A rose is a rose is a rose...

Roses are red,

Violets are blue

Oh new spinningwheel

I LOVE YOU

Gister kwam de pakkettenmeneer eindelijk mijn langverwachte Majacraft-spinnewiel brengen. Vorig jaar op de handwerkbeurs in Rotterdam viel ik als een blok voor de Rose. Na 1,5 minuut spinnen spontaan verliefd.

Maar ja, de prijs. En ik had net een nieuw spinnewiel gekocht. En en en. 100 Redenen kon ik bedenken om het niet te doen. Maar stiekem bleef ik dromen van mijn eigen Rose. Met Irma bedacht ik een aktieplan. Een jaar lang de hand op de (hobby- en handwerk)knip en dan als beloning... misschien... eventueel... of toch maar niet...

Soms kwam de Rose 's nachts in mijn dromen langs, de liefde zat diep, dat was duidelijk.

En toen ineens, bleek een Rose toch haalbaar. De lage Pond-koers tov de Euro en een totaal onverwachte financiël meevaller eind vorig jaar deden mij de knoop doorhakken. Ik bestelde een Rose. En moest toen weken wachten. Tot de vakantie van de Majacraft-fabriek voorbij was en de nieuwe voorraad Majacraft's in Engeland aankwam en de sneeuwhopen aldaar de tocht naar het postkantoor niet langer onmogelijk maakten en tot mijn eigenste Roosje 2 keer de zee overstak. Maar nu ze er is, is heel die wachttijd alweer vergeten. Ik ben als een kind zo blij met mijn nieuwe spinnewiel. Ze spint als een zonnetje, zo onvoorstelbaar fijn.

2 Dozen?? Jahaaa, mijn moeder kocht tegelijk met mij een Majacraft.

Snel open die doos!

Zoekplaatje, wat moet waar en wat moet waar niet?

In de fabriek zijn de spinnewielen getest. Het bewijs zit nog op de klos:

Net zo gemakkelijk in elkaar te zetten als een Ikea-kast :o)

Er zit nu een mengsel van Bluefaced Leicester en tencel (vezel gemaakt van houtpulp) op de klos. Ik spin het dun en ben van plan om er tzt sokken van te breien.




Ja, ik ben een blije vrouw. Met een pracht van een spinnewiel(encollectie, ahum ;o)

En vandaag kwam mijn magische bol ook nog binnen. Ik voel me rijkelijk verwend. Ik zal eerdaags vertellen en laten zien wat een magische bol is.

2-Richtingen sokken - update

Goh, wat breit het toch fijn, met zelfgesponnen wol. Elke toer is het een verrassing welke kleur er nu weer te voorschijn komt. Daar kan echt geen fabriekswolletje tegenop.

Na de provisional cast-on heb ik de voet gebreid. Met hielflap en spie, dat vind ik toch wel het lekkerst zitten.


Na de voet de gehaakte opzet losgehaald en de steken op de breipennen gezet. En toen het been/de boord gebreid. En voor ik het in de gaten had, waren ze al af :o)

Niet gelijk, wel echt een setje. En nu? De zwart-paarse UFO-sokken maar eens afmaken.

Verder heb ik nog een magische bol af te maken. Maar daar kan ik natuurlijk niets over schrijven of van laten zien, het kan zijn dat de ontvangster hier meeleest. Ik doe momenteel ook mee aan een Engelse spin-swap. Je stuurt je maatje een pakketje met 100 gram spinbare vezels, 100 gram andere spinbare vezels, waarvan je 50 gram hebt gesponnen (de andere 50 gram mag je maatje spinnen) en een extra kadootje (ik ben iets aan het maken/samenstellen). Ook hiervan kan ik (nog) niets laten zien, want Sarah leest hier ook wel eens.

Maar eerst gaan we 2 daagjes weg. Het nuttige (oogarts) met het aangename (handwerkbeurs) verpozen. Maar.... I'll be back....

Een sok in 2 richtingen

Of: is dat niet een heel erg kort boordje??

Nee, hier wordt het beste van 2 manieren van sokken breien gecombineerd.

