Logeetje

Vorige week had mijn moeder een strovlecht-weekend en hadden wij een logeetje. Haar dubbeltrappende Louët.

Ik heb een lang weekend kunnen voelen hoe prettig een dubbeltrapper spint en weet nu helemaal zeker dat ik ook een spinnewiel met 2 pedalen wil. Maar welke.... dáár ben ik nog lang niet over uit.

Ik heb in het weekend tussen de bedrijven door wat geverfde Bluefaced Leicester gesponnen en getwijnd.

Paars in alle tinten.

De getwijnde draad. Voor naalden 2,5 ongeveer. Misschien zelfs wel naalden 2.

Zo zag de BFL er voor het spinnen uit.

Door het spinnen en twijnen zijn de kleuren veel meer vermengd. Ik heb geprobeerd om de draad navajo te twijnen, maar ik krijg dat niet netjes voor elkaar. Misschien trap ik te snel of zo, maar de getwijnde draad is me veeeeeel te onregelmatig. En met langzamer trappen lukt het me ook niet. Het 'haken' gaat niet goed. Ik heb met een katoenen draad geoefend, want ik wil mijn gesponnen draden daar niet aan opofferen. Goed voornemen voor 2008: leren navajo'en.

De rechter lontwol is inmiddels ook garen geworden.



De klos straalt je tegemoet.

En de streng getwijnde wol eigenlijk ook.

Vorige week waren hier 2 tante's van Leo op visite en die vroegen me naar mijn wolletjes (Leo's moeder had hen verteld over mijn spinnerij van de laatste tijd). Tante R. was zo enthousiast over bovenstaande streng (ze zat er in gedachten al een sjaal van te breien) dat ze me (heel subtiel) vroeg of ik wel eens wol verkoop. Nou, nee dus. Ten eerste zou ik niet weten wat ik voor een streng handgeverfde handgesponnen wol zou moeten vragen, ten tweede kan ik helemaal nog geen afstand doen van mijn eigen spinsels. Maar ik vond het zo'n fijn compliment. Dat iemand bereid is geld te betalen voor mijn spinsels. Wauw.

Maar ik heb nog veel meer te laten zien. Een streng 'zoete' wol. Heel subtiel en op de één of andere manier vind ik het een beetje een antroposofische streng. Pittig pastel. Of zo. Eigenlijk helemaal mijn kleuren niet, maar ik vind hem errug mooi.

Heeeeeel anders dan voor het spinnen.

Nog meer? Ja, nog meer.

Een streng gesponnen van fabrieksgeverfde merinolont. Dit spon ik uit nood, omdat ik laatst volledig door mijn schone wol heen was. Inmiddels ben ik gelukkig weer rijk voorzien door het Stookhok.

Toen ik laatst over de kerstafdeling bij de Welkoop liep, zag ik engelenhaar en lametta liggen. En als je je dan afvraagt of je daar mee zou kunnen spinnen, is het wel duidelijk dat je er een nieuwe hobby bij hebt, toch?

Maar inderdaad, je kunt ermee spinnen. Maar het is een crime om mee te werken, dat dan weer wel. En het levert een prikdraad op, dus of ik er echt iets mee gaan doen, is nog maar de vraag.

Ik spon ook een draadje met zijden bloemetjes erin, maar die nam mijn moeder mee naar haar strovlecht-collega's (om mee te pronken, haar woorden :o) en heb ik nog niet weer terug gekregen. Foto volgt zodra ik het heb teruggebietst.

Verder heb ik het paar sokken voor D. afgemaakt. Ik heb er voor mijn doen erg lang over gedaan en ik kreeg dan ook regelmatig de vraag of de sokken nu eindelijk eens klaar waren. Oeps. Weinig tv gekeken de afgelopen tijd en dus weinig gebreid. Goed excuus? Zodra ik zoonlief in mijn vizier krijg, zal ik een foto van zijn gesokte voeten maken.

