Gezinsuitbreiding...

Sinds anderhalve week hebben we een nieuwe huisgenoot.... Poema.

Aan liefde geen gebrek...

Wat zie ik?

Kijk, kijk, het werkt, mijn inpandige kas....

Tomaatjetjetje

Paprikaatjetjetje

3 Paprikaplanten zijn wegens luis inmiddels naar buiten verhuisd (note voor mezelf: morgen weer eens met het spirtus-zeepsopje erbij langs). De planten binnen groeien als kool . Nog een dag of 2, gok ik, dan moet ik de beide tomatenplanten toppen, dan zitten ze tegen de bovenrand van het bloemkozijn.

Broeikas-effect

Al sinds de verhuizing lopen we te dubben wat te doen met het zgn. bloemkozijn in ons huis. Een bloemkozijn is een soort rechthoekige 'bak' die tegen de gevel zit met een raam erin. Het geeft een ruimtelijk gevoel (het bloemkozijn zit voor de helft in het speelgedeelte van de kamer en de helft in de hobbykamer) en een heel diepe vensterbank. Die diepe vensterbank biedt verschillende mogelijkheden, maar hoe en wat precies daar konden we het maar niet over eens worden. Kussens erin om een fijn zit- en leesplekje te maken? Een speelplek voor de jongens? Gewoon een vensterbank voor planten? Een verzamelplek voor zooi? Want dat is het risico als zo'n plek geen 'echt' doel heeft, dat het vol komt te staan met van alles en niks.

En toen ineens wist ik het. Ik ga er een paar paprika's inzetten. Een inpandige kas. Leuk! Het werden uiteindelijk twee rode paprika's, een gele en een oranje. En twee gele tomatenplanten.





Deze foto is van een dikke week geleden en in de tussentijd zijn de paprika- en tomatenplanten enorm gegroeid. We hebben er al nieuwe stokjes bij gezet ter ondersteuning. In beide tomatenplanten zitten nu bloemetjes, dus dat belooft wat.

Er moet nog een definitief 'vloertje/vensterbank' in het bloemkozijn komen, maar dat is project 138 van onze to-do-lijst :o)

Niet alleen ik ben blij met mijn 'kasje'.... ook Jonas ligt er graag in het zonnetje.

Klep dicht!

Vorige week vond ik bij de kringloopwinkel een oud schooltafeltje. Metalen onderstel, houten bak, met klepdeksel. Ik heb geen foto van het tafeltje gemaakt, maar op marktplaats staat een aantal vergelijkbare exemplaren. Met een vaag idee wat ik met dit tafeltje wilde doen, heb ik het mee naar huis genomen. De afgelopen dagen heeft het een metamorfose ondergaan.



Het metalen onderstel is vervangen door een houten kastje. De oude laklaag hebben we er afgehaald (fijne klus :o) en het hout hebben we daarna met houtbeits en vloeibare bijenwas ingewreven (het past nu bij onze boekenkast/vensterbank-combi). Wielen er onder en klaar was mijn breikastje cq -tafeltje.

In het kastje staat een mand met een paar mooie bollen en strengen. Klaar voor het grijpen en voor nu mooi genoeg om verlekkerd naar te kijken. Naast de mand mijn map met patronen, stekentabellen en ander handigs dat je graag bij de hand wilt hebben.

Maar het mooiste.....

Onder de klep liggen mijn naaldenrol, een tasje met allerlei brei-hulpjes, de sokken waar ik mee bezig ben (Vinnland) en het patroon daarvan. Onder het patroon liggen nog 2 paar half-affe sokken. Ooit ga ik die afmaken (denk ik, hoop ik).

Heerlijk, alles onder handbereik, maar toch uit het zicht (én van de bank!).

Blik op blik

Men hebbe de ergernis van een voortdurend omvallend pennenpotje.

Men neme een leeg blik met een leuk plaatje. Een stukje papier en een stickermaker.




Men beplakke het blik.



Men is niet tevreden.

Men neme een stofje.

Men beplakke het beplakte blik.

Men is blij met het resultaat.

Oh help, zie ik hier iets van een thema ontstaan??

Wat een week!

Dan denk je een doodgewone, saaie week tegemoet te gaan.....

Waar begin ik?

Onze zwarte kater (13 jaar, liefste van de hele wereld) kampt met een blaasprobleem dat niet echt over wil gaan. Hij is nu met zijn 2e kuur antibioticum bezig, na de nodige prikken te hebben gehad en als hij na deze week niet opknapt, gaan we een onderzoekstraject in om uit te zoeken wat er precies aan de hand is. Echo, operatie. De veearts noemde als mogelijke boosdoener 'een tumor' in zijn blaas of nieren, ik schrok me rot....

