Box Bag

Wat is dat toch met tasjes en zakjes? Heb je daarvan ooit genoeg? Ik niet in ieder geval. Telkens denk ik dat het toch weer beter/handiger/mooier kan. De ultieme tas, bestaat die??

Al eerder maakte ik breiproject-tasjes. En die gebruik ik ook heel graag. Ideaal als je onderweg of elders wilt breien en je breiwerk/bol/naalden niet wilt beschadigen/verliezen.

Op het internet kwam ik wel eens van die mooie Box Bags tegen, die leken me handig én leuk om te maken. Maar ja, een rits in combinatie met een voering, daar moest ik wel even 3 keer voor slikken en diep nadenken over de juiste volgorde van zo'n naaiproject. Gelukkig bracht ook hier het internet weer uitkomst, want ik vond een handige tutorial online. Zo hoefde ik niet zelf het wiel uit te vinden, gemak dient de mens.

Ik heb de aanwijzingen wel een beetje aangepast, zo heb ik voor de 'hoeken' aan de binnenkant mijn lockmachine gebruikt.



Nummer 1. Heel roze, heel vrolijk. Groot genoeg voor een bol sokkengaren en een sok-op-de-naalden én mijn onmisbare blikje met mijn brei-onmisbaarheden :o)

Het blikje vond ik tijdens onze laatste vakantie op de hergebruikersmarkt. Mijn vorige blikje was eigenlijk net te klein en het was zo'n gewurm om alles erin te krijgen. Dit blikje is een slag groter en 2 slagen practischer.

Zal ik eens vertellen wat er in mijn blikje zit, dat zich altijd ophoudt in de buurt van mijn sok(ken)-op-de-naalden?

Mijn kabelnaaldenhoudertje, mijn toerenteller, een inklapbaar schaartje (uit de outdoorwinkel), een telsteen (dobbelsteen met 12 ogen in dit geval), een aantal stekenmarkeerders, stopnaalden met punt om draadjes weg te werken, een mini-rolmaatje en ernaast een blikje met stekenmarkeerders die ik graag gebruik om gebreide toeren bij te houden.

Helemaal enthousiast door Box Bag nummer 1, ontstond ook nummer 2. Iets kleiner, maar nog precies ruim genoeg voor een sok-onderweg.

De rits komt uit de kringloopwinkel. Nieuwe ritsen vind ik altijd zo duur en hier op het eiland zijn ze niet (meer) te koop, dus als ik in de kringloopwinkel of op een rommelmarkt ritsen van goede kwaliteit en in gangbare kleuren vind, neem ik ze mee. Ik heb dus een klein voorraadje, heel handig.

Het lusje komt van een veter die in een ver verleden in een paar gympen zat. Ik heb ze toen vervangen voor een wat minder opvallend exemplaar, maar de veters zelf heb ik bewaard. En dan komt er een moment, dat ze goed van pas komen. Weggooierige types zullen hier van gruwen. Bewaren voor ooit. Ik ben er heel goed in :o)

Nee, de rits zit er niet scheef in, de Box Bag is wat ingezakt. Misschien maak ik nog eens eentje met een laagje plakvlieseline tussen voering en buitenstof, zodat er wat meer 'vorm' in zit.



Ritsen en voeringen, ik ben er niet meer bang voor :o)

Hap-snap

En nu eerst een blogje schrijven, eindelijk weer eens. De volgorde van alle gemaakte/genaaide/gesponnen/beleefde 'dingen' van de afgelopen tijd ben ik kwijt, dus ik ga gewoon maar ergens beginnen. Aan de hand van de foto's die ik heb gemaakt, kom ik waarschijnlijk een heel eind. En de rest verzin ik er wel bij ;o)

Tijdens onze (mei)vakantie gingen we (uiteraard zou ik bijna zeggen) naar een hergebruikersmarkt (originele naam voor een rommelmarkt, nietwaar?). Daar vond ik een handvol haaknaalden in allerlei maten (die ik nog niet had).

Hartstikke mooi, maar die pasten er niet bij in mijn haaknaaldenbuis (ook ooit gekocht op een rommelmarkt, ik begin een patroon te herkennen).

Dus na de vakantie achter mijn naaimachien gekropen om een nieuwe haaknaaldenopberger te maken.



Alles een eigen plek, met ruimte voor uitbreiding (of hoe verzin je een goed excuus voor een iets te royaal geknipt stofje?). Zodra ik eraan denk, plak ik bij elk vakje een stukje band waar ik de maten op kan schrijven. Oh oh oh, wat een georganiseerd geheel :o)

Ik heb gesponnen de laatste tijd, veel gesponnen. Op mijn Ashford Kiwi, op mijn geleende Louët (enkeltrapper) en op mijn Louët dubbeltrapper (huh? wat? waar komt die ineens vandaan?... uh tja, dat verdient een eigen blogje...)