En tot slot een zeer verantwoord baksel. Worteltaart met rozijnen en maanzaad en een laagje gezoete kwark bovenop. Jum. Sonja, eat your heart out...

Ongeveer 5

Tot gistermiddag dácht ik dat we best nog even hadden tot aan onze verhuizing. Maar toen Irma even uitrekende hoeveel dozen we per dag in moeten pakken tot aan de verhuizing schrok ik daar best van. Wat? Nog maar 5 weken te gaan? Hoe gaan we dit in hemelsnaam redden? Er moet nog zoooooooveel gebeuren. In het nieuwe huis, maar ook hier. Jemig. Help. Stress.

Dus voor nu een korte stand van zaken.

6 Dozen naar de kringloop
15 Vuilniszakken naar de kledingaktie (in Bolivia hebben we gemerkt hoe weinig genoeg is)



8 Bananendozen met boeken (nog niet uitgepakt sinds de vorige verhuizing wegens te weinig kastruimte)
21 Verhuisdozen gevuld (mét systeem!)
3 Weekendtassen gevuld
1 Kast leeggehaald en uit elkaar gehaald om ruimte te maken voor de dozen


En om nu te zeggen dat het er hier al veel leger uitziet.... hmneu...

Dus hup, aan de slag maar weer.

Pay it forward

Iemand nog een leuke Nederlandse vertaling voor dit fenomeen in de aanbieding?

Pay it forward!

Ik las hierover op de weblog van Sarah en vond het zo'n leuk initiatief dat ik niet lang hoefde na te denken voor ik besloot mee te doen. En dat wil wat zeggen, want verder hield en houd ik me altijd ver van alles wat ook maar enigzins op een kettingbrief lijkt. Maar dit vind ik zo'n leuk idee dat ik nu mijn principes even volledig laat varen ;o).

Wat houdt deze 'doorgeef'-aktie in? Eigenlijk is het een sneeuwbal-effect van iets leuks/aardigs voor een ander doen, zonder er zelf iets voor terug te verwachten. Gewoon omdat het fijn is om te geven en iemand blij te maken. Het principe is gebaseerd op de film 'Pay it forward', een mooi utopisch verhaal over de wereld verbeteren en dan bij jezelf beginnen. Een jongen op school bedenkt voor maatschappijleer een soort kettingbrieftheorie: indien hij iets échts goed doet voor drie mensen, dan moeten die drie mensen ook weer iets échts goed doen en dan heb je na verloop van tijd een ideale wereld waarin iedereen elkaar helpt!

Maar goed, hoe gaan we dit in de praktijk brengen? De eerste 3 mensen die een berichtje (met emailadres of weblog voor de bereikbaarheid) achterlaten dat ze mee willen doen met dit fenomeen krijgen van mij een kadootje. Wat dat zal zijn, weet ik nog niet. Waarschijnlijk iets zelfgemaakts (kan gebreid, gehaakt, genaaid of iets anders zijn) of iets wat ik voor je koop. Het gaat niet om iets gigantisch, maar ik probeer iets te maken of te kopen dat bij je past. Daarvoor is het natuurlijk wel handig als ik je een beetje kan leren kennen door je weblog/website. Dus helaas voor blogloze mensen. Met je aanmelding beloof je zelf ook weer iets te maken/doen/kopen/geven aan 3 mensen. Pay it Forward! Ik kan natuurlijk niet controleren of je dat daadwerkelijk zult gaan doen, maar daar ga ik gewoon vanuit (anders komt die betere wereld er natuurlijk nooit... :o).

Door de drukte rondom de bouw van ons nieuwe huis en de verhuizing eind dit jaar, kan ik niet garanderen dat je je kadootje nog dit jaar zult krijgen. Misschien wordt het ook wel begin 2008. Maar wat in het vat zit, verzuurt niet... dat beloof ik.

Dus, wie doet er mee?


Ik doe mijn best om het logo van 'Pay it Forward' in dit blogje te plaatsen, maar tot nu wil het niet zo lukken ;o(

En het is nog niet eens december...