Waar we nog meer van zijn geschrokken, was de plotselinge pijn bij onze kleine man M. Het begon vrij onschuldig met een beetje pijn bij het plassen. Na een bezoekje aan de huisarts en urine-testje dachten we aan blaasontsteking. Maar de kuur sloeg niet erg aan en de pijn liep gaandeweg zo op, dat de arme jongen het uitbrulde bij elke druppel plas. Zo afschuwelijk om te zien. Je voelt je dan zoooo machteloos. En natuurlijk maakte ik me zorgen. Ik heb ook wel eens blaasontsteking gehad en ja, dat is pijnlijk, maar ik kon me niet herinneren dat ik toen zó op mijn kop stond van de pijn.

Maar net voor de nacht kwam de oorzaak aan het licht:

Een niersteen! Dat verklaart de vreselijke pijn die onze peuter had.

Bizar. De niersteen is meer dan een centimeter lang en op het breedste punt een halve centimeter in doorsnede. De huisarts had zoiets nog nooit gezien bij zo'n jong kind (M. is nu 2,5) en kon er in de vakliteratuur ook niets over vinden. Kortom: het 2e medische traject wordt opgestart. Kinderarts en eventueel uroloog. Laten we hopen dat dit eenmalig was en er verder niets akeligs achter weg komt...

En dan, omdat er soms ook bijzonder mooie dingen gebeuren in een doodgewone, saaie week. De moeder van mijn vriendin (nierdialyse-patïente) heeft onlangs een nieuwe nier gekregen. Een fantastisch, emotioneel en spannend feit dat haar de kans geeft op een beter leven. Ik heb al jaaaaaaren een donor-codicil (mijn eerste hebben mijn ouders mee-ondertekend, omdat ik toen nog behoorlijk minderjarig was), maar deze gebeurtenis brengt het allemaal wel heel dichtbij. Dit is waar het om gaat! En tegelijk weet je dat er aan de andere kant mensen heel veel verdriet hebben om het overlijden van een dierbare. Ik heb daarom voor beide families een kaarsje gebrand.

Pfoe, het was me het weekje wel. Mag het volgende week een tikkeltje rustiger, alsjeblieft?

Slot-act

Wat klopt er niet aan dit plaatje?



We blijken zelfdenkende sloten in dit huis te hebben. De handvaten (of zijn het handvatten?) die wij het mooist vonden, waren niet op voorraad en daarom hebben verschillende deuren in huis nog een tijdelijke deurkruk. Op de badkamerdeur zit een handvat met een slot erop, met aan beide kanten sleutels.

Vanmorgen had Leo de sleutels van de overloopkant uit de deur gehaald en op de vensterbank in de badkamer gelegd. Een paar keer heen en weer gelopen, niets aan het handje. Een half uurtje later wilde ik iets uit de badkamer pakken... deur op slot. Huh? Wie heeft die deur nu op slot gedaan en waar zijn de sleutels? Jaaaa, die liggen binnen. En de deur is met geen mogelijkheid open te krijgen. Grrrr. Hoe gaan we dit oplossen? Sleutels van een ander, zelfde deurkruk in huis erbij gepakt. Natuurlijk, past niet. Kijken in de keet van de bouwvakkers of daar misschien nog een zelfde slot mét sleutels ligt. Helaas. Uiteindelijk heeft Leo de boor in het slot gestoken om de heleboel open/los te wroeten. Want het is wel erg lastig zonder badkamer (en de reservetandenborstels liggen ook in de badkamer, waar toveren we op zondag nieuwe vandaan?). Was nog een heel gedoe (boor te kort), maar al mopperend ('wie bedenkt zo'n kl*te-systeem?') ging de deur gelukkig weer open.

Je moet er toch niet aan denken hoe dit ook had kunnen gaan? Onze peuter opgesloten en wij niet bij hem kunnen. Nog erger, Leo aan het werk, ik alleen thuis (en niet zo handig met de klopboormachine.. maar misschien, dán wel?). We kregen helemaal de kriebels van het idee en hebben gelijk de sleutels uit het slot gehaald en het slot buiten werking gezet. Later bedacht mijn zus een nog erger scenario. Ik opgesloten en peuter op de overloop. Dan had ik niemand kunnen bellen en.... aaaargh, niet teveel over nadenken. En nu maar hopen dat de nieuwe deurklinken er snel zijn. Met een gewoon draaislotje voor de badkamer. Wel zo veilig.