Een streng 3-draads getwijnde Duitse wol, zelfgeverfd met Acid Dyes. Mijn 2e Navajo-twijnsel. Teveel twist, niet helemaal tevreden nog. Meer oefenen. Maar al beter dan wat ik tot nu toe fabriceerde, dus er is nog hoop.

Zie, het Navajo'en gaat al beter. Nog wel af en toe een wat onregelmatig stukje, maar over het algemeen ben ik de overtwist kwijt. Heeeeeel langzaam trappen is de truuk.

Bluefaced Leicester (dat zo'n lelijk schaap zulke zalige wol kan produceren). 2-Draads. Lontwol geverfd met Acid Dyes, alweer paars/roze/blauwen, oh, wat hou ik daar toch van. Daarna gesponnen. 100 gram.

Toen ik bijna door mijn geverfde lontwol heen was, snel wat nieuwe voorraad geverfd. Eerst verven, daarna spinnen vind ik echt het allerleukst om te doen. Zo verrassend en kleurrijk en beslist niet saai bij het spinnen.

De bovenste 'toef' heeft allerlei herfsttinten. De onderste verfde ik zonder vooropgezet plan, ik liet de kleuren het werk doen. Spannende mengkleuren ontstonden voor mijn ogen.

De herfst-toef gesponnen. Navajo-ply. Toch weer te snel gewild en iets teveel twist in de draad. Morgen ga ik de streng nat ophangen en verzwaren, dan komt er wel weer balans in, verwacht ik.

De spannende kleuren in 'singles.

En in een Navajo-ply. BFL, superzacht en luchtig.

Dezelfde verfsessie leverde ook deze kleurenpracht op. De groene vlecht heb ik nog niet weer aangeraakt. Groen is toch echt mijn kleur niet. De regenboogspiraal was maar 50 gram en ik was van plan om de gesponnen draad te twijnen met een effen draad (zwart) om de kleuren optimaal uit te laten komen.

Maar het werd een Navajo-ply. Mijn eerste echte Navajo feitelijk.

De kleuren vind ik prachtig, de overtwist niet. Maar goed, zoals gezegd, dat gaat inmiddels steeds beter.

Verder nog wat kleine strengetjes, gewoon voor de leuk. Van boven naar beneden:

- Superwash merino. Aaaaaaah, moeilijk om te spinnen. Té glad (logisch, want superwash) en kwetsbaar. De draad knapte regelmatig en het was erg lastig om de boel dan weer aan elkaar te 'lijmen'. Navajo-ply. Ik vraag me af of dit sterk/duurzaam genoeg is voor sokken. Ik heb via Janny van de Wolboerderij nog wat superwash lontwol in bestelling (maar dat moet uit Nieuw-Zeeland komen, dus dat duurt nog even), ik ben heel benieuwd of dat ook zo glad (en moeilijk te spinnen) is. Wordt vervolgd. Het lijkt me ideaal om sokkenwol te kunnen spinnen die ik niet op de hand hoef te wassen.

- Een klein strengetje geverfde BFL, Navajo.

- Roodbruine merino lontwol, Navajo.

En nu, bedtijd. De avond is alweer om. 1 Blogje slechts, hoe haal ik op deze manier ooit de schade in?

3 Voor mij

Nu de rust steeds meer terugkomt na de heftige gebeurtenissen van het afgelopen half jaar, merk ik dat mijn creativiteit meer en meer opborrelt. Ik ben vaak in mijn hobbykamer te vinden, met name achter de naaimachine, en er is van alles uit mijn handen gekomen de laatste tijd. Grote dingen, kleine dingen, voor anderen en voor mezelf. 3 Dingen voor mezelf.




Een nieuwe tas. Een fijne, ruime tas, speciaal geschikt voor boodschappen. Gemaakt van ribcord met geborduurde bloemetjes. Een vakje (met drukknoop) aan de binnenkant voor sleutels en portemonnee.