Maar het voelde wel alsof het Sinterklaas was eergisteren. Bij de post zat een geweldig kadootje van de lieve Lizet. Een prachtige lange wolbroek (longies) voor M. in Black Rainbow, ik vind hem geweldig. Hij heeft de eerste slaapdiensten erop zitten (Lizet heeft een superservice en verstuurt de wolbroeken gelanoliseerd, ideaal!) en we hebben hem in alle opzichten goedgekeurd. M. zegt steeds: 'Mooooooooi'. En daar heeft hij groot gelijk in!




De pijpen nog even opgerold, heel fijn, kan de kleine man de broek nog lekker lang aan. Ik vind het bijna zonde dat de longies alleen maar in bed wordt gedragen, maar overdag een gebreide broek aan vind ik dan nét weer wat té (alhoewel, met deze kleuren...)

En alsof dat nog niet genoeg was, kreeg ik een streng sokkenwol (met Bluefaced Leicester wol, dus superzacht) van haar en een schattig stekenmarkeerdertje en chocolade (voor de jongens... nou die hebben we dus lekker met zijn vieren gedeeld ;o). De sokkenwol heeft Lizet voor mij geverfd in 'Flowers of the Mediterranean'. Eén van mijn favorieten van dit moment (maar het is moeilijk kiezen hoor, ze heeft zoooooveel moois op haar site).



Ik heb een fijn weekend gehad. Gehaakt, gebreid, gesponnen, geborduurd, genaaid, geverfd (o.a. voor de magische bollenruil, dus daar kan ik niets van laten zien. Ik weet niet of mijn 'ontvangster' hier meeleest).

Wat ik wel kan laten zien, is de streng sokkenwol die ik voor mezelf heb geverfd. In nogal knetterende kleuren. Het is een extra handeling, maar ik maak eigenlijk altijd een nieuwe streng van geverfde garens, omdat ik de kleuren dan veeeeel mooier vind uitkomen.

Van streng naar bol.....

En van bol weer naar streng.... en nee, ik zit niet om werk verlegen ;o)

Is het duidelijk dat ik, in dit seizoen kleurkleurkleur nodig heb?!

Van het verven had ik verschillende resten aangemaakte verf over en omdat het natuurlijk zonde is om dat weg te gooien, heb ik nog wat lontwol geverfd ( BFL om te spinnen).

Ik vind het echt wonderschoon geworden. De kleuren zijn zonder vooropgezet plan op een fantastische manier gemengd. Dat is toch eigenlijk ook wel het leukst van verven, dat het resultaat vaak niet te voorspellen is (zeker als je verft zoals ik... beetje van dit, beetje van dat, beetje mengen, beetje bijkleuren, beetje roeren...).

De post, de post...

Terwijl ik eigenlijk zat te wachten op een pakketje uit Duitsland, bracht de postbode een leuke verrassing voor me mee. Een kaart van mijn geheime breimaatje (van de magische bollenruil). Een prachtige kaart van een Boliviaanse breister met op de achterkant een aantal vragen.

Hierbij de antwoorden:

* Nee, ik ga niet naar de SnB-dag morgen (helaas). Manlief moet werken en we willen jongste nog niet aan een oppas overdragen. Daar is het nog te vroeg voor. Volgend jaar probeer ik er bij te zijn.

* Ik beloof plechtig mijn google-drang te beheersen als het op mijn magische bol aankomt.

* Ik verf met zo'n beetje alles dat me voor de handen komt. Acid Dyes (Jacquard, Van der Have Holland en binnenkort komen daar ws een paar Landscape Dyes bij), levensmiddelenkleurstoffen (Kool- en FlavorAid, paaseiverf (geen doorslaand succes wat mij betreft), vloeibare van de toko en de bakker). Dawast geloof ik wel.