Ik brei het liefst sokken van de boord af naar beneden, maar eigenlijk is een sok van de teen af omhoog hartstikke practisch. Je breit de boord gewoon net zo lang door tot je garen op is. En blijft zo nooit met restjes zitten. Maar het opzetten van een teen vind ik gewoon best een priegelwerkje. En mijn meerderingen vind ik minder netjes en strak dan mijn minderingen. En telkens twijfel ik wanneer ik met de spie moet beginnen om de sok de gewenste lengte te geven. Kortom: genoeg redenen om het liefst te beginnen bij de boord en dan heerlijk zonder patroon of aanwijzingen de sok te breien.

Maar er is natuurlijk nog een manier (naast overdwars gebreide sokken, maar daar begin ik niet aan, want ik heb een hekel aan zomen naaien/mazen): de 2 - richtingen sok!

Je begint met een provisional cast-on (hoe heet dat eigenlijk in het NL's?). Je haakt als het waren de opzetsteken rond je breinaald. Dan brei je de voet. Als de voet klaar is, haal je de gehaakte opzet los en zet je de steken op je breinaalden. En dan brei je de boord, net zolang als je wilt of tot je garen op is. Tadaaaa, geniaal? Ik heb dit natuurlijk niet zelf bedacht, ik kwam dit idee tegen op de six-sox-sokkenbreigroep. Toen ik het zag, was dat echt zo'n 'duh'-moment, waarom heb ik dit zelf niet bedacht? Blijkbaar zitten we toch best vast aan standaard-patronen (en dit is een mooie woordspeling als het over breien gaat :o).

De sok op de naalden is van mijn zelfgesponnen wol. Een zogenaamd VBTE-project. Van begin tot eind. Verven - spinnen- breien.

Mijn eerste paar sokken van handgesponnen wol breide ik een paar weken geleden. En ik ben er zooooooo trots op. En ze zitten ook nog eens heerlijk :o)

Ik heb mezelf een opdracht voor morgen gegeven. Ik ga alle niet-afgemaakte breisels hier in huis bij elkaar scharrelen en dan beslissen welke ik af ga maken en welke niet. Het zijn er inmiddels zoveel, dat het tijd wordt om drastische stappen te ondernemen. Ik vrees dat het een klein uithaal-feestje gaat worden.... wordt vervolgd.

Opwindend...

Op internet kwam ik een poosje geleden deze wolhaspel tegen. In mijn ogen een ideaal exemplaar. Handgemaakt, prachtig, solide, met bijzondere extra's, maar duuuuuuur....




Mijn krenterige zelf vroeg zich af of we zelf eentje zouden kunnen maken. Leo nam dit als persoonlijke uitdaging op zich en begon vol goede moed met hout en schroeven te spelen.

Met dit als resultaat:

Maar het beste is eigenlijk dit:

Elke omwenteling wordt geteld en aan het eind van het haspelen hoef ik alleen maar de omwentelingen te vermenigvuldigen met de omtrek van de streng wol op de haspel om het totale aantal meters te weten (erg handig bij handgesponnen garens).

Ik ben er zo blij mee! Maar ik moet van Leo er wel nadrukkelijk bij zeggen dat dit alleen nog maar het prototype is. Hij wil een 2e exemplaar maken dat beter is afgewerkt. Maar ik denk: 'wat werkt, werkt'... dus of er ooit een vernieuwde wolhaspel komt?

Het enige wat nog ontbreekt, is een houder voor een klos (van het spinnewiel). Wederom afgekeken van het origineel:

Dat ga ik er eerdaags nog op knutselen. Compleet met 'rem' om gelijkmatig te kunnen haspelen zonder dat je klos op hol slaat.

Groetjes,

Judith alias de copycat

Van begin tot eind

Ondanks dat ik nu zo ongeveer anderhalf jaar spin, heb ik nog amper met mijn eigen spinsels gebreid (een keer een bloemetje gehaakt, dat telt niet echt mee). Vraag me niet waarom, ik kan het niet goed verklaren. De wolletjes vind ik vaak te mooi om ze voor 'zomaar iets' te gebruiken en inspiratie voor hét ultieme project komt niet vanzelf aanwaaien. Dus groeit de voorraad handgesponnen garens én het besef dat ik wonderlijk bezig ben.

