mediterranean'. Eén van mijn favorieten van dit moment (maar het is moeilijk kiezen hoor, ze heeft zoooooveel moois op haar site).
Ik heb een fijn weekend gehad. Gehaakt, gebreid, gesponnen, geborduurd, genaaid, geverfd (o.a. voor de magische bollenruil, dus daar kan ik niets van laten zien. Ik weet niet of mijn 'ontvangster' hier meeleest).
Wat ik wel kan laten zien, is de streng sokkenwol die ik voor mezelf heb geverfd. In nogal knetterende kleuren. Het is een extra handeling, maar ik maak eigenlijk altijd een nieuwe streng van geverfde garens, omdat ik de kleuren dan veeeeel mooier vind uitkomen.
Van streng naar bol.....
En van bol weer naar streng.... en nee, ik zit niet om werk verlegen ;o)
Is het duidelijk dat ik, in dit seizoen kleurkleurkleur nodig heb?!
Van het verven had ik verschillende resten aangemaakte verf over en omdat het natuurlijk zonde is om dat weg te gooien, heb ik nog wat lontwol geverfd ( BFL om te spinnen).
Ik vind het echt wonderschoon geworden. De kleuren zijn zonder vooropgezet plan op een fantastische manier gemengd. Dat is toch eigenlijk ook wel het leukst van verven, dat het resultaat vaak niet te voorspellen is (zeker als je verft zoals ik... beetje van dit, beetje van dat, beetje mengen, beetje bijkleuren, beetje roeren...).
vrijdag, november 02, 2007
De post, de post...
Terwijl ik eigenlijk zat te wachten op een pakketje uit Duitsland, bracht de postbode een leuke verrassing voor me mee. Een kaart van mijn geheime breimaatje (van de magische bollenruil). Een prachtige kaart van een Boliviaanse breister met op de achterkant een aantal vragen.
Hierbij de antwoorden:
* Nee, ik ga niet naar de SnB-dag morgen (helaas). Manlief moet werken en we willen jongste nog niet aan een oppas overdragen. Daar is het nog te vroeg voor. Volgend jaar probeer ik er bij te zijn.
* Ik beloof plechtig mijn google-drang te beheersen als het op mijn magische bol aankomt.
* Ik verf met zo'n beetje alles dat me voor de handen komt. Acid Dyes (Jacquard, Van der Have Holland en binnenkort komen daar ws een paar Landscape Dyes bij), levensmiddelenkleurstoffen (Kool- en FlavorAid, paaseiverf (geen doorslaand succes wat mij betreft), vloeibare van de toko en de bakker). Dawast geloof ik wel.
Groetjes,
Judith *heeeeeeeeel benieuwd*
zaterdag, juni 30, 2007
Wollig
Voor deze 'luie' spinster is een webwinkel als het Stookhok een gevaarlijke plek. Zoveels moois is daar te vinden. Enorm veel keuze in o.a. spinbare materialen. Ik voel me dan als een kind in een snoepwinkel. Eens in de zoveel tijd kan (én wil) ik me niet inhouden en sla ik nieuwe voorraad in.
Dit is de doos die vanmorgen door de postbode werd gebracht (en die door zoonlief aangenomen werd, omdat ik nog lekker lag te slapen...).
Schone, gekaarde wol om te spinnen (ben door mijn eigen voorraadje heen en de merino die ik wel heb liggen, vind ik niet zo fijn spinnen. Die was eigenlijk ook bedoeld om te vilten). Een grote knoedel wit, wat Bluefaced Leicester, wol uit Tibet (bruin) en IJsland (donkergrijs). 2 Bollen dunne lintwol (bedoeld voor sloffen, ik weet dat ik daar een aantal mensen uit mijn familie erg blij mee maak), 2 bollen oudroze lamswol uit de koopjeshoek (nog geen concrete plannen voor, maar het past, zie ik nu, wonderschoon bij de roze lontwol), reserve-sokkennaalden in 3,5 en een aantal strengen sokkenwol om nog te verven. Oh ja, en een fles Latex. Om de wollen sloffen hier in huis (en de sloffen die nog gaan komen) een anti-slip zool te geven. Want hoewel vloerglijden hartstikke leuk is, is het natuurlijk ook best hartstikke link (op gladde vloeren is een onverwachte swieper zo gemaakt). Al is D. het daar beslist niet mee eens. Zijn sloffen mag ik dus ook absoluut beslist niet latexen. Ach ja, jongetjes van 6....