Groetjes,

Judith *heeeeeeeeel benieuwd*

Inhaalslag(je)

Sodeju, 3,5 week geleden alweer dat ik voor het laatst een blogje schreef. Ik was van plan om regelmatig te schrijven, maar dat streven ga ik niet halen geloof ik. Teveel dingen aan mijn hoofd om echt rustig aan mijn blogje te werken. Ik ben erg aan het ruimen en het ontzooien (5 dozen voor de kringloopwinkel, 12 vuilniszakken voor de kledingactie!) in huis voor onze verhuizing Oftewel: teveel onrust in mijn kont ;o)

Het is niet dat ik stil zit hoor, ik spin regelmatig een pluk wol weg en voor D. ben ik met een paar sokken bezig. Op verzoek lekker strak en met lange boorden.

Vorige week gekipt oftewel zitten breien in de speelboerderij (verbouwde boerderij a la Ballorig). Maar tussen het opletten en de regelmatige sap-voorziening door, niet bijster veel toeren kunnen maken. Met de ene sok ben ik bij de minderingen van de spie, de andere is al halfweg de voet. Dus het eind is al in zicht (altijd fijn met kindersokken) ;o)

Hij is sinds de herfstvakantie hélémaal om en wil nu alleen nog maar gebreide sokken aan (bij voorkeur dag en nacht en als hij de kans krijgt een dag of 3 dezelfde... de kleine viesterik ;o)

En verder foto's van spinsels en spinsels en nog meer spinsels. Allereerst door mij geverfde Duitse wol in allerlei roze/lichtblauw/paarstinten.

De klossen met enkele draad. Overbelicht zie ik nu.

De getwijnde streng. In het echt minder licht/flets.



Een stuk lontwol, geverfd in geel/oranje/rood/bordeaux.

Gesponnen en getwijnd. Vurig!



Door al mijn schone wol heen, kwam ik bij mijn fabrieksgeverfde merinolont aan (ooit gekocht om sloffen van te breien, dat ook 2 keer gedaan en nu het restant opgesponnen)

Gesponnen en getwijnd, 200 gram in mooie blauw/aqua/paars/beetje groen tinten. Naald 2,5.

Moeilijke kleuren om goed op de foto te krijgen. In het echt dieper van kleur en vooral donkerder. Meer paarsblauw dan aqua. En met her en der een spikkeltje groen.

En tot slot een streng sokkenwol, geverfd met zwart, paars en aqua. Spannende kleuren(combi) voor mij. Ik zit nog te peinzen over een passende naam, inspiratie wil nog niet zo komen.

Vandaag heb ik de naam gekregen van mijn magische-bollenruilmaatje. Het lot heeft de lat lekker hoog gelegd (sommige mensen geven je dat gevoel), maar mijn maatje is een vrouw naar mijn hart. Ik kan me lekker uitleven op haar bol. Er zitten al allemaal ideetjes in mijn hoofd, eerdaags maar eens een concreet plannetje maken (waarschijnlijk moet er flink geschrapt om één en ander haalbaar te houden, qua werk, tijd en kosten).

Ik ben er nog niet achter wat ik nu eigenlijk leuker vind. Een magische bol máken of kríjgen. Het stiekeme gedoe is zoooooo leuk. Wordt vervolgd....

De lijn

Op zaterdag er langs.

En op zondag er aan....

Yep, je zult weten dat je een voetballer in je gezin hebt :o)

Blauwgroen... groenblauw

Een poos geleden heb ik (lont)wol geverfd om te spinnen. Ik ben nu met een groot stuk in roze/paars/aqua/lila aan het spinnen, het wordt zooooo mooi. Op deze manier spinnen vind ik geloof ik het allerleukst. Verrassend en uniek. En het wordt nooit saai.

