Sneeuw.........

........ KLOKJES!

Hallo kleine witte liefies, daar zijn jullie dan eindelijk.
Ik heb zooooo naar jullie uitgekeken!

Biet(je)

Het is een goed bietenjaar

Deze ene biet was groot genoeg voor ons vieren.

Vroeger (je wordt oud als je over vroeger begint te vertellen...) gaf ik als verjaardagsetenswens standaard rode bietjes, gebakken aardappelen en een gehaktbal op aan mijn moeder. En ik vind dat nog steeds heerlijk. Ik weet nog dat ik als kind graag een restje rode biet koud op brood at. Hoezo een echte bietenfan?

Omhelzing

'Ik ook van jou...'

Broeikas-effect

Al sinds de verhuizing lopen we te dubben wat te doen met het zgn. bloemkozijn in ons huis. Een bloemkozijn is een soort rechthoekige 'bak' die tegen de gevel zit met een raam erin. Het geeft een ruimtelijk gevoel (het bloemkozijn zit voor de helft in het speelgedeelte van de kamer en de helft in de hobbykamer) en een heel diepe vensterbank. Die diepe vensterbank biedt verschillende mogelijkheden, maar hoe en wat precies daar konden we het maar niet over eens worden. Kussens erin om een fijn zit- en leesplekje te maken? Een speelplek voor de jongens? Gewoon een vensterbank voor planten? Een verzamelplek voor zooi? Want dat is het risico als zo'n plek geen 'echt' doel heeft, dat het vol komt te staan met van alles en niks.

En toen ineens wist ik het. Ik ga er een paar paprika's inzetten. Een inpandige kas. Leuk! Het werden uiteindelijk twee rode paprika's, een gele en een oranje. En twee gele tomatenplanten.





Deze foto is van een dikke week geleden en in de tussentijd zijn de paprika- en tomatenplanten enorm gegroeid. We hebben er al nieuwe stokjes bij gezet ter ondersteuning. In beide tomatenplanten zitten nu bloemetjes, dus dat belooft wat.

Er moet nog een definitief 'vloertje/vensterbank' in het bloemkozijn komen, maar dat is project 138 van onze to-do-lijst :o)

Niet alleen ik ben blij met mijn 'kasje'.... ook Jonas ligt er graag in het zonnetje.

Bijenhotel

Het was de laatste tijd weer één en al bedrijvigheid rond ons bijenhotel. Ik kreeg het bijenblok 2 jaar geleden voor mijn verjaardag van man- en zoonlief. Het is een nest- en overwinterplaats voor solitair levende bijen. De bijen leggen eitjes in de gaatjes, stoppen er voeding bij en 'kleien' het gaatje dan dicht (met zand). Zodra de larven zich zo ontwikkeld hebben dat ze zelfstandig kunnen leven, worden de gaatjes weer opengekrabbeld en kruipen de jonge bijen hun holletje uit.

Het schijnt dat elke soort bij zijn eigen gaatje kiest (afmeting en materiaal). Vandaar de verschillende afmetigen van de gaatjes. Na 2 seizoenen observatie hebben we vastgesteld dat de bijen in onze tuin een grotere voorkeur voor de stenen gaatjes hebben dan voor de rietjes.

In het midden zit een bij haar eitjes te leggen. Je ziet een geel randje (middelste gat, 3e rij van boven).

Ik blijf het een geweldig gezicht vinden, de drukte rondom het blok. Eerst kruipt een bij er (kopwaarts) in, stopt dan voeding in het gat. Even later kruipt hij er andersom in, legt een eitje en komt er weer uitkruipen. Heel grappig gezicht. Dat gaat zo door tot het hele gat (buisje) vol zit zit met voeding en eitjes, daarna maakt zij het netjes dicht met zand.

De laatste 'leg' blijft zitten tijdens de winter en komt dan in het voorjaar uit.