Dus... heb ik afgelopen week de stoute schoenen aangetrokken en een sjaal gebreid.


Superzachte merinowol geverfd, daarna gesponnen, Navajo-getwijnd (3-draads) en vrijwel direct een Drop Stitch Scarf opgezet. Met meer steken dan het patroon aangeeft voor een wat breder exemplaar.




Het begin: rechtsonder de regenbooggeverfde merino lontwol.

Gesponnen tot een dun draadje.




Navajo-ply voor een 3-draads garen.
Ongeveer 115 gram, 325 meter.





En geen plekje in de wolmand voor deze streng. Gelijk op de pennen.






Hier zie je goed hoe de kleuren verlopen in de draad. Voor het effect van deze sjaal hadden de kleuren langer door mogen lopen, zodat je elk patroondeel een overgang van kleur hebt. Ik ga dit patroon ongetwijfeld nog een keer breien en zal dan 'met voorbedachte rade' de wol ervoor spinnen. Het patroon is erg simpel, maar het effect vind ik bijzonder.

De kleuren zijn niet helemaal 'Judith', maar ik ben gepast trots op het resultaat. Mijn eerste, echte van-begin-tot-eind-project (oké, oké, niet helemaal vanaf het begin, want de lontwol kocht ik gewoon schoon).



Tadaaaa....



En nog even een close-upje van de 'gevallen' steken:





En nu ik de smaak van het breien met eigen wolletjes helemaal te pakken heb, heb ik ook al een nieuw project in gedachten. Sokkenwol spinnen.


Het begin is er, de wol is geverfd:



Wordt vervolgd.

Pimp your wheel

Er is de laatste tijd nogal wat veranderd op spinnewielgebied hier in huis. Ik kocht een Louët S10 DT, ik kreeg een Ashford Traditional en daardoor was mijn Ashford Kiwi eigenlijk over en teveel. Gelukkig heeft het fruithapje inmiddels een nieuwe eigenaar gekregen en als ik de verhalen en foto's mag geloven, zijn die twee een goede match.

Tot aan de Handwerkbeurs (eind oktober, Rotterdam) dacht ik dat mijn liefde voor mijn Louët (S10, dubbeltrapper) erg diep zat, maar ik geloof dat ik er een nieuwe liefde bij heb. Ik heb daar op een Majacraft Rose gesponnen en mijn hemel, wát een fan-tas-tisch spinnewiel. Mijn Louët spint heerlijk, maar de Rose, ik heb er geen woorden voor (en dat overkomt me niet zo snel :o), zalig in het kwadraat. Ik ging zitten en het ging vanzelf, dun en gelijkmatig en rustig. Ik moest me er echt achter weg slépen (en toen ik een 2e kans kreeg, ben ik er weer even achter gekropen...). Verliefd, gewoonweg verliefd. Op een spinnewiel. Het moet niet gekker worden. Alleen de prijs.... slik...

Maar goed, terug naar de Traditional. Die kreeg ik een poosje terug van mijn tante, die hem al jaaaaaaren ongebruikt op zolder had staan. Ik heb er een poetsdoek overheen gehaald, een beetje aan gesleuteld en her en der wat vet op gesmeerd. En nu loopt ie als een zonnetje. En zo spint ie ook.

Wat hangt daar nu aan de linkerkant?

Een zakje, een stoffen zakje.

Voor wol. Er past ongeveer 150 gram ongesponnen wol in. Zo heb ik het direct bij de hand, maar niet voor de voeten liggen. En ja, het blijkt dus heel handig in de praktijk.

Martelwerktuig

Nog een paar 'oude' foto's voor ik (eindelijk) mijn buit van de Countryfair laat zien (je moet het eigenlijk niet zien, maar voelen!).

Een paar weken geleden heb ik met een bult Romney wol gespeeld.
Eerst gewassen en geverfd.

Blauw, blauw, ik hou van jou :o)


En daarna buiten in het zonnetje de boel met mijn handkaarden spinklaar gemaakt.