Over naar leukere berichten. We hebben nu een doorloopdouche (mijn schoonzus noemt het steevast 'de wasstraat' ;o), omdat we wel graag samen willen douchen, maar niet van kou kleumen houden. Van de week hebben we de douchekoppen opgehangen (daarvoor was het een beetje behelpen met een losse handdouche = lastig haren wassen) en we hebben de douchees gelijk 's avonds ingewijd. Met zijn vieren onder de douche. Gezellig!

Links zie je nog net een stukje van de glazen douchewand. Gezandstraald glas en het is iets groenig. Ik vind het zo mooi. Stom hè, dat je zo blij kunt zijn met een douche?

De rest van de badkamer is nog niet af. We hebben afgelopen dinsdag (dagje naar de 'vaste wal', afspraak bij de notaris voor de verkoop van ons oude huis gecombineerd met een waslijst aan boodschappen) 2 wasbakken gekocht, maar daar moet nog een kast onder/omheen gebouwd worden. Voor nu is Fred onze redder in nood. Dit is het 3e huis waar Fred woont en eigenlijk vinden we het jammer dat Fred straks over en teveel is. In het eerste huis was hij lichtblauw (ijsblauw), in het vorige huis werd hij, zoals te zien, bordeauxrood. Fred is officieel een stereomeubel van Ikea, maar blijkt ook errug handig in de badkamer (en voelt zich vast op nog meer plekken thuis).

Op Fred een teiltje als alternatieve wasbak. Oudste heeft het als taak op zich genomen om de inhoud van het teiltje regelmatig te lozen in de wc (wonderlijk waar kinderen soms blij van worden ;o).

Nog een fijne meevaller bij de wasbakken. We vonden er 2 naar onze zin bij de Gamma ('dat zeg ik, Gamma') in Dokkum. Het waren de laatste 2 in het schap, dus hup, snel in de kar. Na Dokkum moesten we nog naar Leeuwarden, omdat er maar 2 van de benodigde maat vouwgordijnen in Dokkum waren. Bij de Gamma in Leeuwarden waren er ook 2 op voorraad en de laatste hebben we besteld. In Leeuwarden ontdekten we tot onze verrassing in de aanbiedingenhoek een zelfde wasbak als die we net gekocht hadden. Met 50% korting! Om een lang verhaal kort(er) te maken. We hebben de goedkopere wasbak gekocht en 1 van de 'volle mep' wasbakken weer teruggebracht. Jammer genoeg kregen we niet alsnog korting op de andere wasbak (met als reden dat het model bij het ene filiaal uit het assortiment gaat, vandaar de hoge korting en bij het andere filiaal niet, vandaar de normale prijs). Nou goed, we waren blij met de onverwachte korting (en op de vouwgordijnen zat ook al korting, dat stond nergens vermeld en ontdekten we pas bij de kassa). Grappig is dat, blij zijn met korting, terwijl je voor een kapitaal aan spullen staat af te rekenen ;o)

Nog meer leuks. Bij de post de afgelopen tijd. Als eerst een doosje uit Warnsveld.

Met mijn favoriete sokkenwolletjes (de Meilenweit is momenteel in de uitverkoop bij Wolhalla). Én een setje van mijn favoriete sokkennaalden, Knitpicks. Scherp, glad, metaal. Ik had al een tijdje 2 maten in huis (2,25 en 2,5), gekocht in Engeland en nu ze eindelijk ook in Nederland worden verkocht, heb ik gelijk een set gekocht. Nu heb ik fijn een dubbele set in de meest gebruikte maten (voor het breien van 2 sokken tegelijk) en nog meer maten van dit fijne merk.

En net na de verhuizing kwam er een grote doos mijn kant op (een verhuisdoos, hoe toepasselijk :o), met daarin een lang gewenste kaardemolen van Louët. Weer iets van mijn wensenlijstje geschrapt. Ik heb zo'n zin om ermee aan de slag te gaan, maar stel het nog even uit tot er minder nuttiger-dingen te doen zijn hier.

Sinaasappel

Nog even snel een blogje schrijven en dan kruip ik fijn in bed. De eerste nacht in onze eigen slaapkamer. Niks master-bedroom, gewoon die van pappa en mamma ;o)

We hebben hard gewerkt de afgelopen dagen en zijn best tevreden over wat er nu klaar is. Volgende week moet Leo 3 dagen op cursus en de rest van de week werken. Ik verwacht niet zoveel te kunnen doen als ik alleen thuis ben met de jongens. Ik hoop de dozen en tassen met kleren uit te kunnen pakken. Ik vind het altijd zo bar ongezellig als Leo een paar nachten van huis is, maar gelukkig heeft zich al een vrijwilliger gemeld om mijn 'slaapje' te zijn volgende week, oudste zoon verheugt zich daar nu al op, dus dat komt helemaal goed. Jongste heeft nog geen idee welke kansen er liggen als pappa niet thuis is, maar dat zal ongetwijfeld niet lang meer duren. Dan wordt het toch een beetje krap, het 'grote bed' is maar 1,40 breed. Slepen we gewoon een matrasje bij op de kamer en dan om en om, of zo.