Afgelopen week heb ik een klos met blauw/groen/lime getwijnd. Ik had 1 klos gesponnen (nog voor we naar Bolivia gingen) en twijfelde hoe ik die wilde gaan twijnen. Met wit had gekund, maar het leek me mooier met (meer) kleur. Maar ja, hoe doe je dat met maar 1 klos? Afwikkelen en dan de helft op een andere klos zetten? Nog een klos bijspinnen? Bij proberen te verven of met een andere effen kleur? Genoeg mogelijkheden, maar de oplossing bleek nog simpeler. Ik las ergens (waar?) op een weblog de tip om de wol van de klos mbv de wolwinder op een bol te winden. Dan kun je de draad van binnen en van buiten samen twijnen. Geniaal. Daar was ik zelf noooooit opgekomen.

Ongeveer 65 gram handgesponnen wol in blauw/groen/lime. Dun genoeg voor sokken.

Bijzonder broekje

Na bijna 10 weken van die chemische stinkluiers in Bolivia zijn we thuis snel weer overgestapt op katoenen luiers. Zoveel fijner. Én nog geen enkele lekkage gehad van dunne poep (in Bolivia was het om de haverklap raak, alles eronder, bleèèèh). Ik vind het verrassend hoe anders het 'luiert' met M. in vergelijking met toen D. klein was. Die plaste altijd zo veel dat luieren met katoen niet altijd even gemakkelijk was. Dikke luiers, altijd inleggers en heel vaak verschonen. Luieren met katoen gaat nu veel relaxter (ondanks de vele dunne poepluiers die we (nog) hebben). Luiers die bij D. voor geen meter voldeden, werken nu prima.

Voor de nachten zweren wij bij wolbroekjes. We hebben nu 2 in gebruik. Eentje met lange pijpen van Babyology (die vind ik zoooooo verschrikkelijk koddig staan) en eentje die gebreid is door Irma (herken je hem nog, Irma, ik heb hem al een tijd hè?).

Dikke billen, want een dikke nachtluier. En dat M. een beetje voorover gebogen staat, helpt ook mee ;o)

Ik zoek een tweede longies (wolbroek met lange pijpen), lekker warm voor de winter. Ik heb een oproepje op de katoen-reclame-lijst gedaan, misschien heeft iemand eentje over. En anders brei ik zelf eentje. Ik heb een leuk patroon liggen (Fern en Faeries) en wol ook in overvloed. Maar soms is kiezen voor de gemakkelijkste weg ook wel eens fijn (en gezien de drukte van de komende tijd misschien ook wel gewoon het verstandigst...).

Weer hier!

We zijn weer thuis. Afgelopen zaterdag met een grote, blauwe vogel van KLM in NL gekomen. We hebben een prachtige tijd gehad in Bolivia, bijzonder, enerverend, emotioneel, af en toe ronduit zwaar, maar bovenal mooi. We hebben nogal wat tegenslag gehad, maar dat zakt, eenmaal weer thuis, vrij vlot naar de achtergrond. We pakken hier de draad weer op (figuurlijk, maar ook letterlijk... draadjes wol, ik heb al weer even heerlijk zitten spinnen, dat had ik verrassend gemist ;o) en moeten nu nog van alles en niks regelen. Op korte termijn om de adoptieprocedure hier in NL af te ronden en verzekeringen, werk, school, zwemles, voetbal, medische check, inschrijven hier en in Den Haag, aankomstfeestje, 2 verjaardagen, kinderfeestje, Sinterklaas en de Amelander traditie Sunneklaas om maar eens iets te noemen). En dan straks in nov/dec. onze verhuizing. Neuh, we hoeven ons de komende tijd niet te vervelen... Iemand nog een tijdrekker in de aanbieding?

Er moet nog veel gebeuren voor we er in kunnen, maar het begint al echt op een huis te lijken!

In Bolivia heb ik wél 1 paar sokken gebreid. In 10,5 week, dat is een nieuw (duur)record voor me :o)

Bij het beeld Christo de la Concordia (Cochabamba - Bolivia) schoot ik lekker op met sok nr. 2.

Het paar was klaar in hotel Anteus (Cochabamba). Wol-bamboe sokkengaren van Trekking ProNatura. Gekocht op de handwerkbeurs afgelopen voorjaar in Zwolle. Een tikkeltje stug om mee te breien, maar de sokken zitten erg fijn. Ik hoop dat ze door het wassen wat zachter worden.