Rest me 1 vraag: Zijn die handkaarden nu van die gevaarlijke attributen of ben ik gewoon bovengemiddeld onhandig met die dingen?

Orde, orde

De afgelopen tijd is er ongemerkt (ach, wie hou ik voor de gek, het ging natuurlijk doelbewust) nogal wat spinbaar materiaal mijn hobbykamer ingeslopen. Van ons textiel-uitje en bezoek aan Hawar bracht ik wat Tussah- en Moerbeizijde mee en een mengsel van katoen met Tussah. Oh ja en een stukje wollen naaldvlies om eens mee te spelen.



Poging 1, met opliggende 'vlammetjes' van wol en zijde.

Hawar heeft een fantastisch assortiment, je zou me er een dag op kunnen sluiten, ik keek er mijn ogen uit. Volop inspiratie. Jammer genoeg zijn hun prijzen erg hoog, dus ik heb me ingehouden (ik weet dat de meeste materialen elders goedkoper zijn te verkrijgen). Ik heb staan lekkerbekken voor de kast met Noro-garens. Maar nee, niets meegenomen. Ik heb nog 2 bollen Noro Kureyon liggen en verder geen concrete plannen voor de andere garens. Maar die kleuren, die mengsels, jummie. Wat ik verder nog wel meenam, is het boekje: Wild van Vilt (foto elders in dit blogje) en een zakje restbollen.

Alle bollen waren ongelabeld, dus ik heb even een brandproef gedaan voor een snelle determinatie van de garens. De roze fikt als een gek, dus dat is zo synthetisch als maar kan. De paarse is een katoenen bandjesgaren. In de bovenste pluizige bollen zit mohair. En de onderste 4 bollen is alpaca (wellicht gemengd met wol). Ik weet nog niet wat ik ermee ga maken, maar er stond zo'n aanlokkelijk prijsje op de zak, dat ik het niet kon laten liggen. Ik bedoel maar, 4 bollen alpaca is geen straf om in huis te hebben. En de rest komt ook wel op, ooit. En anders geef ik het aan iemand die er wel een passende bestemming voor heeft.

Ik moest erg lachen toen A, de vriendin van mijn moeder zei: 'Zij zijn op deze manier van hun restanten af en wij zitten ermee'. Inderdaad, zo werkt het. En we trappen er nog in ook ;o)

De 2 andere 'punten' van ons reisprogramma zijn beslist een paar woorden waard. De eerste was de weefkunst-tentoonstelling in de Kijkzaal van de Bibliotheek in Wolvega. Die, ik moet het toegeven, geweldige dingen omvatte. Ik zag het niet zo zitten, een weefexpositie, dus had mijn vader meegelokt naar de plaatselijke kringloopwinkel. Toen die dicht bleek te zijn, zijn we toch de bibliotheek ingelopen en daar werd ik blij verrast. Prachtige dingen hingen en stonden er. Kunstwerken, mooi, mooi. Ik zou er zo een aantal van in huis willen hangen en zetten.

Daarna gingen we naar een expositie van handgemaakte kleding en gebruiksvoorwerpen uit (een deel van) China. Het was in het museum in Vledder (valse kunst, moderne glaskunst, etsen, enz.

Mijn hemel, wat een priegelwerk. Honderdduizend miniscule borduursteekjes, bandweefseltjes in naaigaren-dikte. Prachtige foto's. Indigo-geverfde kleding. Mooi, prachtig, geweldig. Dat dit allemaal door mensenhanden is gemaakt, ik was onder de indruk.

Het jasje links is handgeverfde indigo dat na het verven met een houten hamer is bewerkt. Daardoor wordt de stof ahw gepolijst en krijg je een prachtige glans. En de kleur, zo diep, bijna zwart. Mooi hoor.