Gisteren hebben we een houten vloer gelegd op onze slaapkamer. Als volleerde parketteurs (nou ja, dat is ook niet zo moeilijk met een click-vloer...). Eigenlijk vormen Leo en ik best een goed klusteam. Leo is erg handig, ik ben een pietlut. Hij is van het overzicht, ik van de details. Hij van het zware werk, ik van het priegelen. En ook, Leo sjouwt een kast en ik geef aanwijzingen 'iets naar links, nee sorry, toch iets naar rechts' ;o). En we kunnen samen klussen zonder ruzie te maken en dat is, als je naar een aflevering van Het Blok kijkt, toch niet echt vanzelfsprekend ;o)



Dankzij de bijenwas van Auro hing er een zeer aangename subtiele sinaasappellucht op de bovenverdieping na het 'wassen' van de vloer. Ik had nog nooit met Auro gewerkt, maar wat een fijn produkt om mee te werken. En de vloer ziet er prachtig uit. Ik ben er zo blij mee.

Zijn de 'knikken' in het dak te zien op de foto? Ons huis heeft een bijzondere dak-constructie (waarvan ik nu even niet op de naam kan komen, grrrr) en in onze slaapkamer zie je die heel mooi terug.

De foto geeft ook een mooi doorkijkje naar de overloop, waar we nog veel moeten doen. De kastenwand (wát een ruimte, heerlijk) gronden en verven, houten vloer leggen (nu ligt er een stuk rest-zeil voor het stof).

Maar de vloer was niet het enige dat we hebben gedaan. Gordijnen in de kamer en keuken (oké, eerlijk is eerlijk, de helft hangt nog maar), lampen, de deurbel (heuse ouderwetse trekbel), douchekoppen (yep, 2) en oninteressante-maar-toch-handige dingen als wcrol-houders, handdoekhaakjes en zo. Er was meer, maar dat ben ik nu even kwijt. Tijd voor mijn bedje (in mijn nieuwe nog licht naar sinaasappel geurende slaapkamer, hoera!).

Met stip!

Is dit toeval of heb ik gewoon een gruwelijke stippentic?



2 Boodschappentassen die ik al eeeeeeuwen heb. De laarzen die ik gister heb gekocht (eindelijk, laarzen, leuke, die passen!). Bovenop het gordijn van de badkamer dat ik zonet op maat heb zitten knippen en van ringen voorzien (het hing sinds de verhuizing al voor het badkamerraam, te lang en aan lelijke haakjes, maar goed, wij konden uit het zicht douchen en daar ging het om ;o).

We hebben heel veel gedaan in huis vandaag. Daarover een apart logje (mét foto's voor de liefhebbers). Morgen of zo. Ik ga nu eerst, moe-maar-voldaan, naar bed.

Bah-dag

Vanmorgen, na 2 dagen helse kiespijn, een wortelkanaalbehandeling gehad bij de tandarts (de praktijk is eigenlijk gesloten, gelukkig kon ik voor een spoedje terecht. De ontsteking zat onder een kroon. En ik maar denken dat je met een kroon van het gedonder af bent, niets blijkt minder waar.

Ik heb nu een noodvulling (past goed bij de noodgordijnen en de nood-deurkrukken :o) en over een maand mag ik terugkomen voor de eindbehandeling. Behalve... als ik eerder weer pijn krijg. En die kans is iets groter dan normaal, omdat er tijdens de behandeling een stukje van een afgebroken vijltje is blijven zitten (de tandarts heeft niet alles weg kunnen krijgen). Aaaaaaaaaaargh. Als dat gaat opspelen, moet ik naar de kaakchirurg. Dit had ik echt liever niet willen weten. *onthullende modus aan* Ik ben als de dood voor de tandarts... nee, niet voor de goede man zelf, maar voor het gewroet in mijn mond, de geluiden en vooral de pijn. En voor de lucht die in de praktijk hangt. Kippenvel. Slapeloze nachten. Hartkloppingen. En het vooruitzicht van misschien wel de kaakchirurg, daar word ik echt beroerd van *onthullende modus maar weer eens uit*

De kiespijn is jammer genoeg nog niet over. Had ik wel stiekem op gehoopt, maar helaas. Ik loop nog steeds op paracetamol, dan is het nét te doen. Laten we hopen dat het morgen beter gaat dan vandaag. Kiespijn vind ik geloof ik de ergste pijn (en oorpijn, dat heb ik vroeger een paar keer gehad en herinner ik me nog goed), het dreint overal doorheen. Bah.