En hier doe je het uiteindelijk allemaal voor. Het kleine manneke slapend in zijn eigen bedje (onder een door mij gemaakte patchworkdeken, net buiten beeld).

Hasta Pronto!

Nog even een berichtje voor we vertrekken naar Bolivia. Nog 1 nachtje slapen...

Geen idee of ik vanuit Bolivia contact houd met dit weblog.
Zo ja, tot snel.
Zo niet, tot later... ergens in september gok ik.

Fijne zomer!

Liefs,
Judith

Reïnkanarie

Als ik zou geloven in reïncarnatie, zou ik in een

volgend leven graag terug willen komen als kat.

Die verstaan de kunst van het relaxen pas echt goed...

Vamos!

Vamos a Bolivia!
We gaan naar Bolivia!

Nog 4 nachtjes slapen en dan begint onze reis naar het geboorteland van ons 2e spruitje. Er gaat zoveel in me om, aan gedachten en emoties, er is geen beginnen aan om het allemaal helder te krijgen. Ik vind het heerlijk. Het is gek, maar nu we zo dicht bij de ontmoeting met onze kleine man staan, lijkt het of alle narigheid en verdriet en frustratie over het lange, lange wachten en de vele tegenslagen in onze procedure heel ver achter ons ligt. Ik ben het niet vergeten (en er mentaal ook nog niet klaar mee), maar het schrijnende, het rauwe is eraf. Er is nog stress, er zijn nog zorgen, maar het voelt goed nu. Het negatieve is omgeslagen naar positief en dat is zo'n heerlijk gevoel.

Ik had gehoopt dat ik (net als voor de komst van D.) een sterke aanval van poets- en nesteldrang zou krijgen. Maar helaas, nog geen spoor van te bekennen (en het huis en ik kunnen het echt wel goed gebruiken nu :o). Misschien komt het nog, misschien ook niet. Bij D. had ik het heel heftig. Stond ik op een gegeven moment, alsof het de normaalste zaak van de wereld was, buiten de lantaarnpaal en de brievenbus te soppen. Be-lach-e-lijk, als ik er nu aan terugdenk, moet ik weer lachen. Ik was echt niet te stoppen :o)

Natuurlijk ben ik aan het opruimen en poetsen in huis. Maar dat is omdat ik wéét dat het moet, niet omdat ik dat vóel. Een rondje door het huis leverde ook een kritische blik in mijn breimand op. Onaffe sokken (waar ik langere tijd niet aan brei, soms ben ik het ineens even zat of komt er iets leukers tussendoor) berg ik met garen en naalden op in een gripzak. Maar er lagen nu wel erg veel zakken in de mand, sommigen ook al heel lang. Het ministukje in paars/blauw/bordeaux linksboven (experimentje voor nieuw boordje) heb ik uitgehaald, net als het paarse boordje middenonder.


De sok bovenin had ik even weggelegd voor een kleiner sokje (van een restje sokkenwol met katoen, links op de foto) tussendoor, dat ik gemakkelijker mee kon nemen en waar ik gedachtenloos aan kon breien toen we afgelopen week een dag naar de wal moesten (reisbureau, kaakchirurg... don't ask...). Rechts 2 boorden in een zelfbedacht patroontje van afgehaalde steken, de wol is door Gerda geverfd (en bij mij gekomen via een leuk ruilhandeltje). Ooit ga ik daar mee verder, maar nu nog even niet.

Ik hou helemaal niet van uithalen, eigenlijk, maar het lucht soms wel op als ik een twijfelgeval kwijt raak van mijn to-do-lijstje. Want zo'n half-affe sok kijkt me dan toch verwijtend aan en geeft me het gevoel dat ik er íets mee moet. Gelukkig heb ik dat gevoel helemaal niet als ik naar mijn (overvolle) bakken garens kijk. Dát geeft vooral een gevoel van onbegrensde mogelijkheden....