Van ons 'schoolreisje' terug naar de binnen gestroomde (spinbare) materialen. Ik heb vanmiddag de boel eens wat geordend, in gripzakken gedaan én gelabeld, want ik begon het overzicht te verliezen. Eerst denk je dat je alles wel kunt onthouden, maar op een gegeven moment raak je toch de draad kwijt tussen al je vezels. Als ik wil spinnen, kan ik kiezen uit:
- Bluefaced Leicester
- Polwarth
- Fijne wol met zijde
- Alpaca
- Coburger Fuchs
- Moerbei- en Tussahzijde
- Katoen met Tussah
- Romney
- Gotland (meer geschikt om mee te vilten)
- Tencel (gemaakt van houtvezel)
- Bamboe
- Soja-zijde
- Ramie
- Mohair
- Merino superwash
- Merino
- IJslandse wol
- Duitse Eiderwol

Ik heb nog een paar leuke mengsels liggen die ik zelf heb gekaard:
- Romney-zijde
- Romney-bamboe

Van sommige materialen heb ik maar een kleine hoeveelheid, gewoon om te kijken hoe het spint en waar ik het voor kan gebruiken. Sommige wol heb ik al geverfd en de Romney-zijde heb ik gekaard met geverfde zijde. Ik kan zo genieten van de bak met al mijn 'wolletjes', ik vind het zo'n mooi gezicht, al die soorten, al die kleuren, al die mogelijkheden.

De boekenkast is ook 'iets' uitgebreid de laatste maanden. Het spinboek kocht ik op Marktplaats. Wild van Vilt bij Hawar. De rest bij Bol (deels voor kadobonnen). Ik vul voor Nipo online enquetes in en daarmee spaar ik voor Bol-bonnen. Ik kreeg er laatst 4 tegelijk en die wilde ik verzilveren voor een aantal boeken van mijn wensenlijstje. Netjes de boeken besteld, bestelling bevestigen en je dan realiseren dat je vergeten bent de codes van de kadobonnen in te voeren. Dom.... of heel slim.... want dan kun je dus nóg een keer een bestelling plaatsen.

Favorite Socks
The Ultimate Sock Book
The Crafter's Companion
Knitter's Almanac
Big Book of Handspinning
Wild van Vilt
Het Spinboek (volgens mij alleen nog maar 2e-hands te krijgen)

Och jee, vergeet ik toch bijna het boek van Stephanie Pearl-McPhee: Knitting Rules!

En nu ga ik de spullen bij elkaar zoeken voor ons weekendje Achterhoek. We gaan zaterdag naar de farm- en Countryfair in Aalten. Ik heb er zoooo'n zin in. Geen idee wat er in mijn tas springt zaterdag, jullie merken het vanzelf :o)

Hap-snap

En nu eerst een blogje schrijven, eindelijk weer eens. De volgorde van alle gemaakte/genaaide/gesponnen/beleefde 'dingen' van de afgelopen tijd ben ik kwijt, dus ik ga gewoon maar ergens beginnen. Aan de hand van de foto's die ik heb gemaakt, kom ik waarschijnlijk een heel eind. En de rest verzin ik er wel bij ;o)

Tijdens onze (mei)vakantie gingen we (uiteraard zou ik bijna zeggen) naar een hergebruikersmarkt (originele naam voor een rommelmarkt, nietwaar?). Daar vond ik een handvol haaknaalden in allerlei maten (die ik nog niet had).

Hartstikke mooi, maar die pasten er niet bij in mijn haaknaaldenbuis (ook ooit gekocht op een rommelmarkt, ik begin een patroon te herkennen).

Dus na de vakantie achter mijn naaimachien gekropen om een nieuwe haaknaaldenopberger te maken.



Alles een eigen plek, met ruimte voor uitbreiding (of hoe verzin je een goed excuus voor een iets te royaal geknipt stofje?). Zodra ik eraan denk, plak ik bij elk vakje een stukje band waar ik de maten op kan schrijven. Oh oh oh, wat een georganiseerd geheel :o)

Ik heb gesponnen de laatste tijd, veel gesponnen. Op mijn Ashford Kiwi, op mijn geleende Louët (enkeltrapper) en op mijn Louët dubbeltrapper (huh? wat? waar komt die ineens vandaan?... uh tja, dat verdient een eigen blogje...)