Inmiddels heb ik voor mijn zus ook een nieuwe tas gemaakt. Zelfde model, ander stofje. Zij was hier vorig weekend en bedacht, bij het zien van mijn collectie tassen, dat ze voor haar verjaardag een Judith-tas zou vragen. Vind ik altijd zo prettig, als mensen aangeven waar ik ze blij mee kan maken :o)




Een toerenteller voor mijn breisels. Dit groene tellertje lag al heel lang ongebruikt onder in mijn breimand. Zo´n ding is niet handig als je veel sokken breit. En zo´n tellertje los bij je, nou ja, dat raakt dus binnen de kortste keren zoek (zeker met een zoon die álles kan gebruiken in zijn spel). Met wat priegelen heb ik er een hangertje van gemaakt dat je om een breinaald kunt schuiven.
Dit is trouwens het uitzicht vanachter mijn werkblad. Onscherp helaas, maar geloof me, het is de moeite waard ;o)

En eindelijk, eindelijk heb ik een persoonlijke rolmaat. Ik heb een paar keer eentje voor iemand anders gemaakt, maar zelf had ik alleen maar van die standaard, onpersoonlijke rolmaten. Maar vanavond heb ik met een stippenstofje en een stukje sierband een rolmaat voor mezelf 'ingepakt'. Compleet met mijn initialen erop. Ik heb nog 2 van deze reuzehandige (op)rolmaten liggen (van de Heemaa) en ik vermoed dat ik die ook nog ga opleuken. Ik heb er gewoon lol in.

Maar we gaan ons eerst eens buigen over een vorige week bij de kringloopwinkel gevonden oud schooltafeltje/-bureautje. Een houten bak met klapdeksel, compleet met inktpot-gaatje. We willen de pootjes vervangen en er een bijzettafeltje van maken. Voor mijn breispullen. Die nu altijd op de bank vegeteren en eigenlijk is dat helemaal niet handig (denk aan die ondernemende peuter) en al helemaal geen gezicht (bij onverwachte visite moet ik altijd eerst de bank leegschuiven voor we genoeg zitplaatsen hebben).

De lak is lelijk en beschadigd, daar moeten we dus iets aan doen. Schuren en opnieuw lakken of verven. Of misschien iets met tafelzeil bedenken. Oh help, waarom denk ik nu meteen weer aan stippen??

Aaipot

Neef van 9-bijna-10 maakte mij wijzer. Het is een I-pod en geen MP3-speler die ik kado kreeg bij een abonnement op een tv-gids. Mij maakt het niet uit hoe het ding heet en waarschijnlijk blijf ik het ding gewoontegetrouw toch MP3 noemen. Maar het is een leuk speledingetje en ik heb er zojuist 3 cd's op 'gezet', helemaal zelf en daar ben ik best een beetje trots op (zegt het veel over mijn technisch niveau dat ik hier trots op ben? Hmmm, waarschijnlijk wel).

Natuurlijk kan mijn schattige kleine zwarte blokje niet naakt door het leven (tja, wijs geworden door mijn mobieltje-los-in-de-tas, je zou mijn beeldschermpje eens moeten zien :o(

Avondje achter de naaimachine... (gevoerd) hoesje gemaakt.



Ik zit nog een beetje in mijn roze-fase en dit hoesje is net niet té lief voor me. Het roze is pittig roze, ik hou niet zo van dat fletse. De ruitjes en stipjes komen van een online stoffenwinkel. De roosjes komen van een oud, maar gaaf laken dat ik niet kon laten liggen bij de kringloopwinkel (ik vind eigenlijk nooit leuke stofjes, dus was extra blij met deze vondst). Het sierrandje heb ik al jaaaaaren in huis, ooit op de markt gekocht.

Het flapje zit vast met een elastiekje langs de achterkant. Hmnee, geen foto van.

Kiekeboe! Nestel voor de koptelefoon.

Dit is hem. Nog geen 8 bij 4 cm. Wonder der techniek. Muziek, video's, spelletjes, foto's, E-books, opnemen en afspelen. Een Aaipotje dus.

Komt een konijntje bij de bakker...

Hebt u ook worteltjestaart?

Nee, maar wel wortelmuffins...



In de koelkast stond een schaaltje geraspte wortel (in mijn enthousiasme te royaal geraspt voor de salade) en gelukkig vond ik in mijn receptenmap een recept voor carrotmuffins. Ik heb het recept iets aangepast (ik heb geen sinaasappels in huis momenteel).

Wortelmuffins

150 gram geraspte wortel
110 gram tarwebloem
Flinke schep bakpoeder
2 theelepels citroenrasp (normaal vers, nu van Baukje, uit de koelkast)
2 eieren
75 ml olijfolie
50 gram rietsuiker
1 (flinke) theelepel kaneel
snuf zout

Zeef de bloem met het bakpoeder.
Roer er de eieren, olie, wortel, suiker, kaneel, zout en citroenrasp doorheen.
Vul cupcakevormpjes (papier of siliconen) of muffinvorm met het deeg.
Bakken op 200 graden (ongeveer 35 minuten).