Vanmiddag heb ik het oude huis van onder tot boven gepoetst. Ook niet echt een hobby van me. Nu moeten er alleen nog wat lampen los gehaald en de allerlaatste dingen los geschroefd. En dan zijn we klaar voor de sleuteloverdracht op 2 januari. Gek idee hoor. Dan is het huis echt niet meer van ons. En horen we niet meer bij het 'pleintje'. Hoe fijn ik dit nieuwe huis ook vind, ik zal het oude missen....

Moeder, ik verveel me zo....

Oké, dat is dus de understatement van het jaar.....

Hoe is dit allemaal in hemelsnaam uit dat kleine hobbykamertje uit het vorige huis gekomen? En hoe ga ik dit allemaal in hemelsnaam netjes in mijn nieuwe hobbyruimte krijgen? Help (keer 3).

Maar goed, we zitten in het nieuwe huis, we hebben de verhuizing gehad (gelukkig. Wat een rotklus is het toch, verhuizen....). Nu gaan we ons best doen om van dit huis een echt thuis te maken.

Want nu voelt dit huis nog wat onwennig, alsof we op vakantie zijn. Maar dan wel overal onze eigen spullen tegenkomen ;o). Het is een gigantische ongeorganiseerde chaos momenteel. Niets is af (en dan bedoel ik dus niet de inrichting, maar de basisdingen in alle ruimtes/kamers, denk aan vensterbanken, kasten, vloerbedekking, raambekleding, lampen, maar ook aftimmering gevel, verven kozijnen... een eindeloze lijst), overal staan dozen en kratten en het echoot nog flink hier in huis. Maar dat komt allemaal goed. De komende tijd hoeven we ons niet te vervelen. Dag voor dag, doos voor doos. Ik ben benieuwd wanneer de laatste doos (dozen?) leeg raakt (of blijven er dozen tot in eeuwigheid 'vol' staan?).

Heel af en toe heb ik (als broodnodige ontspanning in de afgelopen hectische dagen) een paar toeren zitten breien aan de Baby Surprise Jacket. Als ik deze week af en toe even de dozen de dozen laat, komt ie misschien wel af. Er moet nog zoveel gebeuren in huis (dat veeeeeeeel nuttiger is dan breien), maar ik ben de hele dag alleen thuis met onze jongens en kan (en wil) dan niet eindeloos doorbuffelen in huis (dat trekt mijn ischias trouwens ook niet heb ik de afgelopen dagen gemerkt :o(. En... het is tenslotte ook kerstvakantie ;o)

Vinden jullie het leuk als ik af en toe een fotootje laat zien van de chaos/vorderingen hier?

P.s. Irma, ik ben de tel kwijt geraakt. Het waren er veeeeeeeel..... heeeeeeel veeeeeeeeel (en achteraf denk ik té veel).

Frappant

Ik was op zoek naar een kastje. Voor in onze nieuwe badkamer. Wat we nu hebben, is niet geschikt. Dus een nieuw kastje. Of een ander kastje, want per se nieuw hoeft niet. Voor zelf maken hebben we nu te weinig tijd (of eigenlijk gewoon te weinig inspiratie). Dus een kijkje nemen op Marktplaats. Wat is er toch on-ge-lo-ve-lijk veel te koop. Ik blijf me daarover verbazen.

Ik dacht aan een oud vitrinekastje of zo en dat dan verven. Zodat het de oubollige look kwijt is (want daar hou ik niet zo van). Nou, ik zag best veel van dit soort kastjes en terwijl ik aan het nadenken was, voor welke kleur ik zou kiezen (oranje, limeachtig) kwam daar ineens een blauw vitrinekastje voorbij. En dat leek me ideaal. Want al-geverfd betekent gemakkelijk over te verven (geen oude lak- of waslagen die d'r eerst af moeten). Even schuren en ontvetten en hup, een nieuw laagje verf erop. Of misschien ook niet, want de kleur blauw leek me eigenlijk ook zo gek nog niet (alleen een beetje voorspelbaar voor een badkamer misschien ;o).

Vandaag kwam het kastje hier en toen ik het uitpakte (het was zeeeeeeer degelijk ingepakt, lagen vloeipapier en bubbelplastic, dat best erg handig is voor volgende week als de kwetsbare dingen aan de beurt zijn om te verkassen), werd ik zeer blij verrast. De kleur blauw van de foto was heeeel anders dan de kleur in het echt. Want wat is toeval? De kleur van het kastje is zo goed als hetzelfde als de kleur van (één van) de tegeltjes van de wc beneden. En het is helemaal geen gangbaar blauwe kleur.