Een streng 3-draads getwijnde Duitse wol, zelfgeverfd met Acid Dyes. Mijn 2e Navajo-twijnsel. Teveel twist, niet helemaal tevreden nog. Meer oefenen. Maar al beter dan wat ik tot nu toe fabriceerde, dus er is nog hoop.

Zie, het Navajo'en gaat al beter. Nog wel af en toe een wat onregelmatig stukje, maar over het algemeen ben ik de overtwist kwijt. Heeeeeel langzaam trappen is de truuk.

Bluefaced Leicester (dat zo'n lelijk schaap zulke zalige wol kan produceren). 2-Draads. Lontwol geverfd met Acid Dyes, alweer paars/roze/blauwen, oh, wat hou ik daar toch van. Daarna gesponnen. 100 gram.

Toen ik bijna door mijn geverfde lontwol heen was, snel wat nieuwe voorraad geverfd. Eerst verven, daarna spinnen vind ik echt het allerleukst om te doen. Zo verrassend en kleurrijk en beslist niet saai bij het spinnen.

De bovenste 'toef' heeft allerlei herfsttinten. De onderste verfde ik zonder vooropgezet plan, ik liet de kleuren het werk doen. Spannende mengkleuren ontstonden voor mijn ogen.

De herfst-toef gesponnen. Navajo-ply. Toch weer te snel gewild en iets teveel twist in de draad. Morgen ga ik de streng nat ophangen en verzwaren, dan komt er wel weer balans in, verwacht ik.

De spannende kleuren in 'singles.

En in een Navajo-ply. BFL, superzacht en luchtig.

Dezelfde verfsessie leverde ook deze kleurenpracht op. De groene vlecht heb ik nog niet weer aangeraakt. Groen is toch echt mijn kleur niet. De regenboogspiraal was maar 50 gram en ik was van plan om de gesponnen draad te twijnen met een effen draad (zwart) om de kleuren optimaal uit te laten komen.

Maar het werd een Navajo-ply. Mijn eerste echte Navajo feitelijk.

De kleuren vind ik prachtig, de overtwist niet. Maar goed, zoals gezegd, dat gaat inmiddels steeds beter.

Verder nog wat kleine strengetjes, gewoon voor de leuk. Van boven naar beneden:

- Superwash merino. Aaaaaaah, moeilijk om te spinnen. Té glad (logisch, want superwash) en kwetsbaar. De draad knapte regelmatig en het was erg lastig om de boel dan weer aan elkaar te 'lijmen'. Navajo-ply. Ik vraag me af of dit sterk/duurzaam genoeg is voor sokken. Ik heb via Janny van de Wolboerderij nog wat superwash lontwol in bestelling (maar dat moet uit Nieuw-Zeeland komen, dus dat duurt nog even), ik ben heel benieuwd of dat ook zo glad (en moeilijk te spinnen) is. Wordt vervolgd. Het lijkt me ideaal om sokkenwol te kunnen spinnen die ik niet op de hand hoef te wassen.

- Een klein strengetje geverfde BFL, Navajo.

- Roodbruine merino lontwol, Navajo.

En nu, bedtijd. De avond is alweer om. 1 Blogje slechts, hoe haal ik op deze manier ooit de schade in?

Bloggers Block

Het is niet dat ik niets heb te zeggen of te laten zien (integendeel!), maar op de één of andere manier schoot het bloggen er steeds bij in. Misschien juist wel doordat ik zoveel wil zeggen en showen, dat ik niet wist waar ik moest beginnen?


Laat ik gewoon ergens beginnen. Onze vakantie. Richting het zuiden. Oisterwijk in Brabant. Lekker dicht bij Irma en consorten (niet geheel toevallig). Heerlijk om elkaar in het gezicht te kunnen kijken en te praten over alles en niks (en wol!). Ik heb gelachen, ik heb gehuild, ik heb genoten. Irma, dankjewel, gewoon omdat jij jij bent (en ik ik).

Het was een heerlijke week. Een vrijstaand huisje op een klein park, midden in het bos. Een overdekt zwembad op loopafstand. Een inrichting uit het jaar blik (maar goed, dan waardeer je je eigen toko bij thuiskomst des te meer ;o).