Goed, terug naar de paklijst. Want 4 dagen zijn zó om. So much to do, so little time (hoera!).

Draai het wieletje nog 's om...

De roodgeeloranje wol heb ik gister versponnen en daarna getwijnd met een draad half wol/half mohair (een eerder spinsel van me). En toen het klaar was, had ik daar een beetje spijt van. Gecombineerd met de witte draad (die door de mohair wat pluizig en onregelmatig is) vallen de sprankelende kleuren van de gekleurde draad een beetje 'weg'. Het lijkt nu een oranje-witte draad, terwijl er zoveel meer kleuren in zitten. Ik hoop dat met breien de verschillende kleuren weer beter tot zijn recht komen. Want terugdraaien, dat kan niet meer....

Verfsels

Vorige week heb ik lekker staan verven. Het resultaat was nog niet langs gekomen hier.

De paarse strengen heb ik laatst gekregen van Petrouchka. Zomaar. Lief hè?
Ik vond ze in het effen een tikje saai en heb ze daarom opgeleukt. De halve strengen heb ik heeeeeeel donkerpaars geverfd. Klaar voor streepjessokken.

De onderste streng is sokkenwol van het Stookhok. In het echt istie lang niet zo smaragdgroen, maar echt groen-groen met allerlei kleuren erdoor. Zwart, marine, lime, aqua, lichtblauw. Kleuren goed op de foto krijgen blijft een ramp ;o(

Naast de strengen wol heb ik ook losse gekaarde wol geverfd. Hier ligt de boel te drogen.

Oh jee, 3 stralen zon, snel de wol naar buiten!

Eigenlijk zou ik allerlei nuttige dingen moeten doen, maar ik kon het niet laten om alvast wat van de rood/oranje/gele wol te gaan spinnen. En dat wordt mooooooooooi, vind ik. Vurig!


Ik denk dat ik hem ga twijnen met een witte draad. Ik heb met een restantje wol geprobeerd de Navajo-twijn onder de knie te krijgen, maar daar moet ik echt nog veel meer mee oefenen. Ja, ja, ja, ik wil te snel. Ik weet 't. Juffertje ongeduld.

292,8

Voetbalknie
Tennisarm
Spinheup
Twijnschouder

Ik geef het toe, ik heb te fanatiek zitten spinnen de afgelopen 2 dagen. En dan nog een avond twijnen. Mijn lijf zegt 'ho'. Maaaaaaar ik heb nu wel een prachtige streng zelfgesponnen wol voor me liggen. Bluefaced Leicester móet wel één van de zachtste wolsoorten zijn om mee te werken. Fan-tas-tisch! Ik ben verwend én verslaafd nu, vrees ik.

Goed inzoomen (al lijkt de draad nu wel dikker dan ie in het echt is)

2-Draads, getwijnde BFL, 192 gram, 292,8 meter. Wat een weelde!

Annie, hou jij m'n tassie ff vast?

Het zal ongetwijfeld te verklaren zijn door mijn nieuwsgierige aard ('ik ben niet nieuwsgierig, ik wil graag alles weten...'), maar de site van de Bagladies vind ik echt leuk. Ik had al eens bedacht dat ik ook mijn tas wel eens op de kop kon houden voor een fotootje. Maar het bleef bij plannen. Maar toen ik van de week op het weblog van Elianne zag dat zij de inhoud van haar tas liet zien, nam ik me voor om dat ook te gaan doen. Duurde nog een paar dagen (ja hallo, ik vergeet ook wel eens wat), maar nu dan toch: Mijn tas.

Van de markt, een goedkope katoenen schoudertas (Nú, voor de helft van de prijs!). Met veel vakken en ritsen, zo heb ik mijn tas graag. Ik ben megakritisch qua tassen, maar deze bevalt me goed. Stevig, praktisch, niet tuttig (toch?), geen merk (voor mij geen Louis Vuitton.. ik weet niet eens hoe ik dat moet schrijven ;o), precies goed.