Ik heb net een pluk van de Bluefaced Leicester wol zitten spinnen. Mijn hemel, die wol is zo zacht. Het spint ook echt fantastisch. Ik kon me maar met moeite achter mijn (oeps, mijn geleende) spinnewiel wegtrekken om dit blogje te schrijven :o)
Misschien ga ik morgen weer eens wat wol verven. Dat is alweer veel te lang geleden.
vrijdag, juni 15, 2007
Kadootje
Vanmiddag zat er een verrassend gevulde envelop voor mij bij de post. Een kadootje van Mirre van KissKus. Een poosje geleden hield ze een opruiming van tissueholders/zakdoeken-etuitjes op haar weblog. Je mocht aangeven welke je het leukst vond, dan kreeg je die van haar. Leuk hè, zomaar een kadootje?!
Er zat ook nog een leuke stoffen bloem-decoratie bij, een lollig visite-kaartje (nu weet ik eindelijk hoe Mirre eruit ziet, maar dan wel in een heeeeeeeel klein formaat) en een mooie kaart.
Wat een leuk ding hè? Daar kan geen standaard plastic verpakking tegenop. Ik heb even een drukknoopje op het etuitje bevestigd, zo blijft hij netjes dicht en kan er geen zakdoekje ontsnappen. Kortom: een beetje van Mirre en een beetje van mezelf ;o).
Mirre, heel erg bedankt!!
woensdag, juni 06, 2007
Juweeltje
Van Irma kreeg ik prachtige handgesponnen, handgeverfde wol (Fries melkschaap). Gemaakt voor sokken. Ziek op de bank breide ik gestaag aan mijn sok. En weer wat opgeknapt breide ik rustig verder (tussen de voorbereidingen voor onze Bolivia-reis en de huishoudelijke en schoolse verplichtingen door). En nu is hij af. En ik ben trots. En blij. Dat iemand zomaar zulke prachtige wol voor mij maakt. Zomaar. Dáár ben ik nog steeds een beetje stil van....
Mijn meest bijzondere sok ooit
Op naar nummer 2. Ik ben benieuwd of ik die ook afkrijg voor we vertrekken (ik hoop stiekem van niet...)
woensdag, mei 30, 2007
Prachtigs, speciaal voor mij
Gister bij de post, een envelop gevuld met prachtig handgesponnen garen. Sokkenwol, van het Fries melkschaap, geverfd met acid dyes en (geweldig) gesponnen door Irma. Speciaal gemaakt voor mij. Ik ben er zo blij mee!
Het blijkt moeilijk om de kleuren goed op de foto te krijgen ;o(
Ik vind het bijna zonde om er sokken van te breien (wegens slijtgevaar). Als ik er sokken van brei, dan ga ik ze of alleen in sloffen dragen (wachten op winters weer) of er leren zooltjes onder naaien (jeugdsentiment), zodat ze lang meegaan.
Irma, dankjewel, je bent een enorme lieverd!
Het blijkt moeilijk om de kleuren goed op de foto te krijgen ;o(
Ik vind het bijna zonde om er sokken van te breien (wegens slijtgevaar). Als ik er sokken van brei, dan ga ik ze of alleen in sloffen dragen (wachten op winters weer) of er leren zooltjes onder naaien (jeugdsentiment), zodat ze lang meegaan.
Irma, dankjewel, je bent een enorme lieverd!
donderdag, mei 10, 2007
Service van de zaak
Van de zaak Jumbo in dit geval. Vorige week zaterdag stuurde ik een mailtje naar de klantenservice met mijn frustratie over het ontbrekende puzzelstukje. Omdat ik geen reactie kreeg, zelfs geen ontvangstbevestiging van mijn email, was ik zeer verbaasd toen er dinsdagmiddag een doosje bij de post zat met afzender Jumbo.
Een compleet nieuwe puzzel. Gratis. Kijk, dat is nu eens prima service. Merci Jumbo!