Er is trouwens een groot verschil in coördinatievermogen te ontdekken bij de bijen. De ene bij komt aanvliegen en kruipt gedecideerd recht op zijn eigen gat af. Terwijl andere bijen tijdenlang zoeken naar hun eigen gat (en tussendoor op hun falie krijgen als ze in een verkeerd gat willen kruipen). Tis een harde wereld, dat bijenvolk ;o)

Meer informatie over bijen en bijenkasten vind je hier. Een bijenhotel is gemakkelijk zelf te maken van een stuk boomstam of bamboe-stengels of van gedroogde berenklauw-stengels. Ik ben even de naam kwijt van de webwinkel waar mijn bijenhotel vandaan komt. Als iemand het wil weten, zoek ik het even op.

Later toegevoegd: Ik heb het adres gevonden waar mijn bijenkast vandaan komt.
http://www.waveka.nl/

Tip van de week (of toch niet?)

Van de week las ik in 'Vriendin Extra: Tafel & Tuin' de volgende tuiniertip voor violen:

* Violen kun je het hele jaar planten. Ze bloeien langer als je eens per week alle bloemen eruit knipt en eens in de twee weken plantenvoeding geeft.

Nu heb ik niet zo heel veel verstand van bloemen, maar ik weet wél dat dit niet zo'n handige tip is. De hele zomer tegen kale steeltjes aankijken, is ook wat saai, nietwaar?

Ik snap natuurlijk best dat dit gewoon een klein missertje van de auteur is geweest (die heeft het woord 'dode' of 'verlepte' vergeten) en de eindredacteur had wellicht ook een vrije dag (of pluizen die niet alle artikelen van voor tot achter door op spel- en andere fouten?), maar het heeft mij in ieder geval een glimlach bezorgd.

Groene vingers

Een nieuw seizoen, een nieuwe ronde in de groententuin. De tuin is al omgehaald en bemest (met poep van opa's paarden), de indeling voor dit jaar staat op papier (wisselteelt), de aardappels zijn gepoot, er staat een aantal potten in de vensterbank met jonge plantjes, de rest volgt in etappes.

De postbode bracht een doosje zaden van de Bolster. Voor heerlijke biologische groenten. We hadden nog wat over van vorig jaar en samen met deze aanvulling belooft het een afwisselend menu te worden. Ik verheug me nu al op een (hopelijk) goede oogst.


Die leuke wiebel-lieveheersbeestjespen was van zoonlief, maar ik heb hem ingepikt (foei mamma). De vulling was al vlot leeg geschreven, maar heb ik inmiddels vervangen door een nieuwe (Bic, dus dat schrijft lekker).

Warme dag

Ondanks de onvermijdelijke zeewind was het hier vandaag ook zeer behaaglijk. Fantastisch, het leven verplaatst zich weer steeds meer naar buiten. Buitenspelen, buiten eten, de was buiten, buiten breien. Ik ben hélemaal klaar voor de zomer. En de tuin ook bijna. Vandaag wat potten gevuld met bloeiend leuks, de laatste laag verf op onze nieuwe tuinstoelen, de parasol van zolder gehaald (ja, ja, misschien een beetje optimistisch) én de tuinkachel vanavond lekker opgestookt.


De gietijzeren tuinkachel was een kado voor ons trouwen ('99) van Leo's broers/zwagers/(schoon)zussen. We steken hem niet zo gek vaak aan, wegens de (over)last voor de buren, maar het is zo lekker knus en warm om een avondje rond het vuur te zitten. Beker thee erbij, sok op de pennen. Het leven is zo gek nog niet...

P.s. Voor de kenner. Ja, dat groene spul op de achtergrond is zevenblad. Vorige maand nog niets te zien en nú. Een drama! Moet hoognodig iets aan gedaan worden. Ahum.

Dieren (in de) tuin

Hé Irma, kijk, ik heb ook een slak in mijn tuin.


Verjaarskadootje van mijn ouders.
En dat terwijl ik griezel van (echte) slakken ;o)