Vandaag's inhoud, ongecensureerd!

Van linksboven naar rechtsonder: zakdoeken-etuitje van Kisskus, handcrème (Weleda Duindoorn, de fijnste die er is!), lippenbalsem, lippenstift (huh, hoe komt die erin?), desinfecterende handgel, haarlak (ook huh?), anti-zonnebrand, blikje met breibenodigdheden en sokken op de pennen, zonnebril in hoesje, setje voor hoge-nood-onderweg en plastuit (ongebruikt!), mini-geurzakje, oorbellen (ahaaaaa, daar zijn jullie, ik zocht jullie), 2 soorten oogdruppels (onmisbaar wegens chronische oogontsteking), sleutelbos met mini-Zwitsers zakmes en winkelwagenmuntje, kauwgum (vanille-mint, lekker!), doosje kleurpotloodjes (kreeg D. laatst in het restaurant waar we aten), horloge, pennen (oa. mijn favoriete GetKnitted-pen) en notitieboekje (mijn-hoofd-loopt-om-en-ik-moet-niets-vergeten), mobieltje (vaak leeg, ahum), EHBO-setje, uitvouwbaar tasje (HANDIG!!), noodsetje (met pen, schaartje, vijltje, pincet, enz), blikje met medicijnen en last, but not least, snoepjes (voor een appeltjesfrisse adem).

En bij deze heb ik ook gelijk een persoonlijk record 'linken in een blogje' behaald :o)

Such a happy day...

Hè, wat een fijne dag was het vandaag. Een dag met een gouden randje. En niet omdat het een heel speciale dag was, eigenlijk was het gewoon een doordeweekse zondag. Maar een fijne, dat wel. Een moeiteloze dag, zoals mijn zus en ik die noemen.

Lekker een beetje pielen in huis. Heerlijk zitten spinnen en de eerste 100 gram Bluefaced Leicester (van mijn Stookhok-bestelling) is nu een mooie draad. If I say so myself....

Het spinnen gaat me steeds beter af, de draad wordt steeds gelijkmatiger (heeft er ongetwijfeld ook mee te maken dat ik nu met gekaarde schone wol spin). Ik ben best een beetje trots op mezelf. Ik weet nog niet of ik de 2e 100 gram erachteraan ga spinnen op dezelfde klos en het dan tzt ga twijnen op de Navajo-manier (moet ik nog leren) of dat ik nu een nieuwe klos ga volspinnen en het dan samen ga twijnen (kan ik al ;o).

Vanmiddag heb ik samen met D. in de keuken gestaan, salades en soep gemaakt. Cakejes gebakken. Echt heel gezellig. Daarna is D. buiten gaan spelen en heb ik wol geverfd.

Wat eten we vandaag?

2 Strengen sokkenwol en losse lontwol om later te spinnen. Met acid dyes, levensmiddelenkleurstoffen (van de bakker en de toko) en limonadepoeder (FlavorAid en KoolAid). De boel hangt nu te drogen, morgen maak ik een foto.

Lak!

Voor het eerst van mijn leven heb ik mijn teennagels gelakt. Ik ben niet zo'n nagellak-type, maar zag bij de drogist zo'n lekker vrolijk zomers kleurtje nagellak staan, dat ik het niet kon laten. Ik moest er erg aan wennen, als mijn oog toevallig langs mijn voeten ging, schrok ik en dacht ik heel even dat ik bloed zag ;o)

Nagellak op mijn vingernagels vind ik afschuwelijk voelen. Alsof mijn nagels geen adem kunnen halen. Dat slaat natuurlijk nergens op, maar ik vind het echt een rotgevoel. Bij mijn teennagels heb ik daar verrassend genoeg geen last van. Misschien word ik dan toch ooit een nagellak-op-teennagels-type (moet ik wel hard werken aan mijn haat-liefde verhouding met mijn voeten).