Het kastje is trouwens supernetjes geverfd. Zelfs de latjes (uh, hoe heten die dingen ook al weer?) zijn aan de achterkant/binnenkant geverfd (glas eruit, latjes verven, glas weer terug). Yep, grondig gedaan dus.

Frappant hè?

Wat ook frappant is, is dat het me nooit lukt om kleuren levensecht op de foto en dus op mijn blog te krijgen. Op de foto hierboven is dus helemaal niet te zien hoe bijna-gelijk de blauwen zijn ;o(. Nou goed, dan moeten jullie me maar op mijn woord geloven (of langskomen voor het bewijs) ;o)

Misschien ga ik tzt het kastje toch nog oververven. Misschien wel roze. Ja, je moet toch wat, als enig meisje in een mannenhuishouden ;o)

Om het af te leren, nog 2 recente spinsels. Zuid-Duitse wol, dat qua zachtheid en spinbaarheid goed kan concurreren met Bluefaced Leicester (maar als lontwol een stuk goedkoper is).

Links is de streng zonder naam, rechts is Indian Summer. Het zijn echt herfstbladeren-kleuren. Gesponnen van geverfde wol.

Jongste manneke in huis voelt zich, na 3 dagen koorts (de thermometer schoot gisteravond tot 40,5 graden, pffffff) gelukkig weer fris en fruitig (wel nog een beetje wiebelig op de benen). Geen excuus meer dus, aan de slag, Judith, inpakken maar weer!

Ongeveer 5

Tot gistermiddag dácht ik dat we best nog even hadden tot aan onze verhuizing. Maar toen Irma even uitrekende hoeveel dozen we per dag in moeten pakken tot aan de verhuizing schrok ik daar best van. Wat? Nog maar 5 weken te gaan? Hoe gaan we dit in hemelsnaam redden? Er moet nog zoooooooveel gebeuren. In het nieuwe huis, maar ook hier. Jemig. Help. Stress.

Dus voor nu een korte stand van zaken.

6 Dozen naar de kringloop
15 Vuilniszakken naar de kledingaktie (in Bolivia hebben we gemerkt hoe weinig genoeg is)



8 Bananendozen met boeken (nog niet uitgepakt sinds de vorige verhuizing wegens te weinig kastruimte)
21 Verhuisdozen gevuld (mét systeem!)
3 Weekendtassen gevuld
1 Kast leeggehaald en uit elkaar gehaald om ruimte te maken voor de dozen


En om nu te zeggen dat het er hier al veel leger uitziet.... hmneu...

Dus hup, aan de slag maar weer.

De lijn

Op zaterdag er langs.

En op zondag er aan....

Yep, je zult weten dat je een voetballer in je gezin hebt :o)

Weer hier!

We zijn weer thuis. Afgelopen zaterdag met een grote, blauwe vogel van KLM in NL gekomen. We hebben een prachtige tijd gehad in Bolivia, bijzonder, enerverend, emotioneel, af en toe ronduit zwaar, maar bovenal mooi. We hebben nogal wat tegenslag gehad, maar dat zakt, eenmaal weer thuis, vrij vlot naar de achtergrond. We pakken hier de draad weer op (figuurlijk, maar ook letterlijk... draadjes wol, ik heb al weer even heerlijk zitten spinnen, dat had ik verrassend gemist ;o) en moeten nu nog van alles en niks regelen. Op korte termijn om de adoptieprocedure hier in NL af te ronden en verzekeringen, werk, school, zwemles, voetbal, medische check, inschrijven hier en in Den Haag, aankomstfeestje, 2 verjaardagen, kinderfeestje, Sinterklaas en de Amelander traditie Sunneklaas om maar eens iets te noemen). En dan straks in nov/dec. onze verhuizing. Neuh, we hoeven ons de komende tijd niet te vervelen... Iemand nog een tijdrekker in de aanbieding?

Er moet nog veel gebeuren voor we er in kunnen, maar het begint al echt op een huis te lijken!

In Bolivia heb ik wél 1 paar sokken gebreid. In 10,5 week, dat is een nieuw (duur)record voor me :o)

Bij het beeld Christo de la Concordia (Cochabamba - Bolivia) schoot ik lekker op met sok nr. 2.

Het paar was klaar in hotel Anteus (Cochabamba). Wol-bamboe sokkengaren van Trekking ProNatura. Gekocht op de handwerkbeurs afgelopen voorjaar in Zwolle. Een tikkeltje stug om mee te breien, maar de sokken zitten erg fijn. Ik hoop dat ze door het wassen wat zachter worden.