Lekker met een glazuur van poedersuiker, water en een beetje citroensap (die ik ongeduldig te vroeg op de nog te warme muffins smeerde, waardoor het gelijk uitliep en over de rand drupte...)

Simpel, maar superlekker!

Het schoteltje heb ik (samen met nog zo'n schoteltje en 2 schaaltjes of eigenlijk zijn dat schoteltjes met een lage opstaande rand) 2 zomers geleden op de plaatselijke rommelmarkt gekocht. Ik zag ze liggen en kon me niet inhouden. Het zijn 4 verschillende kabouters en ik vind ze zooooo lollig. Verder heb ik geen speciale band met kabouters, maar deze 4 stalen mijn hart.

Ik heb nog iets te showen vanavond, maar daarvoor moet ik nog even snel de laatste toeren breien... tot zo!

De buit!

Ook al is het hier altijd maar een kleintje, met Koninginnedag móet ik even naar de vrijmarkt (bij het dorpshuis in het naaste dorp). Even kijken of er nog iets leuks te vinden is. Wat eigenlijk altijd wel zo is. En daarom móet ik er altijd even naar toe.

Vandaag kwam ik thuis met:



Een paar spelletjes, een boek voor mijn zus en zwager, 4 aluminium hanglampen van Ikea (in het nieuwe huis hebben we meer kamers, zodat die lampen wel een plekje krijgen, al dan niet tijdelijk), waarvan eentje nog in de verpakking, een plastic ladenblokje (wordt vervolgd), een lollig muizenblikje (ik heb al zo eentje in het geel, daar zitten mijn onderweg-brei-benodigdheden in), 4 zonnehoedjes/petjes/dingetjes (de 3 piratendoekjes gaan ws. naar mijn nichtjes en de andere, mét klep, hou ik zelf) en een tasje tjokvol haar-dingetjes (elastiekjes, clipjes, speldjes, klemmetjes). Allemaal als nieuw. Ik denk dat ik ze meeneem naar Bolivia om één en ander uit te delen in het kindertehuis. Daar kunnen een hoop kleine meisjes blij mee worden gemaakt :o)


Onderin dat tasje kwamen we ook dit tegen:

En... ze passen allemaal!

Als laatste een aankoop (of eigenlijk kado) waar ik heel erg blij mee ben, maar waar ik ook de grootste twijfel over heb:

Er stonden 3 spinnewielen te koop. Alledrie zgn. Skipperke/Schippertjes (kleine, handzame spinnewielen). Ik heb lang staan dubben, toen kwam mijn moeder toevallig langslopen en heb ik haar om advies gevraagd (zij spint al bijna haar hele leven). Die dubde met me mee, tot mijn schoonmoeder zei dat ik haar spinnewiel wel mag lenen om te kijken of ik spinnen eigenlijk wel leuk vind (zij spint al jaren niet meer, maar is nogal bewaarderig). En vulde mijn moeder aan: 'en als je het dan echt leuk blijkt te vinden, koop je dan een goede (nieuw of tweedehands). Goed idee. En dus kocht ik er geen.

Maar toen stonden even later mijn ouders voor de deur. Mijn vader met de nitty-noddy (haspel) in de hand. Ik dacht even dat hij die voor me gekocht had (op de vrijmarkt hadden we er over staan praten), maar wat bleek, ze hadden één van de spinnewielen voor me gekocht (met 3 klossen en de niddy-noddy). Ze hadden hem nog eens goed bekeken, een draad die om de as gedraaid zat, losgepulkt en mijn moeder had hem even getest ('draait als een tierelier'). Kochten ze het als kadootje voor me, omdat mijn moeder het zooooo leuk vindt dat ik interesse in spinnen heb. Is dat nou niet lief?

Wat dit spinnewiel extra bijzonder maakt, is dat het gemaakt is door de (inmiddels overleden) buurman van mijn schoonouders. Hij en zijn zus (woonden samen in het huis, beiden ongetrouwd) waren allebei altijd erg betrokken bij L's familie. Ik heb hen de laatste jaren van hun leven gekend. Buurman IJs was een spaarzaam man, hij repareerde bijv. zijn houten klompen. Gaten en slijtplekken werden nauwkeurig opgevuld met kleine stukjes hout. Als een lappendeken. Prachtig gezicht, de klompen zouden niet misstaan in een museum.

En nu, les 1. Zorgen dat ik het wiel draaiend kan houden, zonder haperingen. Oh, oh, dit wordt nog wat...

P.s. Dit prachtige stukje vakmanschap heeft € 5,- gekost. Al die uren werk.... pffffff....