Van alles gedaan, van alles gezien. O.a. De Kleine Aarde in Boxtel en het Historisch Openlucht Museum in Eindhoven, waar die dag een heuse vikingtraining gaande was. D. was er niet bij te slaan. Ik vermaakte me ondertussen bij de kaartweefster en de beenbewerker en de rest. Ik heb voor het eerst gezien hoe naaldbind-werk er uitziet. Wat een leuk museum. Tot in de punten áf, geweldig. Als ik dichterbij woonde, zou ik me best bij de vrijwillige spinners of naaldbinders willen aansluiten (moet ik wel eerst leren tolspinnen en/of naaldbinden).

In het Safaripark de Beekse Bergen heb ik een toef kamelenhaar gescoord. Tijdens de auto-safari zag ik net naast de weg een pluk liggen, die we natuuuuurlijk niet konden laten liggen. Achterliggende auto's voor laten gaan, kijken of er geen hongerige dieren in de buurt waren (we reden door het kamelen- en onbekende springbokachtigen-deel, dus ook al hadden ze honger, dan hadden we nog niets te vrezen, maar voor het verhaal klinkt het spannender), deur open, pluk oppakken, deur dicht. Geen parkwacht achter ons aan, pffffff. Het is heerlijk zacht en luchtig. Ik ga me eens verdiepen hoe ik dit moet verspinnen. Eerst moeten de haren er nog uitgezocht, dat weet ik al wel.

'Aapjes kijken' in de Beekse Bergen

Eens kijken, wat zat er nog meer in die ene week gepropt/gestopt? Zwemmen, natuurlijk. De vrijmarkt op Koninginnedag (leuk!). Op weg naar huis hebben we een tussenstop bij mijn zus, zwager en kinderen gemaakt. De kinderen vermaken zich (zoals altijd) kostelijk met elkaar en wij hebben tijd om even bij te kletsen.

En tussendoor, veel schapen en veel wol. Samen met Irma naar Zeeland gereden (god, Irma, wat had jij een slechte navigator in de auto, neem toch een Tom-Tom ipv deze Dom-Dom) en daar zijn we bij de Wolboerderij Blij Bezuiden geweest *zwaait naar Janny en Ingrid* en bij de schapenboerderij Goede Hope van Jan en Miek van Erp. De winkel van Janny, hemeltjelief, daar kun je me een dag opsluiten. Wat een weelde, al die wolletjes, al die kleuren, jum.

De rondleiding langs de schapen van Jan en Miek viel in het water (letterlijk, de regen viel met bakken uit de lucht). Maar het was leuk. Al die soorten schapen, Jan die er met zoveel passie en kennis over vertelt. En toen kwamen we daar ook nog vandaan met een zak grijze Polwarth. Het leven is goed.

Maar bij de Wolboerderij gingen we natuurlijk ook niet met lege handen naar buiten. Ik kocht er wat naturel sokkenwol om te verven, wat verschillende lontwolletjes (Polwarth en fijne wol met Tussah-zijde) om te verven en te spinnen. En een spinnewiel. Na verschillende wielen geprobeerd te hebben, besloot ik de Ashford Kiwi mee te nemen (nadat ik hem betaald had, natuurlijk :o).

Mijn fruithapje :o)

Thuis gelijk wat lontwol geverfd (met levensmiddelenvloeistoffen en Acid Dyes) en gesponnen.

Ik moet erg wennen aan dit nieuwe wiel met een andere aandrijving dan ik gewend ben. Ik geloof best dat er veel meer mogelijkheden op dit wiel zitten dan op de Louët die ik nu te leen heb, maar ik word erg onrustig van mijn Kiwi'tje. Ik ga steeds sneller trappen en sneller en sneller. Hopelijk went dit gauw. Maar ik heb een beetje twijfels of dit echt hét wiel voor mij is. Nou goed, er is altijd nog Marktplaats ;o). Wordt vervolgd....

Dit blogje stond al een tijdje in concept en in de tussentijd is er het één en ander veranderd op spinnewielgebied. Daarover later meer (morgen of overmorgen of overovermorgen of daarna...)