En hier doe je het uiteindelijk allemaal voor. Het kleine manneke slapend in zijn eigen bedje (onder een door mij gemaakte patchworkdeken, net buiten beeld).

Veel - weinig

Over teveel spullen op te weinig oppervlakte.

Voor wie het leuk vindt, een rondleiding door mijn hobby/domein/atteljee. Het is een niet al te grote ruimte, maar het is wel van mij, mij, mij. En dat voelt als lekker luxe. Het is er soms een bende en soms valt dat ook reuzemee. Zó trof ik de boel vanmorgen aan: ongecensureerde foto's dus :o)

Vanaf de deur, met de klok mee.


Links de stelling met (een deel van mijn) flanelvoorraad, drukknopen, patroonbladen, kaarten, lamineer- en snij-apparaten, kwasten, tuinzaden en allerlei andere zaken. Bak inpakpapier. Voor de stelling 3 Curver-bakken met verfbenodigdheden (voor katoen en wol) en 2 met ingrediënten voor zeep en andere huidverzorgingsmiddelen (kruiden, geurolie, vetten en loog, etc.). Op de bovenste plank een mand met leerresten, een stapel stoffen die ik wel kwijt wil (marktplaats vind ik zo'n gedoe, dus blijf ik het maar uitstellen), voorraad hennep (stof, ik rook niet).

Mijn 'zetel' is een in hoogte verstelbare zit-sta-wiebelkruk van Stokke (Move).

Het deel waar wordt genaaid en gelockt. Een oud naaimachinetafeltje/kastje met links laden en rechts een schuifdeur. Er bovenop een los blad (overgebleven uit mijn studietijd, was toen op schragen mijn bureau/eettafel), omdat het kastje te klein was om lekker aan te kunnen werken. Het kastje heb ik een paar jaar geleden gekocht op een rommelveiling. Samen met de TL-lamp erboven (lekker jaren '80 bruin).

Links in de hoek allemaal planken met bakken (ritsen, lintjes en band, borduurspullen (waarom bewaar ik dat? Ik hou helemaal niet van borduren), viltknutsels, elastiek), kralen, rollen klittenband, knopen, garen, messen en scharen, ringen en nestels. Enzovoorts, enzovoorts.

Achter de naaimachine (Pfaff Classic 2025) en de lockmachine (740DSA) een prikbord vol knipsels, foto's, inspiratie.



Verder op de planken: wolwinder, parapluhaspel, strijkbout (hier wordt hij tenminste gebruikt). Bijna niet te zien zijn de knutselboeken.

Het houten kastje naast mijn naaitafel zit vol met allerlei door mij gemaakte spullen/kadootjes (ik zou zo een marktkraam kunnen vullen :o). Erbovenop een mangelbak met veel gebruikte patronen (luiers, overbroekjes, slabbers, etc.).

Rechts in het vitrinekastje verf, kantoorbenodigdheden, potloden, stiften. Er bovenop mappen met patronen (poppen maken, boekbinden), knutselboeken. Eronder snijmatten, bak met stempels en inkt, woordenboeken (tja, die moeten toch ook een plekje hebben?).

Naast de blauwe prullenbak een tas met (dunne) lontwol.

Onder de tafel bakken met garens en een deel van mijn stoffenvoorraad. Op de tafel de slabbers-in-aanbouw. Het is zo fijn om te kunnen laten liggen waar je mee bezig bent.

Op de tafel staat ook mijn Coverlock (Janome), een ladenblokje met los spul (etiketten, nietjes, paperclips, lijm, nietmachine, etc). Erop een weegschaal (voor wegen van te versturen spullen), het modum, mijn Frommes-adressenbakje en een plakbandhouder en een tape-apparaat. Pennenbeker, telefoon en klokje.

De computer is eigenlijk een sta-in-de-weg sinds we onze laptop hebben. Een heeeeeeerlijke burostoel (Stokke Thatsit).

De zakelijke hoek. Met ordners vol administratie, bewaarpapieren, mijn scriptie, fotoalbums (of is het alba?). Maar ook grote enveloppen, 2 verpakkingen katoenvulling voor quilts, ordners met knutsel-ideeën, bakken met voorgeknipte onderdelen voor katoenen maandverband), mandje pul-resten. In de draadmanden allerlei spullen voor de computer (papier, diskettes, cartridges). Erbovenop een doos voor spullen voor de kringloopwinkel (ik heb altijd een doos klaar staan, een heus lik-op-stuk-beleid dus). Daar weer naast de mand die ik heb klaar staan voor de sokkenwolruildoos. Als het goed is, komt die morgen hier. Ben heel benieuwd of ik veel leuks kan ruilen.