Ruilen zonder huilen

Bamboenaalden en Judith, het blijkt een slechte combinatie :o(. Ik heb het meerdere malen geprobeerd en de befaamde 'truukjes' uitgehaald om de naalden gladder te maken, maar ik blijf het niet fijn breien vinden. Ik pak elke keer mijn metalen naalden er weer bij en de enige reden dat ik mijn bamboenaalden nog langer zou houden, is dat ik ze mee in het vliegtuig kan nemen (maar ja, dán vind ik ze ook niet lekker breien...).

Dus deed ik een oproepje voor een naaldenruil op de sokkenbreilijst. De bamboenaalden tegen metalen sokkennaalden (glad en puntig, zo heb ik ze het liefst). Helaas leverde dat geen ideale ruil op (wel een tip waar ik 'goede' naalden kan krijgen, helaas leveren zij niet internationaal), maar mijn bamboe en houten naaldjes hebben wel allemaal een nieuw, nuttiger leven gekregen.

Voor 2 setjes kan ik een nieuwe naalden kopen (money on the bank). Deze ebbenhouten naalden lonken naar me, ik heb er al meerdere mensen over horen jubelen.

Dit setje bracht me geen geld, maar iets veeeeeel leukers. Ik ben dol op (verrassings)ruiltjes!


De berkenhouten Brittanny's gingen naar Liza en dit kwam bij mij:

Jum, jum en nog eens jum. Weet Liza dat ik een e-nor-me theeleut ben?
De envelop rook zo heerlijk toen ik hem opende. Frispittige sinaasappel-rooibos en een Gold Leaf-thee. Handige zelf te vullen theezakjes. En die nougat.... nou ja, laten we zeggen, dat die erg lekker WAS.

Liza, heeeeel erg bedankt! Je hebt me heel blij gemaakt!

Beide thee-soorten hebben onze goedkeuring gekregen. Hierboven een vers kopje rooibos.

Ik heb nog niet eerder geschreven over mijn lol in kringloopwinkelen en rommelmarkten. Sommige mensen vinden het niets, die ouwe rommel van een ander, maar ik vind het zaaaaalig om te struinen en te zoeken. Naar dát wat je niet nodig had, maar wel goed kan gebruiken. Dat is ook het mooie van 'thriften'. Je moet niet met een boodschappenlijstje de winkel in/de markt op gaan, want wat je zoekt, vindt je vaak niet. Maar toch kom ik altijd wel met iets naar buiten/huis.

Hierboven iets van de buit van de laatste tijd. Het kopje is al oud, prachtige kleur, goede vorm, drinkt fijn. Het theelichtje is ook oud, van een geweldige groene kleur. De gaatjes in de zijkant zijn niet te zien, helaas. Mijn zus had hem zó van me willen overnemen. Maar niks niet, ik hou hem lekker zelf. Het theepotje is een half-litertje (speciaal voor thee voor als ik alleen thuis ben, op andere momenten gooien we wegens grootgebruik de grote thermoskan vol. Veel minder leuk, maar wel practisch). Was oorspronkelijk gebroken wit voor de metamorfose met porseleinverf. Ik had bij DE het Oilily-servies gezien en vond dat erg vrolijk. Maar die prijzen. Honderdmiljoen zegeltjes moet je verzamelen en dan heb je precies een theelepeltje bij elkaar gespaard ;o(. En ondanks dat we hier erg veel thee drinken, gaat het sparen maar verhipte langzaam. Dat heb je als je liever kiest voor bio-theetjes en kruidenthee (al dan iet uit de kruidentuin geplukt) en Max Havelaar-koffie (voor de visite, zelf drinken wij bijna nooit koffie).

En toen bedacht ik dus dat ik gewoon zelf aan de slag zou gaan. Porseleinverf had ik in huis. Theepotje gevonden bij mijn favoriete kringloop. Alleen die stippen, die ik er zo graag op wilde, dat bleek een ramp. Van alles geprobeerd, niets werd netjes genoeg naar mijn zin. Even dacht dat ik dat het dus toch een stippelloze theepost zou gaan worden, maar toen dacht ik aan een fiets-van-ooit-toen-ik-nog-studeerde. Een oude fiets die ik zwart verfde en volledig beplakte met witte ronde stickertjes. Daar een laag lak overheen, werkte prima. Dát zou ook werken voor mijn theepotje. Dus her en der een witte stip. En het werkt. Alleen kan ik de theepot niet in de vaatwasser zetten (omdat er geen laklaag over de stickertjes heen zit). Afspoelen onder de kraan, met een beetje voorzichtigheid voor de buitenkant gaat ook prima. En als de stickertjes niet meer wit of heel zijn, plak ik er gewoon een nieuwe op, c'est simple :o)