Een compleet nieuwe puzzel. Gratis. Kijk, dat is nu eens prima service. Merci Jumbo!
zondag, april 29, 2007
2 Voor het breken
Shoppen is voor veel vrouwen (volgens mij hebben mannen hier iha veel minder last van) een goede remedie tegen misère van allerlei aard. Zo ook voor mij. Omdat shoppen op een eiland niet echt heilzaam is, heb ik de agelopen tijd een flink aantal keren mijn winkelmandje op het internet gevuld. Er kwamen de afgelopen week belachelijk veel dingen met de post. Elk pakje deed me goed en ik mag me er daarom, van mezelf, ook niet schuldig over voelen. Soms heb je het gewoon nodig om lief voor jezelf te zijn, toch?
Gister bracht de postbode mijn lang-gewenste ebbenhouten sokkennaalden.
Gister bracht de postbode mijn lang-gewenste ebbenhouten sokkennaalden.
(foto is wazig gemaakt vanwege het getoonde adres, gevalletje privacy en zo)
Toen ik ze uit de verpakking haalde, telde ik tot mijn verrassing 6 naalden. Terwijl er volgens de omschrijving toch echt maar 5 in zouden moeten zitten. Meevallertje! Omdat ik voor sokken 4 naalden gebruik, heb ik dus 2 voor het breken (of verliezen of beschadigen).
Ik heb er een klein stukje mee gebreid en het valt me niet tegen. Lekker puntig en het materiaal is gladder dan de bamboe-naalden waar ik niet echt mee overweg kon. Hopelijk worden ze in de loop der tijd nog ietsjes gladder (huidvetten, waxpapier), dan zijn ze echt perfect.
donderdag, april 26, 2007
Nieuwe voorraad
Lekker aan het haken de laatste tijd, kwam ik tot de ontdekking dat ik eigenlijk maar verhipt weinig kleurtjes katoen in huis had. Nu de laatste winkel op het eiland waar wat garens werden verkocht, in januari gestopt is, ben ik ernstig beperkt. Maar.... leve het internet.
Deze doos katoen en 2 bollen sokkengaren (van de snoep-sokken uit een eerder blogje) komt van de Hobbydoos. Leuk assortiment, snelle service, prima kwaliteit. Vandaar deze reclame :o)
Het boekje is heel leuk, er staan verschillende patroontjes in die ik wil maken. Vooral de kippen zijn favoriet. Eerst even mijn draakje afmaken. Alle onderdelen liggen gevuld en al klaar, maar toen kwam er ineens een sok tussendoor.
Morgen kan ik 3 eindelijk-afgemaakte stukken uit de 'oude doos' laten zien en 2 geverfde shirtjes voor zoonlief (niets wereldschokkends, maar af is af).
Deze doos katoen en 2 bollen sokkengaren (van de snoep-sokken uit een eerder blogje) komt van de Hobbydoos. Leuk assortiment, snelle service, prima kwaliteit. Vandaar deze reclame :o)
Het boekje is heel leuk, er staan verschillende patroontjes in die ik wil maken. Vooral de kippen zijn favoriet. Eerst even mijn draakje afmaken. Alle onderdelen liggen gevuld en al klaar, maar toen kwam er ineens een sok tussendoor.
Morgen kan ik 3 eindelijk-afgemaakte stukken uit de 'oude doos' laten zien en 2 geverfde shirtjes voor zoonlief (niets wereldschokkends, maar af is af).
donderdag, april 19, 2007
Ruilen zonder huilen
Bamboenaalden en Judith, het blijkt een slechte combinatie :o(. Ik heb het meerdere malen geprobeerd en de befaamde 'truukjes' uitgehaald om de naalden gladder te maken, maar ik blijf het niet fijn breien vinden. Ik pak elke keer mijn metalen naalden er weer bij en de enige reden dat ik mijn bamboenaalden nog langer zou houden, is dat ik ze mee in het vliegtuig kan nemen (maar ja, dán vind ik ze ook niet lekker breien...).
Dus deed ik een oproepje voor een naaldenruil op de sokkenbreilijst. De bamboenaalden tegen metalen sokkennaalden (glad en puntig, zo heb ik ze het liefst). Helaas leverde dat geen ideale ruil op (wel een tip waar ik 'goede' naalden kan krijgen, helaas leveren zij niet internationaal), maar mijn bamboe en houten naaldjes hebben wel allemaal een nieuw, nuttiger leven gekregen.
Voor 2 setjes kan ik een nieuwe naalden kopen (money on the bank). Deze ebbenhouten naalden lonken naar me, ik heb er al meerdere mensen over horen jubelen.
Dit setje bracht me geen geld, maar iets veeeeeel leukers. Ik ben dol op (verrassings)ruiltjes!