Niet te vergeten, mijn rode radiootje. Dat heb ik sinds ik 11 ben. Mijn ouders hadden toen een stagiaire op de boerderij en die had een paar vrienden te logeren (het was zo'n zomer dat alles kon, good old times) en wij hadden zelf een logé. Van hun allen kreeg ik geld voor mijn verjaardag, waar ik toen dit radiootje van heb gekocht. De cassettespeler is inmiddels naar zijn grootje (vàààhààààls), maar het radio-deel doet nog steeds dagelijks dienst. Hij zit vol verfspatten, want bij elke verhuizing/ververij staat ie tussen de blikken verf muziek te maken.

Niet te zien op de foto zijn de 2 groooote plafondhoge kasten. Daarin het grootste deel van mijn stoffenvoorraad (wol, badstof, fleece, katoen, flanel, pul), bakken met verf, kaarsenmaakspullen en kaartmaakspullen, een plank met kado's (de zgn. kadokast), kaarsen en kandelaars.

Kortom: een lekkere zooi (maar wel míjn zooi!). Als de rest van ons huis er zo uit zou zien, zou ik gillend gek worden. Maar ondanks de op-het-oog chaos weet ik alles feilloos te vinden. Vraag me ergens om en ik loop er blindelings naar toe. Dus 'chaos' is betrekkelijk, nietwaar?

Voor in het nieuwe huis droom ik van een grotere hobby, meer loopruimte, dichte kasten, strak en netjes, sfeervol, inspirerend. Maar of het ooit zo zal worden??? Denk het niet eigenlijk...


Ik ben heel nieuwsgierig: Hoe ziet jouw werk-knutsel-plek eruit??

BBQ

Voor ons is het barbeque-seizoen bij deze geopend (ik weet dat het eigenlijk barbeCue is, maar ik vind het met een q veel leuker en het kort ook lekkerder af). Gisteravond voor het eerst (met vesten en dikke sokken aan wegens de koude wind) het vuurtje voor de eerste keer dit jaar opgestookt. Niet uitgebreid, gewoon hamburgers op bolletjes met 3 verse salades erbij.

We bbq'en niet zo gek vaak, maar zoonlief vindt het geweldig. Zeker als hij mag helpen 'omdraaien'. Eigenlijk vinden we dat een eenvoudige, snelle bbq veel leuker is dan zo uitgebreid (urenlang in de keuken staan), vaak heb je uiteindelijk veel te veel op tafel staan (en zit je tegen heug en meug de laatste vleesjes naar binnen te werken...). We doen ook wel eens alleen zelf-gemarineerde sateetjes op het rooster. Lekker met stokbrood en pindasaus, een groene salades en fruitsalade.

Dit is 'm, onze trouwe vriend. Niet zo groot, maar wel practisch. Ik kreeg hem vorig jaar voor moederdag. Maar dat was niet echt een verrassing. Ik had hem namelijk zelf gekocht (écht Hema), voor vaderdag (om ons oude, kleine, zeer gammele bbq'tje na 10 jaren dienst eindelijk naar de eeuwige jachtvelden te kunnen sturen). Thuis gekomen wilde ik hem in de kadokast zetten... naast het kadootje dat ik al eerder voor L. had gekocht. Straal vergeten, hoezo dom! En toen kreeg ik hem dus zelf. Tja.

Ik kocht hem omdat ik de vorm leuk vond en de limegroene kleur geweldig. Helaas begon 'ie na 1 keer bbq'en al te roesten en zwart uit te slaan. Dahaaaag, mooie verflaag.

Plaspauze

Van de week was zoonlief aan het spelen met zijn beste vriend/buurjongetje/klasgenootje (hoeveel geluk kun je hebben met zo'n combi?). Iets met een zoektocht, veel spanning en stiekem gedoe en een paar onmisbare attributen. Na een korte plaspauze werd een ander spel bedacht en even later kwam ik de overblijfselen tegen.

Hier kan ik zo van genieten hè, kleine bewijsjes dat er geleefd en gespeeld wordt hier in huis. Zelfs als dat betekent dat het hier nooit écht netjes zal zijn...

En tja, dat blauwe pistooltje. Ik dacht altijd, in mijn pré-moeder-tijd, dat ik nooit schietspeelgoed in huis zou toestaan. Maar gek genoeg hoef ik er niets voor te doen, het gaat volkomen vanzelf. Jongens schijnen te móeten schieten. Is het niet met een heus speelgoedpistool, dan wordt er wel een Duplo-geweer geknutseld of een geschikte tak gevonden. Ik heb het geprobeerd, een pacifistische opvoeding, maar tot nu toe heeft het nog niet echt gewerkt ;o)