Om met het goede nieuws te beginnen. De kiespijn is stukken minder vandaag. Ik werd vanmorgen wakker en dacht: 'Heeeeee, geen pijn?'. Heerlijk, om na al die dagen niet die zeurende en kloppende pijn in mijn kaak te voelen. Nu moet ik misschien ook weer niet te vroeg juichen, want zonet heb ik toch weer een pijnstiller moeten nemen, omdat het niet meer zonder uit te houden was. Maar toch, driekwart dag puur-natuur, dat begint er al aardig op te lijken. Het verliezen van een stuk noodvulling kan geen kwaad volgens de tandarts, dus vooralsnog hoef ik niet terug te komen/aan de kaakchirurg te denken (joepie... * afkloppen*).
Zoals beloofd, fotootjes van mijn Baby Surprise Jacket (in knooploze staat).
De voorkant
De achterkant (met zicht op het 'kontje', ruimte voor (katoenen) luiers)
De minderingen van de mouwen en de meerderingen van de romp.
De schoudernaden zijn het enige naaiwerk bij dit vestje. Ik vind het echt een geniaal ontwerp (van Elizabeth Zimmermann). Ik zie mezelf nog wel meer van deze vestjes breien, ik zie allemaal mogelijkheden met verschillende garens (zelfgesponnen van geverfde wol!).