De berkenhouten Brittanny's gingen naar Liza en dit kwam bij mij:
Dus deed ik een oproepje voor een naaldenruil op de sokkenbreilijst. De bamboenaalden tegen metalen sokkennaalden (glad en puntig, zo heb ik ze het liefst). Helaas leverde dat geen ideale ruil op (wel een tip waar ik 'goede' naalden kan krijgen, helaas leveren zij niet internationaal), maar mijn bamboe en houten naaldjes hebben wel allemaal een nieuw, nuttiger leven gekregen.
Voor 2 setjes kan ik een nieuwe naalden kopen (money on the bank). Deze ebbenhouten naalden lonken naar me, ik heb er al meerdere mensen over horen jubelen.
Dit setje bracht me geen geld, maar iets veeeeeel leukers. Ik ben dol op (verrassings)ruiltjes!
De berkenhouten Brittanny's gingen naar Liza en dit kwam bij mij:
Jum, jum en nog eens jum. Weet Liza dat ik een e-nor-me theeleut ben?
De envelop rook zo heerlijk toen ik hem opende. Frispittige sinaasappel-rooibos en een Gold Leaf-thee. Handige zelf te vullen theezakjes. En die nougat.... nou ja, laten we zeggen, dat die erg lekker WAS.
Liza, heeeeel erg bedankt! Je hebt me heel blij gemaakt!
Beide thee-soorten hebben onze goedkeuring gekregen. Hierboven een vers kopje rooibos.
Ik heb nog niet eerder geschreven over mijn lol in kringloopwinkelen en rommelmarkten. Sommige mensen vinden het niets, die ouwe rommel van een ander, maar ik vind het zaaaaalig om te struinen en te zoeken. Naar dát wat je niet nodig had, maar wel goed kan gebruiken. Dat is ook het mooie van 'thriften'. Je moet niet met een boodschappenlijstje de winkel in/de markt op gaan, want wat je zoekt, vindt je vaak niet. Maar toch kom ik altijd wel met iets naar buiten/huis.
Hierboven iets van de buit van de laatste tijd. Het kopje is al oud, prachtige kleur, goede vorm, drinkt fijn. Het theelichtje is ook oud, van een geweldige groene kleur. De gaatjes in de zijkant zijn niet te zien, helaas. Mijn zus had hem zó van me willen overnemen. Maar niks niet, ik hou hem lekker zelf. Het theepotje is een half-litertje (speciaal voor thee voor als ik alleen thuis ben, op andere momenten gooien we wegens grootgebruik de grote thermoskan vol. Veel minder leuk, maar wel practisch). Was oorspronkelijk gebroken wit voor de metamorfose met porseleinverf. Ik had bij DE het Oilily-servies gezien en vond dat erg vrolijk. Maar die prijzen. Honderdmiljoen zegeltjes moet je verzamelen en dan heb je precies een theelepeltje bij elkaar gespaard ;o(. En ondanks dat we hier erg veel thee drinken, gaat het sparen maar verhipte langzaam. Dat heb je als je liever kiest voor bio-theetjes en kruidenthee (al dan iet uit de kruidentuin geplukt) en Max Havelaar-koffie (voor de visite, zelf drinken wij bijna nooit koffie).
En toen bedacht ik dus dat ik gewoon zelf aan de slag zou gaan. Porseleinverf had ik in huis. Theepotje gevonden bij mijn favoriete kringloop. Alleen die stippen, die ik er zo graag op wilde, dat bleek een ramp. Van alles geprobeerd, niets werd netjes genoeg naar mijn zin. Even dacht dat ik dat het dus toch een stippelloze theepost zou gaan worden, maar toen dacht ik aan een fiets-van-ooit-toen-ik-nog-studeerde. Een oude fiets die ik zwart verfde en volledig beplakte met witte ronde stickertjes. Daar een laag lak overheen, werkte prima. Dát zou ook werken voor mijn theepotje. Dus her en der een witte stip. En het werkt. Alleen kan ik de theepot niet in de vaatwasser zetten (omdat er geen laklaag over de stickertjes heen zit). Afspoelen onder de kraan, met een beetje voorzichtigheid voor de buitenkant gaat ook prima. En als de stickertjes niet meer wit of heel zijn, plak ik er gewoon een nieuwe op, c'est simple :o)
